Το πρόγραμμα ταινιών του αφιερώματος στην Ισότητα των δύο φύλων από το 8ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Αθήνας (ΑΙDFF)

21:57:11,04/12/2019
Poster αφιέρωμα -Αφιέρωμα με θέμα την «Ισότητα των δύο φύλων, δομές υποστήριξης γυναικών»

Στη νέα εποχή που διανύουμε καθίσταται σαφές ότι τόσο τα νομικά πλαίσια όσο και οι δομές υποστήριξης γυναικών έχουν ανάγκη από διαρκή αναπροσαρμογή και διεύρυνση

Το ιδιαίτερο αφιέρωμα διάφορων ταινιών με θέμα «Ισότητα των δύο φύλων, δομές υποστήριξης γυναικών»  περιλαμβάνει σήμερα   το πρόγραμμα του 8ου  Διεθνές Φεστιβάλ Ψηφιακού Κινηματογράφου Αθήνας (AIDFF,  θα διαρκέσει έως και τις 17 Απριλίου), που πραγματοποιείται από τις 2 το μεσημέρι μέχρι και τις 6 το απόγευμα του  Σαββάτου 13 Απριλίου 2019 στο Studio New Star Art Cinema (συμβολή των οδών Σπάρτης και Σταυροπούλου- πλατεία Αμερικής).

Στο αφιέρωμα  θα προβληθούν φιλμ  πρώτης προβολής από διαφορετικές χώρες, όπως είναι η  Ιταλία, η Ισπανία, η  Αγγλία,  η Γαλλία, η  Ελλάδα, το  Ιράκ, το Νεπάλ  και το  Ιράν. Ο «Τυπολόγος» (www.typologos.com) ως ένας από τους χορηγούς επικοινωνίας του Φεστιβάλ παρουσιάζει σήμερα το πρόγραμμα προβολών των συγκεκριμένων ταινιών, που «εστιάζουν» στη γυναικεία ταυτότητα.

Το  αφιέρωμα θα έχει διάρκεια δύο ημερών , αφού εκτός από τις  προβολές ταινιών πρώτης προβολής περιλαμβάνει πάνελ συζήτησης και workshop , στα οποία συμμετέχουν επιστήμονες και επαγγελματίες του χώρου. Στις ξενόγλωσσες ταινίες έχουν προστεθεί ελληνικοί υπότιτλοι.

Οι προβολές υλοποιούνται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Μεταρρύθμιση Δημόσιου Τομέα» και συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) , καθώς και από εθνικούς πόρους. Η προβολή των ταινιών του αφιερώματος είναι δωρεάν για το κοινό και εξασφαλίζεται η πρόσβαση σε ανθρώπους με αναπηρία.

Οι σινεφίλ  μπορούν να δουν  τις εξής ταινίες:

«IRA (ΟΡΓΗ)»,  83΄, μυθοπλασία, Mauro Russo Rouge, Ιταλία,  Πρώτη Προβολή

Κεντρικό πρόσωπο είναι  μια νεαρή γυναίκα που εργάζεται ως ιερόδουλος στο πεζοδρόμιο και την παρακολουθούμε σε μια ατέρμονη και σκληρή περιπλάνηση στους δρόμους της πόλης.

Περιπλανώμενη σε ερημικούς, νυχτερινούς χώρους βιώνει την εκμετάλλευση, την αποξένωση, την απαξίωση της γυναικείας υπόστασής  της. Ένα αγόρι που δουλεύει στην αγορά τη συναντά και γίνεται φίλος της.

Μαζί του,  μοιράζεται την απόγνωσή  της και τελικά οδηγείται, παρασέρνοντας και εκείνον, σε μια πράξη απελπισίας.  Ως σκηνικό, η παρακμιακή και διαλυμένη μητρόπολη ρίχνει επάνω τους,  τη σκιά της.

Η ταινία έχει  κάνει ήδη επιτυχημένη πορεία, θίγει με πολύ λεπτό και καυστικό τρόπο το θέμα της ισότητας και της έννοιας της γυναικείας ταυτότητας στα πλαίσια της πολιτισμένης κοινωνίας. Η Ταινία IRA (ΟΡΓΗ) είναι μια ταινία μεγάλους μήκους σκηνοθετημένη από το  Mauro Russo Rouge, ο οποίος είναι  ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Διεθνούς Φεστιβάλ του Τορίνο Underground Cinefest).

«Las Rupturas Abiertas ( ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΡΗΞΕΙΣ)», 3΄ 33΄΄,  Juan Carlevaris García, μυθοπλασία, Ισπανία,  Πρώτη Προβολή

Με κεντρικό πρόσωπο τη γυναίκα, τη μοναξιά, το χωρισμό, την ατομικότητα  διερευνά η ταινία τις πτυχές της γυναικείας ψυχολογίας. Είναι κατάλληλη μια γυναίκα, ώστε να αγαπηθεί, είναι αρκετά έξυπνη ώστε να είναι αντάξια σύντροφος ενός άντρα;

Ποιες είναι οι αφανείς, υποσυνείδητες πεποιθήσεις της που υποσκάπτουν την έννοια της ισότητας των φύλων; Και καθώς εμβαθύνει στον συλλογισμό της,  φτάνει η ηρωίδα στην παράδοξη διαπίστωση ότι αισθάνεται  μια ανεξήγητη ανακούφιση, ενώ νιώθει λύπη για τον χωρισμό της,  από τον άντρα που αγαπούσε.

Πρόκειται για μια μικρή ασυνήθιστη ταινία, μια σύντομη – πυκνή διανοητική κατάθεση,  που μετατρέπει τις βαθύτερες σκέψεις μιας γυναίκας σε κινηματογράφο, ενώ διερευνά τα όρια ανάμεσα στην ατομικότητα, στον έρωτα και στην ελευθερία που μπορεί να βιώσει μόνη της.

«MI MEJOR AMIGA» , 4΄, Μυριάμ Μπαλεσέρος, animation,  Ισπανία, Πρώτη Προβολή

Η Carola είναι μια ταλαντούχα έφηβη, μη κοινωνική, κουρασμένη από την μοναξιά της ύπαρξης της,  και από πολλά πράγματα που την πιέζουν, καθώς  και την απομονώνουν. Δέχεται απόρριψη και bulling από το περιβάλλον της. Ανακαλύπτει, όμως , ότι η δύναμη της είναι στον εαυτό της. Έτσι φτιάχνει ένα ρομποτικό αντίγραφο του εαυτού της, για να έχει παρέα, το οποίο είναι γιγάντιο και τελικά την οδηγεί σε μια διασκεδαστική ζωή. Μια έξυπνη, αλληγορική, ταινία, με την επινοητική τεχνική του animation.

«HÉROES (ΗΡΩΕΣ)», 9΄,  Pablo Manchado Cascón, Santiago Cardelús Ruiz-Alberdi, μυθοπλασία, 2018, Ισπανία – Πρώτη Προβολή

Μια νέα γυναίκα κακοποιείται λεκτικά και με χειροδικία  από έναν άντρα στην άκρη ενός ερημικού δρόμου. Ο οδηγός ενός διερχόμενου αυτοκινήτου βλέπει τη σκηνή και τελικά παρεμβαίνει, χτυπώντας το  θύτη και ρίχνοντας τον αναίσθητο.

Η γυναίκα ανακουφισμένη τον ευχαριστεί. Αυτός, όμως, ζητάει κάτι παραπάνω, θέλει έστω να πιούνε κάτι ή να του δώσει το τηλέφωνό της. Εκείνη αρνείται και αυτός εξοργίζεται, της επιτίθεται ερωτικά και την κατηγορεί ότι της αξίζει η βία ,γιατί αυτή την προκαλεί.

Τελικά μετατρέπεται και ο ίδιος σε θύτη, ενώ ο οδηγός ενός άλλου διερχόμενου αυτοκινήτου προσπαθεί να τους αποσπάσει την προσοχή. Και ο κύκλος της βίας κατά της γυναίκας ηρωίδας συνεχίζεται. Πρόκειται για  μια έξυπνη ταινία που ανακυκλώνει επινοητικά την ιστορία της, θίγοντας θέματα βίας κατά των γυναικών, πεποιθήσεων και νοοτροπιών.

«Ο εξόριστος», 45΄, Χρήστος Ν. Καρακάσης, 2017, Ελλάδα– Αγγλία – Ιράκ, νέο μοντάζ, ντοκιμαντέρ- Πρεμιέρα

Μέσα από την τέχνη και τις μνήμες του διεθνούς φήμης ζωγράφου,  Φάλαχ Γκάντι, ενός πολιτικού εξόριστου του Ιράκ, γνωρίζουμε την κατεστραμμένη μεταπολεμική Βαγδάτη.

Τραγικές φιγούρες και βασικές ηρωίδες των έργων του Γκάντι είναι οι γυναίκες, αυτές οι ταλαιπωρημένες ζεστές φιγούρες, τυλιγμένες μέσα στις φθαρμένες τοπικές φορεσιές τους.

Χήρες οι περισσότερες από αυτές  απαρτίζουν μια τεράστια πόλη μόνες τους, τη Βαγδάτη με τις χιλιάδες χήρες. Καταπιεσμένες από τις ιστορικές συγκυρίες, τη διαχείριση και τη θέση της γυναίκας σε καιρούς κρίσης από την κοινωνική ιστορική συνείδηση μας κοιτούν μετωπικά με τεράστια μάτια μέσα από τον φακό. Όχι, οι γυναίκες δεν είναι αδικημένες μόνο στον καιρό της ειρήνης, στον πόλεμο σηκώνουν κι άλλα φορτία, μετά από  την ένταση και τον πόλεμο, μένουν μόνες τους, υπεύθυνες για τα δεκάδες ορφανά παιδιά, λυπημένες και σπαρακτικά οικείες σαν παγκόσμιες συμβολικές  μάνες.

«Εαυτός στο χρόνο», είδος video art, 18΄, Βασιλική Κάππα, Ελλάδα, νέο μοντάζ 2019, Πρώτη Προβολή

Η γυναικεία φιγούρα μέσα στη χρονική της διαδρομή. Από πρώιμη παιδική ηλικία μέχρι και τα βαθιά γεράματα παρακολουθούμε μια γυναίκα να περνάει μέσα από έναν αντιπροσωπευτικό μονόλογο.

Το πέρασμα στην ενηλικίωση και στον έρωτα, ο χωρισμός, η μοναξιά, η γυναικεία ταυτότητα απλώνεται μπροστά στα μάτια μας, αντανακλώντας όλες τις κοινωνικές πεποιθήσεις για το τι είναι μια γυναίκα, καθώς και τι ρόλο καλείται να παίξει σε κάθε ηλικία.

«Do not ask for your way ( Μη ζητάς το δικό σου)», 17΄, borah Hassoun, Γαλλία, 2019, Πρώτη Προβολή

Μια νέα γυναίκα, στα 31  της, πηγαίνει στον ψυχαναλυτή εδώ και έξι χρόνια και πλέον θέλει να φύγει από αυτόν. Όμως,  δεν μπορεί να του το πει και καταφεύγει σε άλλον ειδικό για να τα καταφέρει. Μια παθητική γυναικεία φιγούρα στον πολιτισμένο κόσμο, μοναχική, εσωστρεφής και συμπιεσμένη ανάμεσα στο ρόλο της κόρης, καθώς  και την έλλειψη προσωπικής ζωής.

«Lachhamaniya ( Λιεχαμάνια)» 16΄, Bikas Neupane, Νεπάλ, 2018, μυθοπλασία, Νεπάλ Πρώτη Προβολή

Μια ζωντανή νεαρή γυναίκα προσβλέπει στο γάμο της,  με έναν άνδρα που δε γνώρισε ποτέ. Παγιδευμένη στις παραδόσεις και στις αντιλήψεις της κοινωνίας,  στην οποία ζει για τη μοίρα της γυναίκας βρίσκεται ανάμεσα στους γονείς της, και στον επικείμενο σύζυγο της.

Όλα γι’ αυτήν εξαρτώνται από το αν τελικά ο γάμος της, που έχει ξεκινήσει από τότε που ήταν παιδί, θα ολοκληρωθεί. Αν αυτό δεν γίνει η ζωή της,  θα αποτελεί μια κοινωνική αποτυχία. Παρασυρμένη από τα όνειρα της νεότητας και την άγνοια πέφτει τελικά θύμα δόλου και εγκαταλείπει τους ανήμπορους γονείς της.

«Lack (Στέρηση)», (2018), Ramin Farzaneh – Parisa Sedae Azar, 21΄, Ιράν, Πρώτη Προβολή

Μια γυναίκα που ζει μόνη της, σε μια πυκνά κατοικημένη γειτονιά στο Ιράν διατηρεί μια παράξενη σχέση με έναν άντρα,  που την επισκέπτεται. Μια ταινία γεμάτη με απρόσμενες και συμβολικές πράξεις των ερμηνευτών,  που προσεγγίζει τη γυναίκα, αλλά και τη σχέση των δύο φύλων με άλλη ματιά.

                          «Ο καθρέπτης»,  Videoart 4.50′ Θανάσης Πάνου. ΕΛΛΑΔΑ 2019, Πρώτη Προβολή

Κορίτσι, γυναίκα, μητέρα και  γυναίκα. Μορφές ίδιες μπροστά στον καθρέπτη, δεμένες με αγάπη, ζήλεια, σχέσεις εξουσίας, έρωτα, προστασία και  δουλικότητα. Η περιθωριακή γυναίκα-Δηιάνειρα, αλλά και η επαναστάτρια μαχήτρια -Αμαζόνα-μπροστά στον καθρέπτη αναζητούν τη  γυναικεία ϕύση.

«LIQUID PATH¨» video dance 4′ Filomena Rusciano Ιταλία

 Ο χώρος των προβολών θα είναι το Studio New Star Art Cinema(συμβολή των οδών Σπάρτης και Σταυροπούλου- πλατεία Αμερικής).

Περισσότερες πληροφορίες μπορούν οι αναγνώστριες και οι αναγνώστες του «Τυπολόγου»  να «ανιχνεύσουν» στο www.aidff.com  .

Το Φεστιβάλ κάθε χρόνο τελεί υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, ενώ  έχει την υποστήριξη του Δήμου Αθηναίων

Το 8ο  Διεθνές Φεστιβάλ Ψηφιακού Κινηματογράφου Αθήνας (AIDFF) διοργανώνουν ο  Πολιτιστικός Οργανισμός ΚΟΥΙΝΤΑ σε συνεργασία με την εταιρεία TICKETS TICKETS.

©Typologos.com 2019

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

3 − 1 =

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.