To ανεκπλήρωτο όνειρο του «Νιόνιου»
Γράφει ο Νίκος Μόσχοβος
Δημοσιογράφος- Συγγραφέας
Ο αείμνηστος τραγουδοποιός, τροβαδούρος και αφηγητής ιστοριών, Διονύσης Σαββόπουλος.Φωτογραφία: Από FocalPoint – Έργο αυτού που το ανεβάζει, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=87082676
Η δημιουργία- διεύθυνση εκ του «Νιόνιου» μιας χορωδίας και μιας ορχήστρας αποτελούμενης μόνον από τους Πομάκους της Θράκης ήταν ένα από τα ανεκπλήρωτα όνειρα του αλησμόνητου τραγουδοποιού, τροβαδούρου και αφηγητή ιστοριών, Διονύση Σαββόπουλου, ο οποίος χθες (Τρίτη 21 Οκτωβρίου 2025) και σε ηλικία 81 ετών «ταξίδεψε στους ουρανούς» μετά από 4χρονη μάχη με την επάρατο νόσο.
Το όραμα
Μάλιστα, ως συνθέτης οραματιζόταν κάποτε αυτό το καλλιτεχνικό σύνολο να ερμηνεύει ελληνικά τραγούδια μαζί με παραδοσιακά άσματα των Πομάκων όχι μόνο στη Θράκη, αλλά και σε όλη την Ελλάδα, καθώς και στο εξωτερικό.
Γιατί ως «γεννήτορας ιδεών» -όπως ήταν ο αείμνηστος τραγουδοποιός, συνθέτης και στιχουργός- οραματιζόταν κάτι το πολύ παραπάνω από μια δράση πολιτιστικής διπλωματίας,αλλά «έβλεπε» τότε και «πολύ μπροστά» από την εποχή του για το πως θα μπορούσε η τέχνη να «ενώσει» διαφορετικές κουλτούρες και να «δώσει ένα χτύπημα» στον οποιοδήποτε φανατισμό.
Δεν υλοποιήθηκε ποτέ
Αυτή η ιδέα, όμως, δεν υλοποιήθηκε ποτέ, γιατί η Ελληνική Πολιτεία δεν «προχώρησε σε βήματα στήριξης» του όλου εγχειρήματος, αν και ήταν μια από τις πιο ρηξικέλευθες προτάσεις του Θεσσαλονικιού συνθέτη.Το περίγραμμα της συγκεκριμένης ιδέας είχε περιγράψει ο ίδιος ο «Νιόνιος» κατά τη διάρκεια ορισμένων συνεντεύξεων, που είχε «παραχωρήσει» στον υποφαινόμενο- όταν εργαζόταν στην «Απογευματινή» – και σε μια δημόσια αφήγηση, την οποία είχε κάνει ο καλλιτέχνης μιλώντας σε μαθητές-μαθήτριες ενός ιδιωτικού σχολείου της «νύμφης του Θερμαϊκού».
Πιθανώς, για το ίδιο εγχείρημα να είχε μιλήσει ο Διονύσης Σαββόπουλος και σε άλλους δημοσιογράφους της Θεσσαλονίκης, τους οποίους γνώριζε ή είχε φιλική σχέση ο εκλιπών.
«Γεννήτορας ιδεών»
Εξάλλου, και στην ίδια τη δημιουργική έκφρασή του ο «Νιόνιος» του Ελληνικού τραγουδιού παρέμεινε πάντοτε παραγωγός ιδεών και δεν έπαψε ποτέ να τις «γεννά».
«Ήταν ένα παιδί,
παιδί και στο μυαλό και στην ψυχή
μα είχε τέχνη ενός μεγάλου
και το αίσθημα του άλλου».
Ήταν ακριβώς αυτό, που όπως είχε αναφέρει μελωδικά ως τροβαδούρος ο ίδιος και για έναν άλλο μεγάλο Έλληνα-«μύστη» του αρχαίου Ελληνικού Θεάτρου, τον Κάρολο Κουν. Ωστόσο, οι στίχοι ταιριάζουν και στον αείμνηστο «τροβαδούρο», που «περπάτησε ανάμεσά μας», αλλά ήταν στιγμές, που έμοιαζε σα να «ήρθε» από μια άλλη εποχή.
Γέννημα
μιας ιστορικής περιόδου
Ο Διονύσης Σαββόπουλος ως δημιουργός αποτέλεσε «γέννημα» μιας ιστορικής περιόδου κατά τη διάρκεια της οποίας «άνθιζαν» οι ιδέες του ανθρωπισμού, της δημιουργίας και του καλού, ενώ η «πλατεία ήταν γεμάτη».
Ταυτόχρονα, συμπορεύτηκε ως καλλιτέχνης με ότι πιο δημιουργικό υπήρχε στη ροκ και στην αφηγηματική τεχνική, αλλά σε όλη αυτή την πορεία διατήρησε την αυθεντικότητα της προσωπικότητάς του, καθώς και την παρρησία της άποψης του.
Άλλωστε, στην τέχνη κανείς δε μένει πάντοτε ανεπηρέαστος από «φόρμες», «ρεύματα», μορφές, στίχους και άπαντες οι δημιουργοί επηρεάζονται από τους άλλους ομότεχνους τους. Η μοναδικότητα , όμως, του «Νιόνιου» ήταν ότι κατάφερε με απαράμιλλο τρόπο να «παντρέψει» τη ελληνική παραδοσιακή λαϊκή μουσική με την πιο σύγχρονη ροκ μελωδία, καθώς και με την εγχώρια ποίηση στο στιχουργικό επίπεδο.
Ας κρατήσουν
οι χοροί
Γιατί το τραγούδι «Ας κρατήσουν οι χοροί» συνδέει αφηγηματικά το Διονύση Σαββόπουλο «απευθείας» με το Διονύσιο Σολωμό. Γιατί το ροκ εμβατήριο «Στη συγκέντρωση της ΕΦΕΕ» με το «σημαδιακό» στίχο «Η πλατεία ήταν γεμάτη» δεν είναι μια λήθη του παρελθόντος, αλλά «άνδρωσε γενιές και γενιές », ενώ εξακολουθεί να συγκινεί μέχρι και σήμερα.
Είναι ένα ροκ άσμα, το οποίο μαζί με το «knocking on heaven’s door» του μεγαλύτερου Αμερικανού ποιητή και συνθέτη, Μπομπ Ντύλαν μοιάζουν και τα δύο σα να «γεννήθηκαν» χθες, ενώ συνεχίζουν να «συντροφεύουν» την ανθρωπότητα μέσα στις νέες δύσκολες σύγχρονες συνθήκες, που ζει.
Γιατί, όπως αφηγήθηκε ο ίδιος σε τρίτο πρόσωπο:
«Αν τον ρωτήσετε που βρήκε δεκανίκι
πώς λογαριάζει να βρει την άκρη, δηλαδή
θα αποκριθεί: Γεννήθηκα στη Σαλονίκη
και ξέρω απ’ έξω την διαδρομή»…
©Typologos.com 2025
