Τα φετινά Όσκαρ, ο Λάνθιμος, ο Κουαρόν και οι άλλοι

Του Νίκου Μόσχοβου

Δημοσιογράφου – συγγραφέα

14:57:09,02/25/2019
Oscar-Φωτογραφία: Εικόνα του kalhh στο Pixabay

“Έκανα λάθος. Νόμιζα ότι είναι δράμα, όταν κλαίει ο ηθοποιός, αλλά δράμα είναι, όταν κλαίει η αίθουσα”.Frank Capra, 1897-1991, Αμερικανός σκηνοθέτης. Φωτογραφία: Εικόνα του kalhh στο Pixabay

Αυτό που πραγματικά είναι τα Όσκαρ φάνηκε στην απονομή των βραβείων του σωτήριου έτους 2019.

Ουσιαστικά, πρόκειται  για μια  ετήσια γιορτή  επιβράβευσης κι άσκησης ισορροπίας των  φιλμ, που «κινούνται» μεταξύ της ποιότητας, καθώς και της εμπορικότητας.

(Φυσικά, αυτό δε σημαίνει πως η ποιότητα με την εμπορικότητα στο σινεμά δεν μπορούν να συμβαδίσουν).

Ανάγλυφα τα Όσκαρ αντικατοπτρίζουν μια  τελετή απονομής των βραβείων προσανατολισμένη στη στρατηγική του αμερικανικού σινεμά.

Μια στρατηγική, που προσπαθείανέκαθεν  να «τραβήξει» την «αφρόκρεμα» της παγκόσμιας κινηματογραφικής βιομηχανίας, προκειμένου να την αξιοποιήσει με τους όρους του Hollywood.

Ωστόσο, παρά το ένα αγαλματάκι ίσως για το Γιώργο Λάνθιμο «ανοίγει» ο δρόμος για καριέρα στην Αμερικανική Μέκκα του σινεμά, αν και θα πρέπει να καταλάβει ο ίδιος ως δημιουργός πως ακόμη  και τα  Όσκαρ τα «σαρώνεις», όταν κυριολεκτικά έχεις να πεις μια  πραγματική πανανθρώπινη  ιστορία ή έμμεσα –  άμεσα μιλάς για τον  τόπο σου.

Δε φτάνει  το να μπορείς ν’  αφηγείσαι καλά μια ιστορία κι ούτε να έχεις εξασφαλίσει την καλύτερη χρηματοδότηση – υποστήριξη. Καλή είναι η χρηματοδότηση, αλλά το όραμα του σκηνοθέτη είναι αυτό, που  κάνει πάντοτε τη διαφορά.

Σημασία έχει το γεγονός ότι τα βραβεία  καλύτερης ταινίας  και σεναρίου πήρε το «Green Book»  του Peter Farrelly , που αναφέρεται άμεσα στην ιστορία  της Αμερικής, των ανθρώπινων δικαιωμάτων  και των Αφροαμερικανών. Είναι το πρώτο μήνυμα, που  στέλνει  η Αμερικανική Ακαδημία Κινηματογράφου με  πολλούς αποδέκτες εντός κι εκτός συνόρων των Η.Π.Α.

Σημασία έχει και η βράβευση του Μεξικανού σκηνοθέτη Alfonso Cuarón Orozco,  με τα βραβεία σκηνοθεσίας, ξενόγλωσσης ταινίας  και φωτογραφίας (το πρώτο που κερδίζει ένας σκηνοθέτης) για το ισπανόφωνο  φιλμ «Roma».

Πρόκειται για μια  βράβευση,  που «σηματοδοτεί» την είσοδο  της διαδικτυακής πλατφόρμας του «Νetflix» στο παγκόσμιο επιχειρηματικό «γίγνεσθαι» του σινεμά με ότι καλό ή κακό μπορεί να συνεπάγεται  αυτή για τις κινηματογραφικές αίθουσες, καθώς και για την ελευθερία έκφρασης των σκηνοθετών.

Ήδη υφίστανται αντιγνωμίες μεταξύ των κινηματογραφιστών για τα υπέρ και τα κατά, που φέρνει  η διείσδυση της  παγκόσμιας διαδικτυακής κινηματογραφικής πλατφόρμας  του «Νetflix» στον χώρο της παραγωγής ταινιών ανά  την υφήλιο.

Ο Γιώργος Λάνθιμος παρά τις δέκα υποψηφιότητες έφυγε μόνο με το  Όσκαρ  Καλύτερου Γυναικείου Ρόλου  για την  ταινία «The Favourite» με την Olivia Colman. Το μέλλον, όμως,  του ανήκει, αρκεί να συνειδητοποιήσει  ως δημιουργός πως θα σαρώσει τα συγκεκριμένα βραβεία, μόνον αν καταφέρει να μιλήσει με μια πανανθρώπινη ιστορία ή με μια εξιστόρηση βασιζόμενη στην Ελλάδα.

Αυτό έκαναν ο Peter Farrelly  ( μίλησε για τις Η.Π.Α.) και ο Alfonso Cuarón Orozco (ανέδειξε μια πλευρά της ταυτότητας του Μεξικού).

Για να πούμε το στραβού το δίκιο, μην περιμένεις να σαρώσεις τα Όσκαρ , όταν  από την Ελλάδα μεγαλούργησαν ή μεγαλουργούν σκηνοθέτες με ταινίες για την ταυτότητα της χώρας (Θεόδωρος Αγγελόπουλος, Μιχάλης Κακογιάννης, Κώστας Φέρρης, Νίκος Κούνδουρος,Παντελής Βούλγαρης, Νίκος Παναγιωτόπουλος, Δημήτρης Αθανίτης και πολλοί άλλοι).

Για να μην τρελαθούμε κιόλας ακόμα κι ο μέγιστος σκηνοθέτης Julius «Jules»  Dassin, «γύρισε» το «Ποτέ την Κυριακή» με την αείμνηστη Μελίνα Μερκούρη εξιστορούμενος μια ιστορία του Πειραιά και πήρε το Όσκαρ για τη μουσική.

Όταν συνειδητοποιήσει ο ίδιος ο Γιώργος Λάνθιμος ότι  μια ιστορία για την Ελλάδα  είναι αυτό, που θα τον απογειώσει, τότε ίσως να κάνει ακόμη το μεγάλο άλμα. Πέτυχε πολλά μέχρι και σήμερα, αλλά χρειάζεται τώρα το κάτι παραπάνω για να βάλει «ανεξίτηλη σφραγίδα» στην ιστορία του παγκόσμιου σινεμά.

Για τη βράβευση του Rami Malek με το Όσκαρ του πρώτου ανδρικού ρόλου στην ταινία «Bohemian Rhapsody»  αναφερόμενη στον αείμνηστο Freddie Mercury νομίζουμε πως το Hollywood «κλείνει το μάτι» στο θυμικό των θαυμαστών της μεγάλης μπάντας της Rock μουσικής.

Προσωπικά θεωρώ πως μια πληθωρική προσωπικότητα – όπως ήταν ο Freddie Mercury –  είναι δύσκολο να αποδοθεί στην ολότητά της. Αυτό δε μειώνει την ερμηνεία του Rami Malek,  αλλά πάρα το Oscar θα περιμένουμε να δούμε τα επόμενα καλλιτεχνικά  βήματά του. Το ίδιο ισχύει και για το Mahershala Ali, o  οποίος πήρε το Όσκαρ Καλύτερης Ερμηνείας 2ου Ανδρικού Ρόλου.  

Για τη βράβευση της Regina King (Όσκαρ β’ γυναικείο ρόλο) για την ερμηνεία στο φιλμ «If Beale Street Could Talk» έχουμε την αίσθηση πως η θετική ψήφος των μελών της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου  οφείλεται πιθανά και στην επιτυχημένη  πορεία της ίδιας ως δημιουργού τηλεοπτικών ταινιών, πέρα από τις αναμφισβήτητες υποκριτκές ικανότητες.

Η αστυνομική ιστορία «BlacKkKlansman» πήρε το Όσκαρ διασκευασμένου σεναρίου.

Το «Bohemian Rhapsody»  πήρε  τα τρία  Όσκαρ καλύτερης κινηματογραφικής επεξεργασίας και επεξεργασίας – μίξης ήχου.  

Το Όσκαρ  καλύτερης μουσικής πήρε το  φιλμ «Black Panther», όπως και αυτά  της Ενδυματολογίας – Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης.

Το πρώτο βραβείο Όσκαρ της,( αυτό του τραγουδιού) «κέρδισε» η Lady Gaga με το «Shallow» στην ταινία «A Star is Born» και η οποία φαίνεται πως θα επιχειρήσει και μια καριέρα στον κινηματογράφο πέραν  της μουσικής.

Εν κατακλείδι,  στην απονομή τελετής των Oscar του 2019 «συγκεράστηκε» η ποιότητα με την εμπορικότητα. Από την τελετή απονομή των Oscars έχουμε την αίσθηση πως ο κινηματογράφος βρίσκεται σε ένα «μεταίχμιο» και σε ένα «σταυροδρόμι», όπου δεν είναι ξεκάθαρη η μελλοντική πορεία του.

©Typologos.com 2019

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.