Όταν η Σταχτοπούτα πάει σπίτι νωρίς

Του Σωτήρη Κουκουλά

16:46:40,03/06/2019
Κάστρο- Image by Pexels on Pixabay

Σταχτοπούτα την ονόμασε, γιατί σταμάτησε τα πάντα/Και γυρνούσε σπίτι νωρίς, για να μη τη δουν κομμάτια. Φωτογραφία: Image by Pexels on Pixabay

 

Μοναχή στους δρόμους δεν την είδες να γυρνάει

Δεν μπόρεσε ποτέ να πει ότι δεν ξενυχτάει

Ανέμελη γυρεύοντας να βρει αυτό το κάτι

Που τόσο καιρό έψαχνε χωρίς να κλείσει μάτι.

 

 

Μα τώρα που προσπάθησε λίγο παραπάνω

Τώρα τα κατάφερε να βρει αυτόν το χάρο

Που τόσο επιθυμούσε στην αγκαλιά της, να τον έχει

Και τόσο λαχταρούσε τη φυλακή του, να βλέπει.

 

 

Σταμάτησε να φέγγει η χαρά στο πρόσωπό της

Σαν έβλεπε τον εαυτό της, να πηγαίνει στον  «αρραβωνιαστικό» της

Και αν οι γόβες της, ήταν ένα  αίσθημα που είχε κρατημένο

Έμεινε με μια και βαδίζει σα να ‘ναι με έναν ξένο.

 

 

Σταχτοπούτα την ονόμασε βλέποντας την, έτσι

Που έβγαλε σε δάκρυα τις μισές της, σκέψεις

Σταχτοπούτα την ονόμασε,  γιατί σταμάτησε τα πάντα

Και γυρνούσε σπίτι νωρίς, για να μη τη δουν κομμάτια.

 

 

Από τη μεριά του, όμως, δεν ήξερε τι να κάνει

Προσπαθούσε σα τρελός τη θέση της, να πάρει

Άφησε το πόλεμο, που είχε με τον εαυτό του

Ξεκίνησε το ζήτημα, που είχε με το σκοπό του.

 

 

Ο σκοπός του, ήταν να τη δει ευτυχισμένη

Μαζί του, στο πλευρό του, όρκο ζωής να παίρνει

Τόσο δυνατό και σοβαρό που να μη αναιρούσε τίποτα

Που θα έκανε στον εαυτό της, αιώνια συνήθεια.

 

 

Να μη ξανά πληγώσει ποτέ τον εαυτό της

Να μη ξανά ματώσει ποτέ το πρόσωπό της

Να μη ξανά γυρίσει ποτέ στο σπίτι μόνη

Να μη ξανά δακρύσει ποτέ δίχως βροχή.

 

 

Σταχτοπούτα την ονόμασε, βλέποντας την, έτσι

Που έβγαλε σε δάκρυα τις μισές της, σκέψεις

Σταχτοπούτα την ονόμασε , γιατί σταμάτησε τα πάντα

Και γυρνούσε σπίτι νωρίς, για να μη τη δουν κομμάτια.

 

 

Και αν όλα αυτά της φάνηκαν τραβηγμένα

Αυτός δεν υποχωρούσε και τη κοιτούσε με το βλέμμα

Που έλεγε ότι του λείπει να τη κοιτάζει, ενώ ξέρει

Πως τα ματιά αλήθειες λένε, όταν το χαμόγελο δε βγαίνει.

 

 

Τα δέχτηκε και πάλεψε τη ζωή στα χέρια της, να πάρει

Καθώς όλα κυλούσαν εναντίον της, δεν ήξερε τι να κάνει

Καθόταν και σκεφτόταν,  αν άξιζε να την πληγώνουν

Μα τότε κατάλαβε πως πισώπλατα τη μαχαιρώνουν.

 

 

Έτσι,λοιπόν, ξεκίνησε τη ζωή της, από το τέλος

Και άφησε τα πάντα να φεύγουν ως  ένα  μέρος

Εξαφάνισε τους γύρω της,  που δεν ήξεραν να φέρονται

Δε μετάνιωσε λεπτό με δάκρυα χαράς το ανέχτηκε.

 

 

Σταχτοπούτα την ονόμασε, βλέποντας την, έτσι

Που έβγαλε σε δάκρυα τις μισές της, σκέψεις

Σταχτοπούτα την ονόμασε, γιατί σταμάτησε τα πάντα

Και γυρνούσε σπίτι νωρίς, για να μη τη δουν κομμάτια.

©Typologos.com 2019

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.