Το Ελληνικό Περίπτερο στην 61η Διεθνή Έκθεση Τέχνης – La Biennale di Venezia

Με ένα

σύγχρονο Πλατωνικό Σπήλαιο

Σε ένα σύγχρονο Πλατωνικό Σπήλαιο παραπέμπει το έργο «Escape Room» του εικαστικού δημιουργού και αρχιτέκτονα,  Ανδρέα Αγγελιδάκη, που εκπροσωπεί την Ελλάδα μέσω του περιπτέρου, το οποίο θα λειτουργήσει από τις 9 Μαΐου έως και τις 22 Νοεμβρίου 2026 στην 61η Διεθνή Έκθεση Τέχνης – La Biennale di Venezia στο πάρκο Giardini της Βενετίας στην Ιταλία.

Το εικαστικό έργο του Ανδρέα Αγγελιδάκη και το Ελληνικό περίπτερο (επιμέλεια:  Γιώργος Μπεκιράκης) στην 61η Διεθνή Έκθεση Τέχνης στην Ιταλία παρουσιάστηκαν την Τρίτη 17 Μαρτίου 2026  από τους εκπρόσωπους  του Μητροπολιτικού Οργανισμού  Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης-MOMUS σε συνέντευξη τύπου στο «Onassis Ready» του Ιδρύματος Ωνάση (Στρατή Τσίρκα 2, Αγ. Ιωάννη Ρέντη, Αθήνα).

Μια πλατωνική αλληγορία

Η εμβληματική πλατωνική αλληγορία ενεργοποιείται πάλι ως ένα εμβυθιστικό, κατοικήσιμο περιβάλλον που τοποθετείται στην εποχή της μετά-αλήθειας και της ανόδου του εθνικιστικού λαϊκισμού στο έργο του διεθνούς πορείας του  δημιουργού.

Η δήλωση

του δημιουργού του έργου

«Τα εθνικά περίπτερα των Giardini σχεδιάστηκαν για να επικοινωνήσουν τις πολιτικές πεποιθήσεις των κυβερνήσεων που τα ανήγειραν σε εκείνη την ιστορική συγκυρία. Σήμερα «στέκουν» ως Παγωμένα Φασιστικά και/ή Αποικιοκρατικά Σπήλαια, «παγιδευμένα» σε ένα περιβάλλον που έχει ταυτιστεί με τη διερεύνηση των πολιτικών επιλογών και των συνεπειών τους, καθώς και την ακόλουθη μετατροπή τους σε τέχνη.

Κάθε περίπτερο συνιστά ένα μηχανισμό αλήθειας – όπως ακριβώς και οι μηχανισμοί στην αλληγορία του πλατωνικού σπηλαίου – ο οποίος σήμερα θυμίζει μια Φαντασμαγορία του Παγκόσμιου Τραμπισμού: Εάν αντικαταστήσουμε το Σπήλαιο με την Οθόνη, αυτό που απομένει είναι η κάθε έκφανση του MAGA (Make America Great Again) ως μια σκηνοθεσία του φασισμού εν έτει 2025», δήλωσε  ο  εικαστικός δημιουργός, Ανδρέας Αγγελιδάκης.

Σαν ένα

δωμάτιο απόδρασης

Το ελληνικό περίπτερο, ως ένα δωμάτιο απόδρασης, ενσαρκώνει μία πραγματικότητα που μοιάζει με παιχνίδι, ενώ σε συμβολικό επίπεδο φέρει το παράδοξο ενός κτιρίου που προσπαθεί να ξεφύγει από τον «εαυτό» του και άρα από την ίδια την ιστορία του.

Μέσα από μια βαθιά κατάδυση στο ίδιο του το παρελθόν, το Ελληνικό Περίπτερο συναντά μια «σέλφι τραβηγμένη στο μπάνιο», όπου ο καθρέφτης έχει κολλήσει για πάντα στο Έτος Μηδέν (1934), ήτοι:

Τη χρονιά που οι Ναζί ξεκίνησαν τους διωγμούς κατά των ομοφυλόφιλων, ο Χίτλερ και ο Μουσολίνι συναντήθηκαν για πρώτη φορά στη Βενετία στον απόηχο των σαρωτικών εκλογικών επικρατήσεων  τους, ενώ  το ίδιο έτος πραγματοποιήθηκαν τα εγκαίνια του Ελληνικού και του Αυστριακού Περιπτέρου.

Η τοποθέτηση

του επιμελητή

του Ελληνικού Περιπτέρου

«Διερευνώντας τη «ζωή» του περιπτέρου σε συνάρτηση με το πολιτικό κλίμα της εποχής της γέννησής του – δηλαδή το φασισμό- ο Αγγελιδάκης παρακολουθεί τις ιστορικές εξελίξεις στην Ελλάδα και στην Ιταλία μέσα από μικρές ιστορίες και περιστατικά που συνδέονται με το χώρο», εξήγησε  ο επιμελητής του ελληνικού περιπτέρου «Εscape Room», Γιώργος Μπεκιράκης.

«Το περίπτερο μετατρέπεται σε μια «κάψουλα», όπου ιστορικές εκδοχές της ελληνικότητας τοποθετούνται δίπλα σε αστικές, βιωμένες εκφράσεις της, υπενθυμίζοντας την ένταση ανάμεσα στην πραγματικότητα και τις πολιτισμικές καθηλώσεις.Η GRECIA μετασχηματίζεται σε ένα ψυχαναλυτικό υποκείμενο· μια μεταφορά που «αντανακλά» το φάσμα της ελληνικότητας και την αλληλεξάρτησή της με τον αυταρχισμό. Το «queer» σώμα της, «αφηγείται» τα επίμονα αινίγματα ανάμεσα στο παρελθόν και τις σύγχρονες εκδοχές της ευρωπαϊκής ταυτότητας. Τα γλυπτά του Αγγελιδάκη λειτουργούν ως θραυσματικά στοιχεία, ως ίχνη που υποδηλώνουν τις πολλαπλότητες που συγκροτούν μια εθνικότητα και τις ιστορίες, οι οποίες ποτέ δεν έγιναν επίσημη ιστορία»,  παρατήρησε ο επιμελητής.

Για τις

εικαστικές εγκαταστάσεις

Οι εικαστικές εγκαταστάσεις του Ανδρέα Αγγελιδάκη προσεγγίζουν συχνά την ιστορία μέσα από μετατοπίσεις, παραμορφώσεις, ανατροπές και χιούμορ, σκηνοθετώντας εναλλακτικά πλαίσια ανάγνωσης της πραγματικότητας, της ταυτότητας και της πολιτισμικής μνήμης.Ως αφηγηματικό όχημα, η μυθοπλασία βρίσκεται «σταθερά» στον πυρήνα της μεθοδολογίας του, ενώ μέσα από τις δυναμικές του queering και την αποσταθεροποίηση των μηχανισμών που ορίζουν τις έννοιες της αλήθειας και της αυθεντικότητας διερευνά την αρχιτεκτονική της αντίληψής μας, του πολιτισμού εν εξελίξει και της εαυτότητας (selfhood).

Η δήλωση

του υφυπουργού Πολιτισμού

«Πιστεύω βαθύτατα στο δικαίωμα της τέχνης να συγκρούεται. Να αμφισβητεί. Να ενοχλεί. Ως πράξη ουσιαστική, η μόνη που μπορεί ακόμα να «ανοίξει ρωγμές» εκεί, που όλα «φαίνονται» λεία και ρυθμισμένα. Η σύγκρουση που αξίζει δεν είναι αυτοαναφορική, δεν είναι εκπλήρωση μίας υποχρέωσης στο πλαίσιο ενός αναμενόμενου ρεπερτορίου διαμαρτυρίας.

Είναι η σύγκρουση που «βλέπει» κάτι συγκεκριμένο, αληθινό, επείγον και αρνείται να συμφιλιωθεί μαζί του, αβασάνιστα. Που επισημαίνει, που ανατρέπει, που αφυπνίζει. Η ελληνική συμμετοχή στην 61η Διεθνή Έκθεση Tέχνης – La Βiennale di Venezia «κινείται» με αυτό το πνεύμα. Έρχεται να θέσει ερωτήματα, με τόλμη, με ακρίβεια, με τέχνη που έχει κάτι να πει και ξέρει, γιατί το λέει», δήλωσε ο υφυπουργός Πολιτισμού- αρμόδιος για θέματα Σύγχρονου Πολιτισμού, Ιάσονας Φωτήλας.

Η δήλωση

της Γενικής Διευθύντριας

του MOMUS

«Το Ελληνικό Περίπτερο στα Giardini, στην 61η Διεθνή Έκθεση Tέχνης – La Βiennale di Venezia διαθέτει μακρά και ιδιαίτερα σημαντική ιστορία, με συνεχή παρουσία από τη δεκαετία του 1930.Για περισσότερες από εννέα δεκαετίες έχει «φιλοξενήσει» σημαντικές στιγμές της σύγχρονης ελληνικής καλλιτεχνικής παραγωγής και σήμερα λειτουργεί ως χώρος παρουσίασης προτάσεων που «συνομιλούν» με τα διεθνή καλλιτεχνικά «ρεύματα»  και τα σύγχρονα κοινωνικά, πολιτικά και πολιτισμικά ζητήματα.

Για το 2026, η Ελλάδα εκπροσωπείται από τον καλλιτέχνη, Ανδρέα Αγγελιδάκη με το έργο-εγκατάσταση «Escape Room», μια δια-δραστική σκηνή εμπειρίας που θα παρουσιαστεί στον ειδικά διαμορφωμένο εσωτερικό χώρο του Ελληνικού περιπτέρου, υπό την επιμέλεια του Γιώργου Μπεκιράκη.Το MOMUS υποστηρίζει ενεργά την προετοιμασία και την υλοποίηση της ελληνικής παρουσίας, ενισχύοντας τη διεθνή προβολή της σύγχρονης ελληνικής δημιουργίας», είπε η γενική διευθύντρια του Μητροπολιτικού Οργανισμού Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης-MOMUS, Φανή Τσατσάια.

Η δήλωση

της Καλλιτεχνικής Διευθύντριας

του Ιδρύματος Ωνάση

«Η παρουσία μας ως στρατηγικός υποστηρικτής στο «Escape Room», αφορά στη διάρκεια της συμπόρευσής μας με τον Ανδρέα Αγγελιδάκη, ένα δημιουργό που μεταβολίζει την ελληνικότητα και «παίζει» με τα στερεότυπα, δημιουργώντας έναν κόσμο, όπου απουσιάζει η σοβαροφάνεια και αναδύεται η ουσία. Με το συγκεκριμένο έργο, η εθνική συμμετοχή παίζει με τον ίδιο τον ορισμό της. Τι σημαίνει εθνικό; Και πώς συμμετέχουμε εμείς σε αυτό;», αναρωτήθηκε η καλλιτεχνική Διευθύντρια και μέλος στο Δ.Σ. του Ιδρύματος Ωνάση, Αφροδίτη Παναγιωτάκου, η οποία πρόσθεσε ότι:  «Ανυπομονούμε για αυτό το έργο τώρα ειδικά που ο εθνικισμός και ο λαϊκισμός σαρώνουν τις σύγχρονες δημοκρατίες».

Σχετικά

με την υλοποίηση του έργου

Το έργο «Escape Room» του Ανδρέα Αγγελιδάκη υλοποιείται και εκτίθεται στο Ελληνικό Περίπτερο στην 61η Διεθνή Έκθεση Τέχνης – La Biennale di Venezia με τη χρηματοδότηση του Υπουργείου Πολιτισμού. Εθνικός Επίτροπος είναι ο Μητροπολιτικός Οργανισμός Μουσείων Εικαστικών Τεχνών Θεσσαλονίκης-MOMUS. Στρατηγικός υποστηρικτής είναι το Onassis Culture.

©Typologos.com 2026