Μόλις το 20% των νέων εργαζομένων της Ελλάδας ζουν μόνοι τους
Και το 72%
δε διαβλέπει
επαγγελματικές προοπτικές
στη χώρα

Μόλις το 20% των νέων εργαζομένων της Ελλάδας ζουν μόνοι τους, το 72% δε διαβλέπει επαγγελματικές προοπτικές στη χώρα και μόλις το 15% εμπιστεύεται τους κρατικούς θεσμούς!Είναι τα στοιχεία της νέας πανελλαδικής έρευνας με τίτλο «Νέοι και Εργασία 2025» για τη στάση της Generation Z ( δείγμα 1.500 νέων ή γυναικών ηλικίας έως και 29 ετών) απέναντι στην εργασία, στην εκπαίδευση και στο μέλλον, που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2025 από το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ (ΙΝΕ ΓΣΕΕ) σε συνεργασία με την εταιρεία δημοσκοπήσεων «ALCO».Φωτογραφία από Alana Jordan από το Pixabay
Μόλις το 20% των νέων εργαζομένων της Ελλάδας ζουν μόνοι τους, το 72% δε διαβλέπει επαγγελματικές προοπτικές στη χώρα και μόλις το 15% εμπιστεύεται τους κρατικούς θεσμούς!Είναι τα στοιχεία της νέας πανελλαδικής έρευνας με τίτλο «Νέοι και Εργασία 2025» για τη στάση της Generation Z ( δείγμα 1.500 νέων ή γυναικών ηλικίας έως και 29 ετών) απέναντι στην εργασία, στην εκπαίδευση και στο μέλλον, που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2025 από το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ (ΙΝΕ ΓΣΕΕ) σε συνεργασία με την εταιρεία δημοσκοπήσεων «ALCO».
Μια μορφωμένη
και επισφαλή γενιά
Αυτή η νέα έρευνα του ΙΝΕ ΓΣΕΕ «αποκάλυψε» μια μορφωμένη και επισφαλή γενιά, η οποία εργάζεται με χαμηλούς μισθούς – περιορισμένες προοπτικές, ενώ ανέδειξε την αδυναμία της ελληνικής αγοράς εργασίας να αξιοποιήσει, καθώς και να συγκρατήσει το δυναμικό της Generation Z.
Τα βασικότερα αποτελέσματα της έρευνας εκτείνονται στους εξής επτά επιμέρους θεματικούς άξονες:
1.Οικονομική εξάρτηση και αδυναμία αυτονομίας.
2.Ασυνέχεια εκπαίδευσης και απασχόλησης.
3.Εργασιακή καθημερινότητα: Πίεση και άγχος.
4.Αξίες και στάσεις απέναντι στην εργασία.
5.Θεσμική εμπιστοσύνη και συλλογική δράση.
6.Προοπτικές και μέλλον
Αναλυτικά, από τα στοιχεία της έρευνας και ανά θεματικό άξονα προέκυψαν τα εξής
1.Οικονομική εξάρτηση
και αδυναμία αυτονομίας
♦Μόλις το 20% των νέων εργαζόμενων δήλωσαν πως ζουν μόνοι τους. Το 45% των νέων ανέφεραν πως εξακολουθούν να ζουν με την οικογένειά τους (το ποσοστό αυτό γι’ αυτούς που εργάζονται με μερική απασχόληση «ανεβαίνει» στο 65%) και το 30% απάντησαν πως ζουν με φίλο ή σύντροφο. Μόλις το 30% των ερωτηθέντων επισήμαναν πως συμβάλλουν οικονομικά στο ενοίκιο ή στα έξοδα στέγασης.
♦Το 70% των μελών της Generation Z δήλωσαν πως ότι τα εισοδήματά τους δεν επαρκούν για τις βασικές ανάγκες, ενώ το 62% αναγνώρισαν πως έχουν οικονομική εξάρτηση από τους γονείς!
Σύμφωνα με τους ερευνητές, «η νέα γενιά εργαζομένων βιώνει σήμερα μια παράταση της εξάρτησης από την οικογένεια που δεν είναι επιλογή αλλά κατέστη αναγκαιότητα.Το φαινόμενο αυτό συνδέεται με τους χαμηλούς μισθούς, την ακριβή στέγαση και ένα κοινωνικό κράτος που χρειάζεται ενίσχυση. Η οικονομική αυτονομία μετατίθεται χρονικά και μαζί με αυτή καθυστερεί η μετάβαση στην ενήλικη ζωή, που είναι η δημιουργία ενός νοικοκυριού, μίας οικογένειας ή της επαγγελματικής ταυτότητας. Eίναι μια γενιά, που εργάζεται χωρίς να μπορεί να ζήσει ανεξάρτητα, ενώ «βρίσκεται» εγκλωβισμένη ανάμεσα στην απασχόληση και στην προσπάθεια αυτονόμησης».
2.Ασυνέχεια εκπαίδευσης
και απασχόλησης
♦Το 38% των ερωτηθέντων δήλωσαν ότι η εργασία τους δε σχετίζεται με τις σπουδές ή τη κατάρτισή τους.
♦Το 49% σημείωσαν ότι η εκπαίδευσή τους δε τους προετοίμασε επαρκώς για την αγορά εργασίας.
♦Το 86% ανέφεραν πως έχουν μια «ισχυρή» διάθεση για συνεχιζόμενη μάθηση.
♦Το 65% των νέων εργαζομένων απάντησαν ότι αισθάνεται μεγάλη επάρκεια σε ό,τι αφορά στις αναγκαίες ψηφιακές δεξιότητες για την εργασία τους.
«Το χάσμα ανάμεσα στην εκπαίδευση και στην αγορά εργασίας αποτυπώνει όχι μόνο μια θεσμική ασυνέχεια, αλλά και την ανωριμότητα του παραγωγικού συστήματος και των επιχειρήσεων να απορροφήσουν το ανθρώπινο δυναμικό της νέας γενιάς. Η ελληνική αγορά εργασίας παραμένει χαμηλής οργανωσιακής και τεχνολογικής πυκνότητας, με αποτέλεσμα να μη μπορεί να αξιοποιήσει τις γνώσεις, τις ψηφιακές δεξιότητες και τη δημιουργικότητα των νέων αποφοίτων.Η αποσύνδεση της απασχόλησης από τη γνώση οδηγεί στη «διπλή» παγίδα της υποαπασχόλησης και της απογοήτευσης: Η Generation Z είναι η πιο μορφωμένη αλλά και η λιγότερο ενταγμένη γενιά στην παραγωγή υψηλής προστιθέμενης αξίας», υπογραμμίζουν οι ερευνητές του ΙΝΕ ΓΣΕΕ και της «ALCO» στα συμπεράσματά τους.
3.Εργασιακή καθημερινότητα
Πίεση και άγχος
♦Το 62% των συμμετεχόντων- συμμετεχουσών τόνισαν ότι η εργασία επηρεάζει αρνητικά την προσωπική ζωή τους!
♦Το 60% των ερωτηθέντων ότι βιώνουν εξουθένωση στην εργασία τους,ενώ το 46% σημείωσαν αισθάνονται ότι η δουλειά τους επιβαρύνει την υγεία ή τον ύπνο τους.
♦Στο 21% καταγράφηκε μόλις η θετική ισορροπία μεταξύ της ζωής και της εργασίας στις απαντήσεις των συμμετεχόντων- συμμετεχουσών.
♦Εκ της έρευνας προκύπτει πως στο 35% «κυμαίνεται» η συνολική ικανοποίηση των νέων από την εργασία.
♦ Το 53% των μελών της Generation Z υπογράμμισαν πως αντιμετωπίζουν άγχος και στρες!
«Η Generation Z εισέρχεται σε ένα κόσμο εργασίας, που μεταθέτει τη φροντίδα και την ψυχική ανθεκτικότητα στο άτομο.Η πίεση της απόδοσης, τα διευρυμένα ωράρια και η μειωμένη συλλογική προστασία «οδηγούν» σε ένα «διάχυτο» burnout και ψυχική κόπωση.Η άποψή τους για την έλλειψη προσωπικού χρόνου και η θόλωση των ορίων μεταξύ της εργασίας και της προσωπικής ζωής «συνθέτουν» ένα νέο είδος εργασιακής αποξένωσης: Οι νέοι και οι νέες εργάζονται περισσότερο, αλλά νιώθουν λιγότερο συνδεδεμένοι με αυτό που κάνουν. Η ποιότητα της εργασίας μετατρέπεται έτσι σε κρίσιμο παράγοντα ψυχικής υγείας», διαπιστώνουν οι ερευνητές του ΙΝΕ ΓΣΕΕ και της «ALCO» στα συμπεράσματά τους.
4.Αξίες και στάσεις
απέναντι στην εργασία
♦Η ψυχική υγεία προηγείται της οικονομικής ασφάλειας από το 70% των ερωτηθέντων, ενώ το 73% των νέων υπογράμμισαν πως η εργασία οφείλει να έχει νόημα και πέρα από την αμοιβή.
♦Το 47% των συμμετεχόντων- συμμετεχουσών χαρακτήρισαν την εργασία ως μια «πηγή» ταυτότητας και αυτοεκτίμησης.
♦Το 44% των νέων εργαζομένων απάντησαν πως θα ήταν πρόθυμοι-πρόθυμες να αλλάξουν εργασία, εφόσον αυτή δε θα τους εκφράζει, ακόμη και αν αυτό σήμαινε την απώλεια εισοδήματος.
♦Μόνο το 36% των μελών της Generation Z σημείωσαν ότι τους επιτρέπει η εργασία τους, να αναπτύσσουν πρωτοβουλίες και να εκφράζουν ιδέες, ενώ η δημιουργικότητα στην εργασία αναγνωρίζεται, καθώς επιβραβεύεται μόλις σ΄ ένα ποσοστό 24%!
♦Το 72% των ερωτώμενων έγραψαν πως επιθυμούν να εργάζονται σε επιχειρήσεις, οι οποίες σέβονται το περιβάλλον και τη κοινωνία!
♦Το 62% των συμμετεχόντων- συμμετεχουσών «παραδέχθηκαν» πως θα αποδέχονταν μια άτυπη ή «μαύρη» εργασία ,αν δεν υπήρχε άλλη επιλογή.
«Η Generation Z εισάγει ένα νέο αξιακό παράδειγμα εργασίας. Προτάσσει την αυθεντικότητα, τη δημιουργικότητα και τη συναισθηματική ισορροπία. Η εργασία χάνει το χαρακτήρα της απλής επιβίωσης και μετατρέπεται σε ένα χώρο αυτοπροσδιορισμού, αλλά υπό όρους τους οποίους δεν προσφέρει η ελληνική αγορά. Η αποδοχή της άτυπης-μαύρης εργασίας, παρά τις αξίες αυτές, δείχνει το βάθος της ανασφάλειας και την ανάγκη επιβίωσης», τονίζουν οι ερευνητές του ΙΝΕ ΓΣΕΕ και της «ALCO» στα συμπεράσματά τους.
5.Θεσμική εμπιστοσύνη
και συλλογική δράση
♦Η εμπιστοσύνη στους κρατικούς θεσμούς προστασίας, όμως, «εμφανίζεται» εξαιρετικά «χαμηλή», αφού μόλις το 15% των μελών του δείγματος δήλωσαν πως τους εμπιστεύονται! Αντίθετα, το 65% των νέων εργαζομένων τόνισαν πως δεν εμπιστεύονται τους κρατικούς θεσμούς προστασίας,
♦Το 30% των ερωτηθέντων απάντησαν ότι λειτουργεί ένα «ενεργό» σωματείο ή υφίσταται μια συνδικαλιστική εκπροσώπηση στο χώρο της εργασίας τους.
♦Το 36% των συμμετεχόντων- συμμετεχουσών ότι έχουν συμμετάσχει σε απεργία ή άλλη συλλογική κινητοποίηση και το 67% σημείωσαν ότι θα συμμετείχαν σε μία απεργία αν θεωρούσαν δίκαιο το αίτημα, ενώ ένα ίδιο υψηλό ποσοστό θεώρησε ότι η συλλογική δράση μπορεί να βελτιώσει τις συνθήκες εργασίας.
♦Το 60% των μελών της Generation Z ανέφεραν ότι γνωρίζουν τα εργασιακά δικαιώματά τους
«Τα ευρήματα «δείχνουν» μια γενιά με «χαμηλή» εμπιστοσύνη, αλλά και με «υψηλή» διαθεσιμότητα για δράση. Η Generation Z δεν απορρίπτει τη συλλογική οργάνωση ως αξία, αν και «εμφανίζεται» επιφυλακτική απέναντι στους θεσμούς προστασίας και τη συνδικαλιστική εκπροσώπηση,. Έχει υψηλή προθυμία συμμετοχής σε συλλογικές δράσεις αρκεί να αισθανθούν οι νέοι-νέες ότι τα αιτήματα τους αφορούν, καθώς και είναι δίκαια», σημειώνεται στα συμπεράσματα της συγκεκριμένης έρευνας.
6.Προοπτικές και μέλλον
♦Το 72% των νέων εργαζομένων τόνισαν ότι δε διαβλέπουν επαγγελματικές προοπτικές στη χώρα, ενώ μόνο το 9% εξέφρασαν ικανοποίηση για τις επαγγελματικές προοπτικές του.
♦Το 46% των ερωτηθέντων σημείωσαν το ενδιαφέρον τους να εργαστεί στο εξωτερικό.
♦Το 79% των συμμετεχόντων- συμμετεχουσών πιστεύουν πως σε καλύτερες εργασιακές και κοινωνικές συνθήκες έζησε η γενιά των γονιών τους,
♦Το 53% των μελών του δείγματος απάντησαν ότι αισθάνονται άνετα στην εργασία τους αλλά και γενικότερα με τη τεχνητή νοημοσύνη.
♦Το 65% «έγραψαν» πως πιστεύουν ότι δεν είναι εφικτό να δημιουργήσει οικογένεια με τις παρούσες συνθήκες εργασίας τους.
«Τα δεδομένα «σκιαγραφούν» μια γενιά με περιορισμένη εμπιστοσύνη στο παρόν και συγκρατημένη πίστη στο μέλλον.Η χαμηλή ικανοποίηση από τις επαγγελματικές προοπτικές και η έντονη διάθεση για μετανάστευση «αποτυπώνουν» ένα «συναισθηματικό και επαγγελματικό ρήγμα» ανάμεσα στους νέους ή στις νέες και την ελληνική αγορά εργασίας. Παράλληλα, αναδεικνύεται η εξοικείωση προς τη τεχνητή νοημοσύνη, δείχνοντας μια γενιά που κατανοεί τις αλλαγές αλλά ανησυχεί ότι δε θα επωφεληθεί από αυτές. Η αδυναμία συγκρότησης οικογένειας υπό τις παρούσες εργασιακές συνθήκες αποκαλύπτει πως η επισφάλεια δεν περιορίζεται στο επαγγελματικό επίπεδο κινδυνεύοντας να μετατρέψει την αβεβαιότητα σε «σταθερά» ζωής», υπογραμμίζεται στα συμπεράσματα της συγκεκριμένης έρευνας.
Συνολικό συμπέρασμα
Στο συνολικό συμπέρασμα καταγράφουν οι ερευνητές τα εξής:
«Η έρευνα «αποτυπώνει» μια νέα κοινωνική και εργασιακή συνθήκη: Μια γενιά μορφωμένη, ευαίσθητη και αξιακά ώριμη, που -όμως- ζει μέσα σε καθεστώς χαμηλών προσδοκιών και δομικής αβεβαιότητας. Η προοπτική ενός νέου brain drain αναδεικνύεται ως πιθανότητα. Χωρίς αναβάθμιση των μισθών, ενίσχυση της σταθερότητας, ανασυγκρότηση της συλλογικής προστασίας και επένδυση στη ψυχική υγεία και στη μάθηση, καμία πολιτική brain regain δε μπορεί να πετύχει. Η Generation Z δε διεκδικεί απλά μια δουλειά: Επιζητά ένα μέλλον με νόημα και δικαιοσύνη».
©Typologos.com 2025



















