Τα κακώς κείμενα των επιτροπών και της νοοτροπίας όλων των φορέων που λειτουργούν τις πολιτιστικές δράσεις στην τοπική αυτοδιοίκηση

Του τενόρου Φιλίππου Μοδινού

εισήγηση στην παρουσίαση  των  πολιτιστικών  προτάσεων

της Δημοτικής Παράταξης «Θεσσαλονίκη Θετικά» με υποψήφιο δήμαρχο τον Μάκη (Εφραίμ) Κυριζίδη

Φίλιππος Μοδινός

Ο διάσημος τενόρος Φίλιππος Μοδινός αναφέρθηκε στα κακώς κείμενα των επιτροπών και της νοοτροπίας όλων των φορέων που λειτουργούν τις πολιτιστικές δράσεις στην τοπική αυτοδιοίκηση στην παρουσίαση των πολιτιστικών προτάσεων της Δημοτικής Παράταξης «Θεσσαλονίκη Θετικά» με υποψήφιο δήμαρχο τον Μάκη (Εφραίμ) Κυριζίδη

Το μεγαλύτερο πρόβλημα που υπάρχει στον χώρο του πολιτισμού, ιδιαιτέρως αν είναι κρατικά επιχορηγούμενος, είναι η υποκειμενικότητα που υπάρχει στη κρίση των ανθρώπων που επιλέγουν ποιους καλλιτέχνες θα στηρίξουν.

Το πρόβλημα αυτό φέρει τρία βασικά συμπτώματα.

1.Δεν υποστηρίζονται ορθά πολιτιστικές επιχειρήσεις, που έχουν ήδη βάση και κοινό και θα μπορούσαν να μεγαλώσουν και να δώσουν και ακόμα περισσότερη εργασία.

2.Δε δίδονται ευκαιρίες σε ανερχόμενους καλλιτέχνες ή ανερχόμενες/καινούριες καλλιτεχνικές επιχειρήσεις να προβάλλουν τα έργα τους.

3.Υποστηρίζονται συχνά καλλιτέχνες, είτε επάξιοι είτε ανάξιοι, που έχουν τις κατάλληλες γνωριμίες να τους ωθήσουν, γνωριμίες οι οποίες συχνά προκύπτουν ως αποτέλεσμα προσωπικής σχέσης.

Είναι ένα πρόβλημα , το οποίο δεν μπορεί να εξαλειφθεί εντελώς, αλλά μπορεί να μετριαστεί σημαντικά.

Το πιο βασικό που πρέπει να αντιληφθεί ο Δήμος είναι το πόσοι άνθρωποι πραγματικά νοιάζονται για κάποια πολιτιστική δραστηριότητα.

Πάρα πολύ συχνό φαινόμενο είναι πως σε κάθε Δήμο, ο αντιδήμαρχος πολιτισμού και τα προσωπικά του,  γούστα καθώς και φιλίες/προσωπικές σχέσεις καθορίζουν το τι θα μας δείξει ένας Δήμος κάθε περίοδο της τοπικής αυτοδιοίκησης. Π.χ. αν στον Αντιδήμαρχο Α αρέσει το θέατρο του παραλόγου, θα υπάρξει μία αύξηση τέτοιων παραστάσεων ακόμα και αν δεν έχουν κοινό… αλλά και θα διοχετευτούν λεφτά σε τέτοιες παραστάσεις, ενώ ίσως δε  θα εκφράζουν την επιθυμία του κοινού.

Και φυσικά αυτό αφήνει μεγάλο μέρος του πληθυσμού ανικανοποίητο.

Ένα άλλο θέμα που πρέπει να αντιληφθούν οι δήμοι είναι πως ο πολιτισμός είναι ένας από τους κεντρικούς άξονες επαφής μεταξύ των ανθρώπων και ότι αξίζει χρηματοδότηση, εφόσον μέσω του πολιτισμού μία διοίκηση μπορεί να δείξει ότι παράγει έργο.

Τέλος, οι Δήμοι πρέπει να αναγνωρίσουν πως οι παροχές σε είδος είναι εξίσου σημαντικές με τις παροχές σε χρήμα και ότι ο κάθετος διαχωρισμός μεταξύ επιδοτούμενων καλλιτεχνών και καλλιτεχνών που καλούνται να ενοικιάσουν χώρους του Δήμου πρέπει να σταματήσει. Πρέπει να υπάρχει και μία ενδιάμεση κατηγορία και κατά την άποψη μου πρέπει να είναι και η πιο συχνή κατηγορία: Όπου ο Δήμος στηρίζει σε είδος χωρίς να υπάρχει ανταλλαγή χρήματος μεταξύ Δήμου και καλλιτέχνη. Δηλαδή, να μη ζητά ενοίκιο ή κάλυψη άλλων εξόδων,  αλλά και να μη προσφέρει λεφτά.

Το πιο κεντρικό θέμα, όμως, είναι η διαδικασία αξιολόγησης. Η αξιολόγηση έχει πολλά υποκειμενικά στοιχεία, κυρίως εφόσον «κατάλληλοι» για να αξιολογήσουν προτάσεις θεωρούνται καλλιτέχνες διαφόρων ειδών. Αυτές οι κριτικές επιτροπές, όμως,  έχουν τρία μεγάλα μειονεκτήματα.

1.Εφόσον είναι καλλιτέχνες και οι ίδιοι, είναι πιο πιθανό να επιλέξουν προτάσεις οι οποίες μπορούν να προσφέρουν και στους ίδιους «καλλιτεχνική ανταλλαγή», ένα συχνότατο φαινόμενο στο χώρο μας.

2.Εφόσον είναι καλλιτέχνες και οι ίδιοι, μπορεί να νιώσουν ανταγωνιστικά απέναντι σε μία πρόταση και να την απορρίψουν αδίκως, λόγω αρνητικών συναισθημάτων.

3.Εφόσον είναι καλλιτέχνες και οι ίδιοι, δεν μπαίνουν στη διαδικασία να σφυγμομετρήσουν τι θέλει το κοινό, και τα κριτήρια τους, είναι οι δικές τους, καλλιτεχνικές προτιμήσεις. Οπότε, αν κάποιος είναι λάτρης της κλασσικής μουσικής, θα επιλέξει ποτέ να στηρίξει μία μπάντα heavy metal?

Η λύση είναι οι κριτικές επιτροπές να αποτελούνται κυρίως από άτομα αδιάφορα προς την ίδια τη τέχνη. Οι στατιστικές ενός καλλιτέχνη πρέπει να είναι το κριτήριο για στήριξη και όχι οι καλλιτεχνικές επιδόσεις του, που μπορεί να αξιολογηθούν θετικά ή αρνητικά ως αποτέλεσμα των προσωπικών γούστων μίας  κριτικής επιτροπής,  που αποτελείται από καλλιτέχνες.

Και ποιες είναι αυτές οι πιθανές στατιστικές:

Για επαγγελματικές παραγωγές και δράσεις:

Αν είναι έμπειρος καλλιτέχνης ή εταιρεία που έχει έστω έναν χρόνο λειτουργίας, είναι εύκολο να κρίνει κανείς την πιθανή επιτυχία.

Μπορεί να χρησιμοποιηθούν π.χ. οι εκκαθαρίσεις από παραστάσεις, ώστε να μπορεί η κριτική επιτροπή να δει πόσο κοινό μαζεύει και τι τζίρους κάνει.

Στατιστικές από like στο Facebook ή hits στα ιστολόγια ή views στο youtube.

Στατιστικές από άλλες δράσεις που κάνει ο καλλιτέχνης ή η εταιρεία,  όπως  εκπαιδευτικά προγράμματα ή φιλανθρωπικές δράσεις.

Στατιστικές από εμφανίσεις στη τηλεόραση και το ενδιαφέρον,  που υπάρχει από το κοινό.

Για ημί-επαγγελματικές ή εκπαιδευτικές δράσεις:

Αν είναι άπειρος καλλιτέχνης, καινούρια επιχείρηση κ.τ.λ. ,  τότε εκεί μπορεί να υπάρχει υποκατηγορία βοήθειας, όπως μέσω εκπαιδευτικών προγραμμάτων που δίνουν ευκαιρία σε έναν καλλιτέχνη να αποκτήσει εμπειρία και μεταξύ άλλων στατιστικές, οι  οποίες  θα το βοηθούσαν να κερδίσει σε έναν επόμενο γύρο και μία θέση σε επαγγελματικούς διαγωνισμούς.

©Typologos.com 2019

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

πέντε − τρία =

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.