Όχι ρε φίλε, δε θέλω να σου πω τι έχω!

Της Μαρίας Σκαμπαρδώνη

Δημοσιογράφου

00:42:06,01/30/2019
Ομιλίες γυναικών

H δημοσιογράφος Μαρία Σκαμπαρδώνη γράφει για την ανάγκη κάθε ανθρώπου να προβεί πρώτα στην ενδοσκόπησή του

Θέλω να το κρατήσω για τον εαυτό μου. Θέλω να το γνωρίζει μόνον  η ψυχή μου. Δε μου επιτρέπει η υπερηφάνεια μου, να με βλέπεις πικραμένη και προβληματισμένη. Δε γουστάρω εκείνη τη στιγμή να ακούσω τις συμβουλές και τις παραινέσεις κανενός, ούτε να βάλω ένα σοφό δάσκαλο επάνω από το κεφάλι μου για να μου πει τι  θα πρέπει να κάνω. Δε θέλω!

Μη μου λες πως δεν έπρεπε να το κρατήσω για εμένα, πως δε με θεωρείς φίλη σου, πια. Φαντάζομαι εγώ γνωρίζω τα πάντα για τη δουλειά, το κρεβάτι, τα λεφτά, τους, γονείς και τη σχέση σου. Έχεις δίκιο, τα ξέρω όλα απ’ έξω και ανακατωτά. Ξέρω πού βγαίνεις, τι νιώθεις , πού πηγαίνεις ή τι περνάς κάθε ώρα και στιγμή.

Ναι, είμαστε φίλοι. Όμως, αυτό δε σημαίνει ότι δεν μπορώ να κρατήσω πράγματα για εμένα,  όταν κρίνω πως αυτό είναι απαραίτητο και αναγκαίο για την ψυχική ισορροπία μου, αν αισθανθώ πως θα μου κάνει κακό εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή να μη σου πω τι έχω.

Μη θυμώνεις, αν με αγαπάς προσπάθησε να με καταλάβεις. Προσπάθησε να νοιώσεις την ψυχή μου,  που πονά ,τη δική της,  ανάγκη και όχι να ακούς μόνο το δικό σου, εγωισμό,  επειδή δεν ήθελα να μοιραστώ μαζί σου, ένα δικό μου θέμα.

Αν δε με θεωρείς πια φίλη ή αδελφή σου επειδή δε θέλω να σου πω τι μου συνέβη, σκέψου πόσο απάνθρωπο θα ήταν μία μάνα να έρθει και να σου πει ότι δεν είσαι πια γιος μου ή κόρη μου, επειδή δεν ήθελες να μου πεις ένα μυστικό σου ή να περάσεις κάτι που σου συνέβη μαζί μου.

Σκέψου τις δικές σου σκέψεις, καψούρες, αγωνίες που δε μοιράστηκες ούτε με την ίδια σου, τη μητέρα – μη μου πεις πως δεν υπάρχουν! Σκέψου πως ένας άνθρωπος που μας αγαπάει πραγματικά, σέβεται την επιλογή μας, εκτιμά το γεγονός πως θέλουμε να ξεπεράσουμε μία στενάχωρη κατάσταση μόνοι μας, επειδή δε θέλουμε να βάλουμε κάποιον άλλο στη διαδικασία να στεναχωριέται ή να αγχώνεται για εμάς.

Σκέψου πως ένας άνθρωπος που μας αγαπάει αληθινά δε μας δημιουργεί ενοχή για μία επιλογή που κάναμε, όταν κρίναμε ότι αυτό μας είναι απαραίτητο. Αναγνωρίζει το δικαίωμά μας, να μην έχουμε διάθεση, να θέλουμε να μείνουμε μόνοι για όσο  διάστημα το έχουμε ανάγκη, να του μιλήσουμε μόνον, όταν εμείς το κρίνουμε απαραίτητο.

Είναι στο πλευρό μας, διακριτικά, όταν προσπαθούμε να μαζέψουμε τα κομμάτια μας,  και δε μας βομβαρδίζει με κατηγορίες, όταν βλέπει πως η ψυχολογία μας, είναι ήδη κατακερματισμένη. Γιατί βάζει επάνω από τον εγωισμό του, το δικό μας, καλό.

Αντιλαμβάνεται ότι πολλές φορές υπάρχουν πολλοί λόγοι που εμποδίζουν έναν άνθρωπο να μιλήσει ανοιχτά για ένα θέμα του,  και πως ίσως να χρειάζεται και ο ίδιος λίγο χρόνο,ώστε να προετοιμαστεί κατάλληλα.

Σκέψου πως ο καλός φίλος δε σε εξαναγκάζει να του λες τα πάντα με τη βία, σε διαβεβαιώνει πως είναι πάντα εδώ και όταν εσύ νοιώσεις την ανάγκη,  τότε και μόνο του μιλάς για τους καημούς και τους προβληματισμούς σου.

Σκέψου πως ο καλός φίλος μας χαρίζει ελευθερία και δεν επιθυμεί να μας ελέγχει, ώστε να του λέμε τα πάντα. Μας αφήνει ελεύθερους να αποφασίσουμε τι ΘΕΛΟΥΜΕ να μοιραστούμε.

Ο καλός φίλος λέει:  «είμαι εδώ, όποτε με χρειαστείς, έλα και πες μου τι συνέβη».

Ναι ρε φίλε, δε θέλω να σου πω τι έχω! Δικαίωμά μου. Μπορεί να θελήσω αύριο, μεθαύριο, σε ένα χρόνο. Ή και ποτέ….

©Typologos.com 2019

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

thirteen + twenty =

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.