O θάνατος ενός ανθρώπου, και αυτός γίνεται για καλό…

Οι σκέψεις  της Μαρίας

Της Μαρίας Σκαμπαρδώνη

Δημοσιογράφου

15:44:01,04/03/2019
Μαύρο Λουλούδι- Φωτογραφία: Αρχείο της Μαρίας Σκαμπαρδώνη

H δημοσιογράφος Μαρία Σκαμπαρδώνη μοιράζεται τα συναισθήματά της, για το θάνατο των προσφιλών ανθρώπων μας. Φωτογραφία: Αρχείο της Μαρίας Σκαμπαρδώνη

Ένα τηλέφωνο, το οποίο χτυπά τη νύχτα και αναγγέλλει το δυσάρεστο γεγονός «ο πατέρας πέθανε».

Εκείνη τη στιγμή, όταν είσαι μικρό παιδάκι κιόλας, προσπαθείς να χωρέσεις μέσα στο  μικρό σου,  μυαλό το ακατανόητο,  το οποίο έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με το παντοτινό, απόλυτο και μέγιστο γεγονός του θανάτου. Ο θάνατος πόσο άραγε να μπορεί να ερμηνευτεί από ένα παιδικό μυαλό;

Ο θάνατος είναι το απόλυτο γεγονός, το τέλος της βιολογικής ύπαρξής μας, η μετάβαση σε ένα άλλο επίπεδο. Είναι ένα γεγονός απόλυτο, το οποίο θεωρώ πως επηρεάζει περισσότερο εμάς που μένουμε πίσω παρά τον άνθρωπο, που  φεύγει.

Πολλές φορές, έχω σκεφτεί αν είχα τον πατέρα μου,  ποια πράγματα στη ζωή μου,  θα ήταν διαφορετικά. Στα 25 μου χρόνια, κατέληξα σε ένα συμπέρασμα το οποίο ίσως κάποιους να θυμώσει, ίσως κάποιους και να παραξενέψει:

Πως ίσως ένας θάνατος να είναι τον πρώτο καιρό κάτι άσχημο και συναισθηματικά λυπηρό, αλλά αυτό να είναι το τέλος,  που πρέπει να έχει ένας άνθρωπος στη ζωή μας.

 Δεν έχει κανένα νόημα να σκέφτεσαι πώς θα μπορούσαν να είναι τα πράγματα, έγιναν όπως έγιναν. Μπορεί να είχα τώρα τον πατέρα μου,  και να μην τόσο ωραία τα πράγματα και η κατάσταση στη ζωή, όπως πιστεύουν άλλοι.

Και όμως, ο θάνατος του πατέρα μου,  εμένα με ώθησε να εμβαθύνω στον εαυτό μου, να ερευνήσω το απόλυτο γεγονός του θανάτου, να ανεξαρτητοποιηθώ. Έχω δει πολλές κοπέλες, φίλες μου, ακόμα να υποφέρουν από τυραννικούς και δεσποτικούς πατέρες.

Θεωρώ πως όταν ένας άνθρωπος φεύγει από τη ζωή, ακόμα και αυτό για καλό γίνεται. Ένας κύκλος κλείνει και ένας άνθρωπος,  όταν φεύγει σημαίνει πως θα έπρεπε και να φύγει.

Δεν έχει νόημα να κλαίμε από το χυμένο γάλα, ούτε να μεταθέτουμε όλη την ευτυχία σε ένα πρόσωπο και να σκεφτόμαστε πως «εάν εκείνος/εκείνη ζούσε, όλα θα ήταν καλύτερα». Ας αναλάβουμε τη ζωή στα χέρια μας, διεκδικώντας την ευτυχία και τα όνειρά μας,  και αυτό θα μας ανοίξει την πόρτα της επιτυχίας.

©Typologos.com 2019

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.