Αλλάζουν χρώμα και τα μικρόβια λόγω κλιματικής αλλαγής για να επιβιώσουν!

0
25
Τα σκοτεινά-χρωματισμένα μικρόβια διατηρούν επίσης υψηλότερες θερμοκρασίες υπό δεδομένη ποσότητα φωτός και σε κρύες συνθήκες κι έχουν ένα σαφές πλεονέκτημα ανάπτυξης έναντι των μη χρωστικών ομολόγων τους.

Οι μικροοργανισμοί σκουραίνουν για  να παραμείνουν ζεστοί σε ψυχρότερες κλιματικές συνθήκες – Αλλάζουν χρώμα και τα μικρόβια  λόγω κλιματικής αλλαγής για να επιβιώσουν!

15:22:06,08/03/2018
Τα σκοτεινά-χρωματισμένα μικρόβια διατηρούν επίσης υψηλότερες θερμοκρασίες υπό δεδομένη ποσότητα φωτός και σε κρύες συνθήκες κι έχουν ένα σαφές πλεονέκτημα ανάπτυξης έναντι των μη χρωστικών ομολόγων τους

Αλλάζουν χρώμα και οι μικροοργανισμοί (ήτοι μικρόβια)  λόγω της  κλιματικής αλλαγής για να επιβιώσουν! Οι μικροοργανισμοί σε ψυχρότερα κλίματα σκοτεινιάζουν για να συλλάβουν περισσότερη θερμότητα από τον ήλιο και να βελτιώσουν την ικανότητά τους να επιβιώσουν. Αυτό αναφέρει μελέτη των επιστημόνων της Σχολής Δημόσιας Υγείας Bloomberg του Πανεπιστημίου Johns Hopkins των Η.Π.Α και η οποία δημοσιεύτηκε στο Current Biology στις 2 Αυγούστου 2018.

Πιο συγκεκριμένα, οι επιστήμονες εξέτασαν τις ζύμες, οι οποίες συλλέχθηκαν σε διαφορετικά γεωγραφικά πλάτη και διαπίστωσαν ότι οι σκούρες χρωματισμένες ουσίες βρέθηκαν συχνότερα μακριά από τους τροπικούς κύκλους.

Μάλιστα, βρέθηκε ότι τα σκοτεινά-χρωματισμένα μικρόβια διατηρούν επίσης υψηλότερες θερμοκρασίες υπό δεδομένη ποσότητα φωτός και σε κρύες συνθήκες είχαν ένα σαφές πλεονέκτημα ανάπτυξης έναντι των μη χρωστικών ομολόγων τους.

Πολλοί χρωματισμένοι μύκητες, βακτήρια και άλλες μικροβιακές κοινότητες υπάρχουν σε ψυχρά γεωγραφικά πλάτη, οπότε είναι τουλάχιστον λογικό ότι ο παθητικός ηλιακός μηχανισμός θέρμανσης έχει συλλογικά αντίκτυπο στο κλίμα.

«Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι ο  χρωματισμός είναι ένας αρχαίος μηχανισμός προσαρμογής για την απόκτηση θερμότητας από την ηλιακή ακτινοβολία και θα μπορούσε να είναι μια σημαντική μεταβλητή στη μοντελοποίηση της κλιματικής αλλαγής», εξηγεί ο πρώτος συγγραφέας της μελέτης, καθηγητής Μοριακής Μικροβιολογίας – Ανοσολογίας της Σχολής Δημόσιας Υγείας Bloomberg του Πανεπιστημίου Johns Hopkins των Η.Π.Α Arturo Casadevall, MD, PhD.

Το εργαστήριο του κ.  Casadevall ειδικεύεται στη βιολογική μυκητίαση.  Ο ίδιος μαζί με την επιστημονική ομάδα του, μελέτησαν την την ανοχή των ζυμών σε θερμοκρασιακές μεταβολές.

Έτσι, βρήκαν πως  τα σκοτεινότερα είδη ήταν σημαντικά πιο διαδεδομένα σε πολικά και σχεδόν πολικά γεωγραφικά πλάτη από ό, τι στα ισημερινά γεωγραφικά πλάτη.

Εξετάστηκαν 20 διαφορετικά χρωματισμένες παραλλαγές των ζυμών Candida και Cryptococcus neoformans, οι οποίες έχουν ευρεία γεωγραφική κατανομή. Γι’ αυτές διαπίστωσαν ότι οι σκοτεινότερες θερμαίνονται ταχύτερα και φτάνουν σε υψηλότερες θερμοκρασίες κάτω από το συνηθισμένο φως του ήλιου καθώς και υπό  υπέρυθρες –  υπεριώδεις ακτινοβολίες.

«Οι πιο σκοτεινές ζύμες έγιναν θερμότερες από τις συνήθεις ανοιχτόχρωμες έως και 10 βαθμούς Κελσίου»,  λέει ο  συνεργάτης του εργαστηρίου του κ. Casadevall.

Σε περαιτέρω πειράματα βρήκαν οι ερευνητές  και  στοιχεία,  που αποδεικνύουν ότι αυτή η στρατηγική δέσμευσης θερμότητας θα μπορούσε να προσφέρει μια πιθανή προσαρμογή στο πολικό κλίμα που ενισχύει την επιβίωση ενός μικροοργανισμού.

Κάτω από το φως, σε μια  σχετικά τροπική θερμοκρασία περιβάλλοντος των  23 βαθμών Κελσίων  εξετάστηκε ο ρυθμός επιβίωσης ενός δοκιμαστικού μικροβίου (μια εκδοχή του C. neoformans), σκουρόχρωμη με μελανίνη.

Βρέθηκε ότι ο ρυθμός επιβίωσης του συγκεκριμένου μικροβίου  μειώθηκε κατά  25% σε σύγκριση με την έκδοση χωρίς μελανίνη.

 Αντίθετα  σε μια ψυχρότερη θερμοκρασία 4 βαθμών  Κελσίου βρέθηκε πως  ο πληθυσμός του ελαφρύτερου μικροβίου άρχισε να πεθαίνει, αλλά  ο πιο «σκοτεινός ξάδελφος του», απολάμβανε ισχυρή ανάπτυξη.

Οι επιστήμονες έχουν αποκαλύψει από προηγούμενες μελέτες ότι ορισμένα εκτοθερμικά ζώα,  όπως είναι οι  σαύρες και  οι ακρίδες μπορούν να προσαρμοστούν σε ψυχρότερα ή θερμότερα περιβάλλοντα, παράγοντας περισσότερη μελανίνη στο δέρμα τους για να σκουρύνουν,  καθώς  και να συλλάβουν περισσότερη θερμότητα.

«Η μελέτη μας,  είναι η πρώτη που βρίσκει αυτό το φαινόμενο θερμικού μελαγχισμού σε μικροοργανισμούς»,  λέει ο  κ. Cordero.

Τα ευρήματα προσθέτουν τον νέο παράγοντα  του χρώματος που πρέπει να εξεταστεί στη μελέτη της μικροβιακής οικολογίας, ιδιαίτερα όσον αφορά στην αλλαγή του κλίματος.

«Θα μπορούσε να μας βοηθήσει να προβλέψουμε αν ένας μικροοργανισμός μπορεί να επιβιώσει σε ένα δεδομένο γεωγραφικό πλάτος καθώς οι θερμοκρασίες θερμαίνονται»,  εξηγεί  ο  κ. Cordero.

Τα μικρόβια είναι πολυάριθμα σε μεγάλα γεωγραφικά πλάτη και σε ορισμένες πολικές περιοχές σκοτεινιάζουν αισθητά το έδαφος, επομένως είναι πιθανό όχι μόνο να ανταποκριθούν στην αλλαγή του κλίματος, αλλά και μέσω τεράστιων αριθμών, να την ενισχύσουν.

Υπάρχουν ήδη αποδείξεις,  ότι καθώς οι παγετώνες τήκονται, αποικίες μικροοργανισμών, συμπεριλαμβανομένων και των «σκοτεινών»  ανθίζουν στο λειωμένο νερό.

«Καθώς αυτά τα σκοτεινά μικρόβια μεγαλώνουν, μπορεί να δημιουργήσουν ένα  θετικό ενισχυτικό βρόχο, στον οποίο η περιοχή,  όπου αναπτύσσονται γίνεται θερμότερη, επιταχύνοντας το τήγμα των παγετώνων, έτσι ώστε να αυξάνονται τα σκοτεινότερα μικρόβια», επισημαίνει ο  καθηγητής κ.  Casadevall . Τη  μελέτη για την  επίδραση της χρωστικής ζυμομυκήτων στην κατακράτηση θερμότητας και στη γεωγραφική κατανομή «υπογράφουν» οι  Radames J.B. Cordero, Vincent Robert, Gianluigi Cardinali, Ebuka Arinze, Susanna Thon και Arturo Casadevall. Η έρευνα υποστηρίχθηκε από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας (R01 AI052733) των Η.Π.Α.

©Typologos.com 2018

NO COMMENTS

LEAVE A REPLY

two × four =

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.