«Τo τρένο της μεγάλης φυγής» από την κινηματογραφική λέσχη των εργαζομένων της Ε.Ρ.Τ.3 και το Κ.Ε.Μ.Ε.Σ.

22:30:16,02/18/2019
Eric Roberts - By Florida Supercon - https://www.flickr.com/photos/floridasupercon/18720757054/, CC BY 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=41321663

O ηθοποιός Eric Roberts το 2015 στη Φλόριδα. Φωτογραφία: By Florida Supercon – https://www.flickr.com/photos/floridasupercon/18720757054/, CC BY 2.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=41321663

Με την προβολή της  εμβληματικής ταινίας του Andrey Konchalovskiy «Το τρένο της μεγάλης φυγής» (The runaway train» , έγχρωμο Η.Π.Α.  1985,  διάρκεια  111´) συνεχίζουν η κινηματογραφική λέσχη των εργαζομένων  της Ε.Ρ.Τ.-3  και το Κ.Ε.Μ.Ε.Σ το αφιέρωμα «Στον ίλιγγο των επιλογών», για την οποία θα ανακοινωθεί καινούρια ημέρα προβολής λόγω του έκτακτου αφιερώματος στον Bruno Ganz (25 Φεβρουαρίου 2019).

Το φιλμ, όταν θα ανακοινωθεί η ώρα προβολής,  θα προλογίσει ο δημοσιογράφος – συγγραφέας – κριτικός κινηματογράφου Αλέξης  Ν. Δερμεντζόγλου και έντυπη κριτική του  Άκη Καντέρη  θα διανεμηθεί στο κοινό. Μετά από το  τέλος της προβολής θα ακολουθήσει συζήτηση με θέμα: «Οι κινηματογραφικές αλληγορίες για την ελευθερία».

Στην ταινία πρωταγωνιστούν οι ηθοποιοί: Jon Voight, Eric Roberts, Rebecca De Mornay . Για το έργο συνεργάστηκαν δύο σπουδαίοι  ξένοι  δημιουργοί στις Η.Π.Α. Το σκηνοθέτησε ο διακεκριμένος Ρώσος σκηνοθέτης Andrey Konchalovskiy, ενώ το σενάριο έγραψε ο μεγάλος Ιάπωνας ομότεχνός του, Akira Kurosawa μαζί με τους Djordje Milicevic, Paul Zindel, Edward Bunker (διαμόρφωση διαλόγων) και τους Ryûzô Kikushima – Hideo Oguni.

Το φιλμ απέσπασε το 1986 το βραβείο καλύτερης δραματικής ανδρικής ερμηνείας με το Jon Voight. Την ίδια χρονιά προτάθηκε για τρία Όσκαρ α’ ανδρικού ρόλου (Jon Voight), β’ ανδρικού ρόλου (Eric Roberts) και μοντάζ (Henry Richardson). Η υπόθεση του έργου έχει ως εξής:

Δύο κατάδικοι, που έχουν πραγματοποιήσει απόδραση μαζί με μια σιδηροδρομική υπάλληλο βρίσκονται σ’ ένα τρένο που τρέχει ασταμάτητα  με σπασμένα τα φρένα. Τα εκπληκτικά  χιονισμένα και δασώδη φυσικά τοπία μαζί  την τρομερή ένταση – αγωνία αποτελεί η όλη δράση μια αλληγορία για την ελευθερία.

 «Μια ταινία του 1985. «Runaway train» ή αλλιώς… «Το τραίνο της μεγάλης φυγής». Ίσως είναι από τις λιγοστές φορές,  που ο Ελληνικός τίτλος είναι πιο ακριβής και καίριος από τον ξένο. Πομπώδης, όπως και η ατμόσφαιρά του.

Μία ατμόσφαιρα συνεχούς αγωνίας και ερωτημάτων, που έχει δημιουργήσει ένας από τους αγαπημένους μου, σκηνοθέτες, ο Andrey Konchalovskiy. Δύο κατάδικοι και μία εργάτρια τραίνου μπλέκουν τις μοίρες τους, όταν ξαφνικά βρίσκονται και οι τρεις επάνω σε ένα τραίνο με χαλασμένα φρένα, που πάει στο πουθενά! Όπως ακριβώς και οι ζωές τους.

Ο Jon Voight (πατέρας της Angelina Jolie) είναι, το λιγότερο, συγκλονιστικός. Ένας αρχι – κατάδικος που θέλει να αποδράσει από τη φυλακή. Πάντοτε οργισμένος, ζει στα άκρα και από δίπλα ένας rookie κατάδικος που το  θαυμάζει (Eric Roberts). Ένα δίδυμο τρέλας και οργής δοκιμάζει να το σκάσει από τη φυλακή και ξαφνικά μπροστά τους,  εμφανίζεται ένα τραίνο που, τουλάχιστον, μέχρι κι εκείνη την ώρα μοιάζει να είναι η σωτηρία τους.

Από τα πιο αγωνιώδη ταξίδια που έχετε ζήσει ποτέ σας. Η ταινία παίζει αρκετά με τους χαρακτήρες, τα βιώματα και την ψυχοσύνθεση των πρωταγωνιστών με ένα τέτοιο τρόπο,  που υποσκελίζει το ενδεχόμενο μιας συνεχούς δράσης, γεμάτης πιστολίδια και ανατινάξεις.

Μια περιπέτεια, θα έλεγε κανείς, γυρισμένη… αλλιώς!! Η Rebbeca De Mornay είναι η τρίτη της παρέας. Μια απλή εργάτρια τραίνου βρίσκεται μπλεγμένη εντελώς τυχαία και συν-ταξιδεύει μαζί τους στο πουθενά.

Η ύψιστη απόδειξη πως οι μοίρες των ανθρώπων, όσο διαφορετικές κι αν είναι, μπορεί κάποια στιγμή να συγκλίνουν. Θα παρατηρήσετε στις κριτικές μου, πως δίνω ιδιαίτερο βάρος στη μουσική επένδυση, όποτε αυτή καλείται να δώσει το παρόν.

Στην προκειμένη περίπτωση, μπλέκεται εντελώς αθόρυβα και ιδιαίτερα επάνω στις σκηνές του τραίνου, που ίσως εστιάσετε σε αυτήν, σε κάποιες παύσεις ομιλιών και σιωπές. Όταν στην τελευταία σκηνή το τραίνο της μεγάλης φυγής ξεμακραίνει, ο θεατής νιώθει να συνέρχεται από την ένταση των στιγμών. Εγώ ούτε και τότε συνήλθα, παρά μόνο,  όταν έπεσαν οι τίτλοι τέλους!», γράφει ο Άκης Καντέρης στην έντυπη κριτική, που θα διανεμηθεί προς το κοινό.

Ταινίες που πλησιάζουν  την προβληματική του «Τρένου της μεγάλης φυγής»  είναι οι εξής:

«Το εξπρές του Φόν Ράϊαν»  του Mark Robson.

«Θέλμα και Λουίζ» του Tony Scott.

«Ο άνθρωπος που έβλεπε τα τρένα να περνούν»  του Jiri Menzel.

«Ο δραπέτης της Σιέρα»  του Raoul A. Walsh.

« Ένας καταδικασμένος σε θάνατο δραπέτης»  του Robert Bresson

«Η μεγάλη στρατιά των αφανών ηρώων»   του Jean-Pierre Melville.

«Απόδραση από το Αλκατράζ»  του Don Siegel.

«Η κόλαση είναι κάτω από τα πόδια μας»  του Robert Georgio Enrico.

«Η μεγάλη απόδραση»  του John Eliot Sturges.

«Μοντέρνοι καιροί»  του Sir Charles Spencer “Charlie” Chaplin.

Η επόμενη ταινία  του ίδιου αφιερώματος θα προβληθεί  την Δευτέρα 4  Μαρτίου 2019 και  θα είναι το διακεκριμένο φιλμ  του John Boorman με τίτλο «Όταν ξέσπασε η βία».

©Typologos.com 2019

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.