Mια πιο επιτυχημένη αντιμετώπιση των στρεσογόνων παραγόντων επηρεάζει την εκπαίδευση των παιδιών προς το καλύτερο

15:53:45,08/23/2018

Tα παιδιά που αντιμετώπισαν δύσκολους στρεσογόνους παράγοντες στο σχολείο ζητούν βοήθεια κι ως νεαροί ενήλικες

Τα παιδιά που αντιμετώπισαν τρομακτικά εμπόδια στην επιτυχία στην τάξη είχαν ένα σαφές μήνυμα για τους ερευνητές του Πανεπιστημίου του Buffalo που τους ζήτησαν ως νέοι ενήλικες να κοιτάξουν πίσω τις εμπειρίες,  τις  οποίες βίωσαν λόγω της κακομεταχείρισης,  της έλλειψης  στέγης ή και χρόνου στο σχολείο.

«Είναι σαν να μας ζητούν ως ενήλικες να μην τα εγκαταλείψουμε», αναφέρει η αναπληρώτρια καθηγήτρια της Σχολής Κοινωνικής Εργασίας του Πανεπιστημίου του Buffalo, Annete Semachin Jones, η οποία  συνέγραψε ένα σχετικό βιβλίο και πραγματοποίησε μια  μελέτη μαζί με τις αναπληρώτριες καθηγήτριες, Elizabeth Bowen και Αnnahita Ball.

Με τη μελέτη αυτή διερευνήθηκαν οι εμπειρίες των νέων στη διασταύρωση των συστημάτων που προορίζονταν να αντιμετωπίσουν πολλαπλούς παράγοντες πίεσης και δυσμενείς εμπειρίες.  Τα ευρήματα έδειξαν πως τα πιο ευάλωτα παιδιά θα μπορούσαν να παραπέμπουν σε συγκεκριμένους ενήλικες που θα έκαναν τη  διαφορά στη ζωή τους!

«Όποιοι και αν είναι οι ρόλοι μας – δάσκαλος, κοινωνικός λειτουργός ή εργαζόμενος στον τομέα της κοινωνικής πρόνοιας –  θα πρέπει να πάρουμε σοβαρά αυτό το ρόλο και να κατανοήσουμε τη σημασία του. Υπάρχει περιθώριο για αυτά τα συστήματα να εντοπίσουν και να κινητοποιήσουν αυτή την υποστήριξη με έναν δομημένο τρόπο, ώστε οι πάροχοι των ενηλίκων να μπορούν να βρίσκονται εκεί για  τους νέους», λέει η ίδια και προσθέτει:

«Δεν αναφέρθηκε ρητά αλλά στην ανάλυση της μελέτης, αλλά  ήταν προφανές ότι θα πρέπει  να δουλέψουμε καλύτερα όχι μόνο μέσα σε αυτά τα συστήματα κοινωνικών υπηρεσιών, αλλά σε όλα αυτά τα συστήματα.

Θα πρέπει να βρούμε καλύτερους τρόπους για να εξασφαλίσουμε ότι οι νέοι δε  θα πέσουν στις δυσκολίες . Η βελτίωση της επικοινωνίας θα επέτρεπε σε διαφορετικά συστήματα να μοιράζονται στόχους και δεδομένα, καθώς και να δημιουργούν ομάδες που θα περιλαμβάνουν τους νέους μεταξύ των μελών τους».

Η μελέτη της ομάδας  δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Review of Services for Children and Youth Services» και σ’ αυτή συνεργάστηκαν ειδικοί για την  ευημερία των παιδιών, του τομέα της έλλειψης, των υπηρεσιών  κοινωνικής εργασίας στα σχολεία και της  θετική ανάπτυξη της νεολαίας.

«Συνειδητοποιήσαμε ότι σε πολλές περιπτώσεις μιλούσαμε για την ίδια ομάδα νέων», εξηγεί η κ.  Semanchin Jones. Υπόψη ότι  ελάχιστες μελέτες έχουν εξετάσει μέχρι στιγμής το  πώς όλα αυτά τα εμπόδια επηρεάζουν τις σχολικές επιδόσεις.

Δεδομένου ότι οι ευάλωτοι νέοι συχνά αλληλοεπιδρούν ταυτόχρονα  με πολλαπλά συστήματα συνδύασαν  οι ερευνητές  τους τομείς εμπειρογνωμοσύνης τους,  και χρησιμοποίησαν ένα πλαίσιο διασταυρούμενων συστημάτων . Έτσι, διερεύνησαν τους πιθανούς προστατευτικούς παράγοντες η παρεμβάσεις, καθώς και άλλα στοιχεία που ενδέχεται να παρεμποδίζουν τα εκπαιδευτικά αποτελέσματα.

Μάλιστα, συζήτησαν με 20 συμμετέχοντες μεταξύ των ηλικιών 18 και 24 ετών με διαφορετικότητα στη φυλή, στην  εθνικότητα και στο  σεξουαλικό προσανατολισμό. Οι ερευνήτριες  τους ζήτησαν να θυμηθούν και να περιγράψουν όσο το δυνατόν περισσότερο τις εμπειρίες τους.

«Η συνέντευξη των συμμετεχόντων ως νεαροί ενήλικες παρείχε μια μοναδική προοπτική. Δεν ήταν πολύ μακριά από την παιδική ηλικία, αλλά ήταν επίσης σε θέση να προβληματιστούν για την εκπαίδευσή τους και τις προηγούμενες εμπειρίες με διορατικούς τρόπους ως αναδυόμενοι  ενήλικες», τονίζει από την πλευρά της, η αναπληρώτρια καθηγήτρια Elizabeth Bowen.

Οι συμμετέχοντες δήλωσαν ότι αισθάνονταν συχνά εντελώς από μόνοι τους, σαν να είχαν μεγαλώσει.  Ακόμη ανέφεραν ότι ένιωσαν έλλειψη ελέγχου και ότι τα διάφορα  συστήματα παροχής κοινωνικών  έλαβαν αποφάσεις γι ‘αυτά, αλλά χωρίς να λάβουν υπόψη τις επιθυμίες τους, όπως ήταν το   που θα μπορούσαν να ζήσουν και να πάνε στο σχολείο.

Η αδυναμία και η κινητικότητα σε όλες τις πτυχές της ζωής τους, συμπεριλαμβανομένης της αστικής τάξης, της σχολικής ηλικίας και της αστάθειας της τοποθέτησης, συχνά προκάλεσαν προβληματική απουσία και διαταράχθηκαν στα κοινωνικά δίκτυα.

Κατά συνέπεια  εκδηλώθηκε μια  γενική έλλειψη εμπιστοσύνης.Οι συμμετέχοντες υπογράμμισαν  την ανάγκη να έχει κάποιος  ή κάποια ένα έμπιστο  πρόσωπο για να συζητήσει την κακομεταχείριση στο σπίτι ή σε ένα οικογενειακό περιβάλλον, τον εκφοβισμό και άλλες συμπεριφορές, αλλά συχνά δεν ήξερε  το τι να αποκαλύψει και με ποιον  ή ποια θα έπρεπε να μοιραστεί τις πληροφορίες.

Μια δεύτερη εργασία των ίδιων ερευνητριών δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο περιοδικό Youth & Society και με την οποία εξετάστηκε η  μετάβαση των συμμετεχόντων στην ενηλικίωση, που αποτελεί μια κρίσιμη χρονική περίοδο  για την αναζήτηση σταθερότητας και την επιδίωξη εκπαιδευτικών στόχων, στόχων σταδιοδρομίας, καθώς  και σχέσεων. Η ομάδα διερευνά επίσης τους τρόπους με τους οποίους οι υφιστάμενες  υπηρεσίες υποστήριξης των φοιτητών μπορούν να παρεμβαίνουν διαφορετικά ή νωρίτερα για την καλύτερη αντιμετώπιση των αναγκών των νέων.

Η ερευνητική ομάδα ολοκληρώνει  τώρα μια άλλη μελέτη που εξετάζει πολλά από τα ίδια ερωτήματα από την πλευρά των παρόχων των κοινωνικών  υπηρεσιών. Επίσης, ελπίζουν να κάνουν μεγαλύτερες ποσοτικές μελέτες, ώστε  να  παράσχουν  συγκεκριμένες στρατηγικές και συστάσεις που μπορούν να χρησιμεύσουν ως σημαντικές πληροφορίες για τους παρόχους  των κοινωνικών υπηρεσιών.

«Θα πρέπει να ακούσουμε από τους νέους που μας λένε. Έχουμε περάσει όλοι από αυτή την ηλικία και το θέμα  είναι το πώς θα μπορούσαμε  να  τους είμαστε πιο χρήσιμοι», καταλήγει η κ. Semanchin Jones.

©Typologos.com 2018

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.