Nαταλί Τσάβεζ: «Το να κάνεις τον κόσμο να κλαίει είναι το πιο εύκολο, το δύσκολο είναι να τον κάνεις να γελά»

Συνέντευξη στο δημοσιογράφο Νίκο Μόσχοβο και στον «Τυπολόγο»

18:46:20,04/26/2019
Natalie Tsavez-Photo credits Thomas Arsenis

Nαταλί Τσάβεζ,ηθοποιός: «Το να κάνεις τον κόσμο να κλαίει είναι το πιο εύκολο, το δύσκολο είναι να τον κάνεις να γελά».Photo credits Thomas Arsenis

«Το να κάνεις τον κόσμο να κλαίει είναι το πιο εύκολο, το δύσκολο είναι να τον κάνεις να γελά»,  λέει η ηθοποιός Ναταλί Τσάβεζ στον «Τυπολόγο» και  η οποία ενσαρκώνει το ρόλο της Μίκι στο κοινωνικό έργο «Narita Airport» του βραβευμένου Μεξικάνου δραματουργού και σκηνοθέτη Ramiro Torres de Miguel, που κάνει πανευρωπαϊκή πρεμιέρα σε σκηνοθεσία του ίδιου, καθώς και του Luis Gómezbeck  στις 9.15 το βράδυ της Παρασκευής  10 Μαΐου 2019  στο Θέατρο 104 (Ευμολπιδών 41) στην Αθήνα.

Δωρική και λιτή εμφανίζεται η Ναταλί Τσάβεζ  μέσα από τις  απαντήσεις, που δείχνουν το φιλοσοφημένο χαρακτήρα, τον οποίο  διαθέτει  η ίδια ως  καλλιτέχνιδα κι άνθρωπος. Κατά την ίδια, οι διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους μπορεί να γνωρίσει κανείς την ευτυχία είναι «όσοι και τα δακτυλικά αποτυπώματα». Το λεκτικό  ping- pong της συνέντευξης εκτυλίχθηκε ως εξής:

Η παραμέληση των παιδιών και η γυναικεία φύση. Πως άραγε,  μια γυναίκα μπορεί να διαιτητεύσει τις διαφορές μιας οικογένειας νέας μορφής  ;

«Εξαρτάται από τον ρόλο που έχει σε αυτή την οικογένεια νέας μορφής. Είναι παρένθετη μητέρα; Είναι φίλη; Είναι συγγενής; Και φυσικά έχει να κάνει και με τον άνθρωπο».

Το αεροδρόμιο και ο χώρος αναμονής φαντάζουν σαν ένας ουδέτερος χώρος. Είναι αυτό τελικά ή αποτελεί τον τόπο συνάντησης ανθρώπων, που αλλιώς δε θα είχαν συναντηθεί ποτέ στη ζωή τους;

«Θεωρώ το πρώτο γιατί άνθρωποι που ταξιδεύουν όπως αυτοί θα μπορούσαν να είχαν συναντηθεί σε οποιοδήποτε μέρος του πλανήτη».

Ποια φράση της Μίκι αντιπροσωπεύει και την πραγματική Ναταλί Τσάβεζ;

«Το να κάνεις τον κόσμο να κλαίει είναι το πιο εύκολο, το δύσκολο είναι να τον κάνεις να γελά».

Τo «μπαλάκι του τένις» των λέξεων είναι σημαντικό πάντοτε σε μια λεκτική μονομαχία. Εάν  το αεροδρόμιο αντιπροσωπεύει το «τερέν», τότε ποια ατάκα της Μίκι δείχνει το δρόμο στους Μαρτίν και Βίκτωρ;

««Και συ δεν μπορούσες να του ρίξεις μια κλωτσιά; Μια σφαλιάρα;» στον Μαρτίν, «Η κληρονομιά σου είναι αυτή η στιγμή» στον Βίκτωρα».

«Το διαφορετικό συζητείται πολύ στις ημέρες μας, ως κοινωνικό φαινόμενο κι όχι μόνο. Μπορείτε να κάνετε ένα σχόλιο περί αυτού;»

« Εν έτει 2019 το να μην αποδέχεσαι την διαφορετικότητα ως στοιχείο της ίδιας της φύσης είναι τουλάχιστον λυπηρό».

Ποιο στοιχείο της Μίκι θα ήθελε να έχει η Ναταλί Τσάβεζ ως άνθρωπος;

«Το ναρκισσισμό της»

«Μην κρατάτε κάτι που φεύγει, μη διώχνετε κάτι που έρχεται», είχαν πει κάποτε οι αρχαίοι Ιάπωνες. Τι φεύγει και τι έρχεται με το «Narita Airport»: Λύτρωση, γέλιο, δάκρυ ή ανθρωπιά;

«Φεύγει το παρελθόν που δεν μπορεί να αλλάξει, έρχεται το μέλλον που αν και αβέβαιο όσο υφίσταται φέρνει μια καινούρια ευκαιρία».

Μήπως τελικά οι άνθρωποι ζουν σε ένα ουδέτερο χώρο, όπου βρίσκονται σε αναμονή; Πως φαντάζεται η ίδια η Ναταλί Τσάβεζ αυτό το χώρο σαν αεροδρόμιο, σα διαμέρισμα σε κλουβί ή σαν μια  πορεία  προς το προσωπικό όνειρό της;

«Σε αναμονή βρισκόμαστε από την ώρα που γεννιόμαστε, σε αναμονή θανάτου. Η ουσία κατ’ εμέ βρίσκεται στο να γεμίζεις αυτήν τη αναμονή στιγμές που να σε κάνουν να ξεχνάς το ότι βρίσκεσαι σε αυτήν την αναπόφευκτη αναμονή· στιγμές που σου δίνουν ψευδαίσθηση αθανασίας».

Περιγράψτε μας,  ένα περιστατικό, που συνέβη κατά τις πρόβες, και  «γειτνιάζει» με την ουσία του έργου «Narita Airport»;

«Το θέμα που πραγματεύεται το έργο μας έκανε να μοιραστούμε σαν ομάδα δικές μας προσωπικές εμπειρίες κοντινές σε αυτό άρα και μεταξύ τους, πράγμα που θεωρώ μας έκανε και να γνωριστούμε καλύτερα και να δεθούμε».

Το κάνει κανείς το διαιτητή σημαίνει ενίοτε πως θα πρέπει να συμβιβάσει καταστάσεις. Πόσο το κατορθώνει αυτό η Μίκι στο συγκεκριμένο ρόλο;

«Η Μίκι προσεγγίζει τους δύο πόλους της διαμάχης προβάλλοντας τη συμβατή προς αυτούς πλευρά της. Έτσι κερδίζει την εμπιστοσύνη τους, τους βοηθά να δουν καθαρά, να μπουν σε διαδικασία επίλυσης των διαφορών του παρελθόντος και λυτρωμένοι να προχωρήσουν».

«Διαφορετικοί άνθρωποι κυνηγούν την ευτυχία με διαφορετικούς τρόπους και διαφορετικά μέσα, και έτσι φτιάχνουν για τον εαυτό τους, νέους τρόπους ζωής και είδη διακυβέρνησης», είχε πει κάποτε ο αρχαίος Έλληνας φιλόσοφος, Αριστοτέλης. Άραγε, πόσους διαφορετικούς τρόπους χρειάζεται κανείς για να γνωρίσει την ευτυχία;

«Όσοι και τα δακτυλικά αποτυπώματα».

Ποια βαθύτερα συναισθήματα του κάθε ανθρώπου νομίζετε ότι  μπορεί να ανακαλύψει ένα τρίτο πρόσωπο, που «παίζει» το ρόλο του διαιτητή;

«Πολλά κι ενδιαφέροντα γιατί το τρίτο-ουδέτερο πρόσωπο δεν έχει πρότερους συναισθηματικούς δεσμούς με τα εμπλεκόμενα πρόσωπα οπότε λειτουργεί και πιο αντικειμενικά και αυτά το εμπιστεύονται. Λειτουργεί σαν ψυχολόγος με τη διαφορά πως ο τελευταίος σίγουρα δεν επιτρέπεται να εμπλακεί μαζί τους».

Αν σας δινόταν η ευκαιρία θα θέλατε να ενσαρκώσετε το ρόλο της Μίκι σε πραγματικό χώρο  ενός αεροδρομίου;

«Το σκέφτηκα γιατί έτυχε τους τελευταίους μήνες να ταξιδεύω πολύ με αεροπλάνο, αλλά η αλήθεια είναι πως φοβήθηκα πως θα καλούσαν την ασφάλεια, θα με καθυστερούσε και θα έχανα την πτήση».

©Typologos.com 2019. Eυχαριστούμε θερμά το φωτογράφο κ. Αρσένη ( Photo Credits Thomas Arsenis) για την παραχώρηση της φωτογραφίας 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.