«Narita Airport» του Ramiro Torres de Miguel στο Θέατρο 104!

23:26:22,04/02/2019

Narita Airport 1- Φωτογραφία: Σωτηρία Ψαρού

“Το έργο το έγραψα εξ ολοκλήρου σε αεροπλάνα και αεροδρόμια. Ασχολείται με την εγκατάλειψη, την απόρριψη και την υποτίμηση των παιδιών από τους γονείς τους” τάδε έφη ο Μεξικανός δραματουργός και σκηνοθέτης Ramiro Torres de Miguel. Φωτογραφία: Σωτηρία Ψαρού

Με την εγκατάλειψη- απόρριψη – υποτίμηση των παιδιών από τους γονείς ασχολείται το κοινωνικό έργο με τίτλο «Narita Airport» (του Μεξικάνου δραματουργού – σκηνοθέτη Ramiro Torres de Miguel και μετάφραση του  Luis Gómezbeck ), το οποίο κάνει πανευρωπαϊκή πρεμιέρα σε σκηνοθεσία αμφοτέρων μετά από ενέργειες της  DIMÎTIR Εταιρεία Πολιτισμού, στις 9.15 το βράδυ της Παρασκευής 10 Μαΐου 2019 στο Θέατρο 104  (Ευμολπιδών 41, Αθήνα, τηλέφωνο με αριθμό κλήσης: 21 -03.45. 50.20).

Το έργο θα «ανεβαίνει»  στις 9.15 το βράδυ  κάθε Παρασκευής και Σαββάτου με υπέρτιτλους  στα ισπανικά, ενώ ένας από τους χορηγούς επικοινωνίας θα είναι ο Τυπολόγος (www.typologos.com) .

Το  «Narita Airport»  έκανε παγκόσμια πρεμιέρα το  Νοέμβριο του 2010 στο Μεξικό σε παραγωγή του Εθνικού Κέντρου των Τεχνών και σε σκηνοθεσία του συγγραφέως.

 Συμμετείχε, δε,  στο 3ο Διεθνές Φεστιβάλ Γκέι Θεάτρου της Πόλης του Μεξικού. Το 2012 έκανε πρεμιέρα στην Ιαπωνία σε παραγωγή του Νέου Εθνικού Θεάτρου και της Πρεσβείας του Μεξικού στο Τόκυο , καθώς και σε σκηνοθεσία της Τομόε Σάτο.

Το έργο εκδόθηκε στη Γαλλία σε τρίγλωσση έκδοση (ισπανικά, γαλλικά, αγγλικά) από τον εκδοτικό οίκο EdiLivre Classique και στην Ελλάδα στα ελληνικά από τη Librería Española Νικολόπουλος.

 Η υπόθεση

Narita Airport 2-Φωτογραφία: Σωτηρία Ψαρού

Μάρτυς της όλης κατάστασης είναι μια γυναίκα που γίνεται «αντίβαρο» στο έργο (διαιτητής). Φωτογραφία: Σωτηρία Ψαρού

Στην αίθουσα αναμονής του Αεροδρομίου Ναρίτα στο Τόκυο εγκλωβίζονται απρόσμενα τρεις ολότελα διαφορετικοί άνθρωποι, διαφορετικής κουλτούρας λόγω  της χιονοθύελλας. Προορισμός είναι το Σαπόρο.

Ο Βίκτωρ είναι ένας Έλληνας στα εικοσιπέντε, ο  οποίος  ταξιδεύει με το Μαρτίν, ένα Μεξικάνο γύρω στα πενήντα  χρόνια και σύζυγο του πατέρα του. Αμφότεροι ταξιδεύουν, για να εκπληρώσουν την τελευταία επιθυμία του τελευταίου και να σκορπίσουν τις στάχτες του στο Σαπόρο.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής    στην αίθουσα αναμονής  θα αποκαλυφθούν διάφορες πτυχές της σχέσης του Βίκτωρος με τον πατέρα του,  ενώ ο  πρώτος  να κατηγορεί τον Μαρτίν για όλα τα δεινά του.

Η Μίκι, παρόλο που είναι ξένη, μιλάει ελληνικά και ακούει όλη τη συζήτηση. Κάποια στιγμή τους αποκαλύπτει ότι έχει καταλάβει τα πάντα και από τη στιγμή αυτής της αποκάλυψης γίνεται «αντίβαρο» στη σχέση των δύο ανδρών. Οι συνέπειες,  όμως,  των αποκαλύψεων τι κατάληξη θα έχουν; Θα εκπληρωθεί η τελευταία επιθυμία του νεκρού;

«Το έργο το έγραψα εξ ολοκλήρου σε αεροπλάνα και αεροδρόμια. Ασχολείται με την εγκατάλειψη, την απόρριψη και την υποτίμηση των παιδιών από τους γονείς τους. Ασχολείται και με τη νέα μορφή οικογένειας (ομοφυλόφιλοι γονείς), χωρίς να δίδεται έμφαση όμως στη σεξουαλικότητα των μελών της, αλλά στον τρόπο λειτουργίας ή δυσλειτουργίας της, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τις «συμβατικές». Και γιατί σ’ ένα αεροδρόμιο;

Επειδή ο χώρος του αεροδρομίου είναι ουδέτερος και σ’ έναν τέτοιο χώρο ήθελα να βρίσκονται δύο άνθρωποι που  – παρόλο που γνωρίζονται και μοιράζονται καταστάσεις και συναισθήματα- υπό άλλες συνθήκες δεν θα είχαν βρεθεί μαζί, και μάλιστα όταν υπάρχει αμοιβαία αντιπάθεια. Αυτή η αντιπάθεια δημιουργεί μια βαριά ατμόσφαιρα με ανταλλαγή λεκτικών και σωματικών χτυπημάτων.

Μάρτυς της όλης κατάστασης είναι μια γυναίκα που γίνεται «αντίβαρο» στο έργο (διαιτητής). Ήθελα, επίσης, ενώ όλα τα αεροδρόμια είναι παρόμοια σε όλο τον κόσμο, οι χαρακτήρες να βρίσκονται μακριά από τη βάση τους, να είναι ταλαιπωρημένοι από ένα πολύωρο ταξίδι, να είναι αποσυντονισμένοι από την επαφή με μια διαφορετική κουλτούρα.

Ακριβώς όπως όταν μεταφέρεις ένα ζώο της ερήμου στη ζούγκλα και πρέπει να προσαρμοστεί βίαια. Σε έναν τέτοιο χώρο, δίχως «δεσμούς» τα συναισθήματα μεγεθύνονται και οι πιθανότητες συμφιλίωσης μπορεί να είναι μεγάλες», σημειώνει ο Μεξικανός δραματουργός και σκηνοθέτης Ramiro Torres de Miguel.

Το κείμενο έγραψε ο  Ramiro Torres de Miguel και την μετάφραση πραγματοποίησε ο Luis Gómezbeck, οι οποίοι «υπογράφουν» τη σκηνοθεσία.

Τους σκηνοθέτες βοήθησε η Βιργινία Μιχαήλ, που έκανε και τους υπέρτιτλους στα Ισπανικά.

Την ενδυματολογία «εμπνεύστηκε» η Ελένη Εξάρχου. Τις ειδικές προβολές υλοποίησε η DaHouse, που σχεδίασε και την εικόνα.

Τις σκηνές φωτογράφισε η Σωτηρία Ψαρού. Τη φιλολογική επιμέλεια πραγματοποίησε η Βίλη Ντουχάνη. Τον ήχο  υλοποίησε  ο Yair López. Τα γραφιστικά σχεδίασε ο Rodrigo Cortés. Τις εκτυπώσεις έκανε η  Volcano Graphic

Τις δημόσιες σχέσεις υλοποιεί η Ράνια Παπαδοπούλου.

Τους  ρόλους ενσαρκώνουν οι ηθοποιοί: Χάρης Χιώτης (Βίκτωρ), Ναταλί Τσάβεζ (Μίκι)  και  Luis Gómezbeck (Μαρτίν).

 Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Παρασκευή και Σάββατο στις 9.15 το βράδυ,

Πρεμιέρα: Παρασκευή 3 Μαΐου 2019 και οι παραστάσεις θα διαρκέσουν έως και τις 31 Μαΐου.   κάθε παράσταση διαρκεί 70 λεπτά.

Οι  Τιμές εισιτηρίων διαμορφώθηκαν ως εξής: 12 ευρώ (κανονικό), 8 ευρώ (μειωμένο) και 5 ευρώ (ατέλειες)

Η προπώληση των εισιτηρίων γίνεται από το viva.gr.

Η σελίδα της παράστασης στο Facebook  βρίσκεται στην εξής ηλεκτρονική διεύθυνση:

 https://www.facebook.com/Narita-Airport-2077898308912856

Το Θέατρο 104 λειτουργεί στην  οδό Ευμολπιδών 41 στην Αθήνα (τηλέφωνο με αριθμό κλήσης: 21 -03.45. 50.20).

©Typologos.com 2019

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.