Σημαντική ανακάλυψη με Συλλαβική επιγραφή και μονάδα ελαιοπαραγωγής στην Ακρόπολη της Αρχαίας Πάφου από την Αρχαιολογική Αποστολή του Πανεπιστημίου Κύπρου

02:16:24,08/22/2019
Συλλαβική επιγραφή και μονάδα ελαιοπαραγωγής στην Ακρόπολη της Αρχαίας Πάφου από την Αρχαιολογική Αποστολή του Πανεπιστημίου Κύπρου

Συλλαβική επιγραφή και μονάδα ελαιοπαραγωγής στην Ακρόπολη της Αρχαίας Πάφου από την Αρχαιολογική Αποστολή του Πανεπιστημίου Κύπρου

Άγνωστα μνημεία του διοικητικού -οικονομικού  κέντρου  της βασιλικής δυναστείας της Πάφου στην Κυπρο-Κλασική περίοδο (5ος – 4ος αιώνας π.Χ.)  «έφερε  στο φως» η  14η ετήσια  έρευνα πεδίου του Πανεπιστημίου Κύπρου στην Παλαίπαφο.

Την ανακοίνωση αυτή έκανε το Τμήμα Αρχαιοτήτων Κύπρου, που δημοσιοποίησε πως οι ανασκαφές διεξήχθησαν μεταξύ του  Μαΐου και του Ιουνίου 2019, οπότε επικεντρώθηκαν στο οροπέδιο του Χατζηαπτουλλά,  που βρίσκεται ένα χιλιόμετρο ανατολικά του ιερού της Αφροδίτης στα Κούκλια.

Τα  αποτελέσματα του προγράμματος ανάλυσης τοπίου, που υλοποιείται από το 2006 υπό τη διεύθυνση της καθηγήτριας Μαρία Ιακώβου έδειξαν ότι το οροπέδιο Χατζηαπτουλλάς ήταν η ακρόπολη της Αρχαίας Πάφου.

Ιστορικό εύρημα- Συλλαβική επιγραφή

Το σημαντικότερο εύρημα των φετινών ανασκαφών ήταν  η επιγραφή, η οποία εντοπίστηκε επάνω σε ένα μικρό και -κατά τα άλλα – ασήμαντο όστρακο.

Η επιγραφή ήταν στο ελληνικό συλλαβάριο της Κύπρου με μελανή χρωστική ουσία και διαβάστηκε αυθημερόν από τη συνεργάτιδα  του προγράμματος, Δρ. Άρτεμις  Καρναβά.

Τα γραφόμενα αποτελoύν κατάλογο με ποσότητες προϊόντων και επιβεβαιώνουν την τήρηση οικονομικών λογαριασμών.

Η τήρηση οικονομικού αρχείου από πολιτειακό κέντρο (πόλη-βασίλειο) της Αρχαίας Κύπρου, είχε τεκμηριωθεί μέχρι και σήμερα  μόνο στην περίπτωση του ανακτόρου του Ιδαλίου, στο οποίο η ανασκαφέας Δρ Μαρία Χατζηκωστή εντόπισε περί της 700 επιγραφές σε φοινικικό αλφάβητο.

 Το όστρακο της Παλαιπάφου θα επαναπροσδιορίσει πολλά ιστορικά δεδομένα, που αφορούν στο διαχειριστικό σύστημα των πολιτειών της Αρχαίας Κύπρου.

Μονάδες 1-8: Το τμήμα του συμπλέγματος που έχει ανασκάψει ως σήμερα η αποστολή του Πανεπιστημίου Κύπρου έχει έκταση 930 τετραγωνικών μέτρων, και για τον εντοπισμό των δαπέδων απαιτείται η αφαίρεση επιχώσεων που φτάνουν στα 2 μέτρα .

Αντιπροσωπεύει περίπου το 30% του συνόλου του μνημείου, στο οποίο μέχρι  και στιγμής έχουν ανασκαφεί 8 μονάδες .

 Το 2019 επιτεύχθη η ολοκλήρωση της ανασκαφής της Μονάδας 5, στην οποία εντοπίστηκε λεκάνη μύλου από μαλακό ασβεστόλιθο.

Το βοτσαλωτό δάπεδο είχε αναιρέσει τη χρήση αρχαιότερου δαπέδου, το οποίο διατρέχει λίθινος αγωγός, που καταλήγει σε  λίθινο λουτήρα στη Μονάδα 6.

Στη Μονάδα 7, όπως και στις περισσότερες μονάδες, το υλικό των επιχώσεων δείχνει ότι επάνω από τις ισόγειες μονάδες υπήρχε όροφος.

Το δάπεδο του ορόφου ήταν κατασκευασμένο από λείο επίχρισμα, ενώ η στέγη έφερε μεγάλα κεραμίδια (στρωτήρες και καλυπτήρες) διακοσμημένα με ερυθρές ταινίες. Η ανάπτυξη της ανασκαφής προς τα δυτικά αποκάλυψε τη μέχρι και  σήμερα πλέον εντυπωσιακή μονάδα με εμβαδόν 25 τετραγωνικών μέτρων .

Η Μονάδα 8 διαθέτει ένα εξαιρετικά καλοδιατηρημένο δάπεδο από επίχρισμα, το οποίο είχε κοπεί εσκεμμένα για τη δημιουργία 6 αβαθών στρογγυλών κοιλοτήτων. Στο βόριο τμήμα της μονάδας αυτής  είναι τοποθετημένη μεγάλη λεκάνη μύλου διαμέτρου 1,5 μέτρου.

Στο κέντρο της λεκάνης διακρίνεται το σημείο, στο οποίο θα στηριζόταν άξονας που θα κρατούσε ζεύγος αντικριστών κάθετων κυλίνδρων.

Ένα περίπου μέτρο νότια της λεκάνης εντοπίσθηκε πιθάρι ύψους 1.5 μέτρου, το οποίο είναι εξολοκλήρου βυθισμένο κάτω από το δάπεδο.

Είναι πολύ πιθανόν η Μονάδα 8 να είναι μονάδα ελαιοπαραγωγής, στην οποία διεξάγεται το πρώτο στάδιο, δηλαδή η σύνθλιψη – από ελαιόκαρπο σε ενιαία μάζα ελαιοπολτού.

Τα 6 κοιλώματα ίσως χρησιμοποιήθηκαν για την αρχική τοποθέτηση των ζεμπιλιών με τον ελαιοπολτό πριν να  οδηγηθούν στο ελαιοπιεστήριο (δεύτερο στάδιο). Με τις ενδελεχείς δειγματοληψίες που διεξάγονται σε κάθε μονάδα, ώστε να γίνονται οι ενδεδειγμένες μικροσκοπικές αναλύσεις, θα προσδιοριστούν τα  προϊόντα, τα  οποία  διαχειριζόταν η Μονάδα 8.

Παράλληλα, ολοκληρώθηκε η ανασκαφή της Μονάδας 2 (εμβαδόν 11 τετραγωνικών μέτρων) στην οποία είχε βρεθεί μεγάλη ποσότητα κογχυλιών πορφύρας από το 2016.

Οι σωροί της πορφύρας ήταν τοποθετημένοι σε δάπεδο από μεγάλες πλίνθους που είχαν κατασκευασθεί σε μήτρα.

Το συνολικό βάρος των κογχυλιών που είχαν αποθηκευθεί στη Μονάδα 2 για δευτερογενή επεξεργασία, ανέρχεται σε 430 κιλά.

 Αν και η παραγωγή της εξαιρετικά πολύτιμης χρωστικής ουσίας της πορφύρας τεκμηριώνεται από την Εποχή του Χαλκού έως και τώρα τα στάδια της βιομηχανικής παραγωγής της,  δεν έχουν τύχει επαρκούς τεκμηρίωσης.

Για αυτό το λόγο  και το Ίδρυμα Λεβέντη θα είναι ο κύριος χορηγός διεθνούς συνάντησης, που διοργανώνουν  η Ερευνητική Μονάδα Αρχαιολογίας και το the Institute for Aegean Prehistory Study Center for East Crete στις 1-2 Νοεμβρίου 2019 με  τίτλο «The materiality of purple dye production and use in Cyprus and the Aegean from Prehistory to the Late Roman period».

Μέτρα προληπτικής προστασίας και συντήρησης στην ανασκαφή Χατζηαπτουλλά

Το Τμήμα Αρχαιοτήτων Κύπρου προέβη άμεσα σε προσωρινή κατάχωση των ευαίσθητων Μονάδων του Συμπλέγματος Χατζηαπτουλλά, ενώ επίκειται και η κατασκευή προσωρινών στεγάστρων για διοχέτευση των όμβριων υδάτων εκτός του μνημείου, του οποίου η ανασκαφή θα συνεχιστεί το 2020 προς τα ανατολικά.

©Typologos.com 2019

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.