H κάλυψη των μέσων μαζικής ενημέρωσης για το κίνημα MeToo βλέπει συμπαθητικά τις γυναίκες, αλλά δεν τις ενδυναμώνει

Eπιμέλεια: Νίκος Μόσχοβος 

21:41:26,08/17/2019
Ανδρόγυνο-Φωτογραφία από S. Hermann & F. Richter από το Pixabay

Τα αποτελέσματα μιας ανάλυσης του Πανεπιστημίου Carnegie Mellon σχετικά με το πως καλύπτουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τις δράσεις του #ΜeToo δείχνoυν ότι οι γυναίκες- θύματα συχνά απεικονίζονται ως συμπαθητικές, αλλά με λιγότερη εξουσία και πρακτική από τους δράστες. Φωτογραφία από S. Hermann & F. Richter από το Pixabay

Το κίνημα #MeToo ενθάρρυνε τις γυναίκες να μοιραστούν τις προσωπικές ιστορίες τους για τη σεξουαλική παρενόχληση. Το κίνημα ενισχύει των γυναικών, που δεν μπορούσαν να μιλήσουν για το φαινόμενο της σεξουαλική παρενόχληση, αλλά τα αποτελέσματα μιας ανάλυσης του Πανεπιστημίου Carnegie Mellon σχετικά με  το πως καλύπτουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης τις δράσεις  του #ΜeToo  δείχνει ότι οι γυναίκες – θύματα   συχνά απεικονίζονται ως συμπαθητικές, αλλά με λιγότερη εξουσία και πρακτική από τους δράστες.

«Ο στόχος του κινήματος είναι να ενδυναμώσει τις γυναίκες, αλλά σύμφωνα με την ανάλυση υπολογιστική μας, δε   συμβαίνει αυτό  στην ειδησεογραφία», δήλωσε η επίκουρη καθηγήτρια του  Ινστιτούτου  Γλωσσολογικών Τεχνολογιών της Σχολής Πληροφορικής ανάλυσης του Πανεπιστημίου Carnegie Mellon Yulia Tsvetkov.

Η ερευνητική ομάδα της k. Tsvetkov χρησιμοποίησε τεχνικές φυσικής επεξεργασίας γλώσσας (NLP) για να αναλύσει την ηλεκτρονική κάλυψη των μέσων μαζικής ενημέρωσης για τις αφηγήσεις  των μελών του #MeToo που περιλάμβαναν 27.602 άρθρα.

 Σε ένα άλλο άρθρο που δημοσιεύθηκε νωρίτερα  το 2019  εξέτασε   η ίδια επιστημονική ομάδα και τον τρόπο με τον οποίο τα διάφορα μέσα ενημέρωσης απεικόνιζαν τους δράστες, καθώς  και το ρόλο των τρίτων φορέων απέναντι  στα  ειδησεογραφικά δελτία.

«Τέτοιες λεπτές μορφές προκατειλημμένης γλώσσας μπορεί να είναι πολύ πιο δύσκολο να εντοπιστούν. Μέχρι και σήμερα δεν έχουμε συστηματικό τρόπο αυτόματης αναγνώρισής τους. Στόχος της έρευνάς μας ήταν να παράσχουμε εργαλεία για την ανάλυση τέτοιων μεροληπτικών  πλαισίων», εξήγησε η  κ. Tsvetkov

Το έργο των μελών της ερευνητικής ομάδας «αντλεί» πληροφορίες από την έρευνα της κοινωνικής ψυχολογίας και εξετάζει τη δυναμική της εξουσίας, της υπηρεσίας και του συναισθήματος, που  αποτέλεσε μια μέτρηση της συμπάθειας. Οι ερευνητές ανέλυσαν τα ρήματα για να κατανοήσουν το νόημά τους,  και τα έβαλαν στο πλαίσιο , να διακρίνουν τη σημασία τους. Πάρτε, για παράδειγμα, το ρήμα  «αξίζει».  Στη φράση  «Το αγόρι αξίζει έπαινο»,  παίρνει το ρήμα ένα πολύ διαφορετικό νόημα από ό, τι στο πλαίσιο της  πρότασης  «Το αγόρι αξίζει να τιμωρηθεί».

«Εμπνευστήκαμε από προηγούμενες εργασίες που εξέτασαν τη σημασία των ρημάτων σε μεμονωμένες προτάσεις. Η ανάλυσή μας ενσωματώνει το πλαίσιο της   πρότασης . Αυτή η μέθοδος επέτρεψε στην ομάδα   να εξετάσει πολύ μεγαλύτερα κομμάτια κειμένου και να αναλύσει την αφήγηση». ανέφερε η κ.  Tsvetkov.

Τα μέλη  της  ερευνητικής  ομάδας  ανέπτυξε τρόπους για τη δημιουργία βαθμολογιών για τις λέξεις στο πλαίσιο και χαρτογράφησε την εξουσία, το συναίσθημα και την πρακτικότητα κάθε  διαδραματιζόμενου  μέσα σε μια ιστορία ειδήσεων.

Τα αποτελέσματα της ανάλυσης δείχνουν ότι τα μέσα μαζικής ενημέρωσης παρουσιάζουν σταθερά τους άνδρες, ακόμη και μετά από ισχυρισμούς περί σεξουαλικής παρενόχλησης.  Η κ. Tsvetkov δήλωσε ότι αυτό απειλεί να υπονομεύσει τους στόχους του κινήματος #MeToo, το οποίο χαρακτηρίζεται συχνά ως «ενδυνάμωση μέσω της ενσυναίσθησης».

Η ανάλυση  των μελών της ομάδας έδειξε, επίσης,. ότι οι άνθρωποι που παρουσιάζονται με το πιο θετικό συναίσθημα στις #MeToo ιστορίες ήταν εκείνοι που δεν εμπλέκονταν άμεσα σε ισχυρισμούς, όπως είναι οι ακτιβιστές, οι δημοσιογράφοι ή διασημότητες, που  σχολιάζουν το συγκεκριμένο  κίνημα (π.χ. η Oprah Winfrey)

Ένα συμπληρωματικό άρθρο  που επεκτείνει την ανάλυση παρουσιάστηκε με την  μεταπτυχιακή  φοιτήτρια  Anjalie Field στη Φλωρεντία της Ιταλίας τον  Ιούλιο του 2019  στο συνέδριο του Συνδέσμου Υπολογιστικής Γλωσσολογίας.

Στο παρόν άρθρο προτείνονται  διαφορετικές μεθόδους μέτρησης της δύναμης, της πρακτικής και του συναισθήματος και αναλύονται  οι απεικονίσεις χαρακτήρων σε κινηματογραφικά έργα, καθώς και εξέχοντα μέλη της κοινωνίας σε γενικά άρθρα εφημερίδων.

Μία από τις σταθερές τάσεις που εντοπίστηκαν είναι ότι οι γυναίκες απεικονίζονται ως λιγότερο ισχυρές από τους άνδρες. Αυτό ήταν εμφανές σε μια ανάλυση της λίστας 2016 Forbes των πιο ισχυρών ανθρώπων. Σε ιστορίες ειδήσεων για γυναίκες και άνδρες  χαρακτηρίζονταν με συνέπεια ως ισχυρότεροι οι άνδρες.

«Αυτές οι μεθοδολογίες μπορούν να επεκταθούν πέρα ​​από τους ανθρώπους μόνο. Θα μπορούσατε να εξετάσετε τις αφηγήσεις γύρω από τις χώρες, αν αυτές χαρακτηρίζονται ως ισχυρές και συμπαθητικές ή εχθρικές και  να συγκρίνετε αυτό με αντιδράσεις στα κοινωνικά μέσα ενημέρωσης για να κατανοήσετε τη γλώσσα των χειραγώγησης και  το πώς οι άνθρωποι εκφράζουν τις προσωπικές απόψεις τους, ως συνέπεια διαφορετικών αφηγήσεων», εξήγησε η κ. Tsetkov.

Παράλληλα, δήλωσε ότι ελπίζει ότι το έργο αυτό θα ευαισθητοποιήσει για τη σημασία της διαμόρφωσης της κοινής γνώμης δια  των μέσων μαζικής ενημέρωσης. «Οι δημοσιογράφοι μπορούν να επιλέξουν ποιες αφηγήσεις  θα πρέπει να επισημάνουν για να προωθήσουν συγκεκριμένες απεικονίσεις ανθρώπων.

Μπορούν να ενθαρρύνουν ή να υπονομεύσουν κινήσεις,  όπως είναι  το #MeToo.Ελπίζουμε, επίσης,  ότι τα εργαλεία που αναπτύξαμε θα είναι χρήσιμα για τους κοινωνικούς και πολιτικούς επιστήμονες, ώστε να  αναλύουν τις  αφηγήσεις για ανθρώπους και αφηρημένες οντότητες, όπως είναι οι  αγορές και οι χώρες, καθώς και θα βελτιώσουν την κατανόησή μας για το τοπίο των μέσων μαζικής  ενημέρωσης αναλύοντας μεγάλους όγκους κειμένων», σημείωσε με νόημα.

©Typologos.com 2019

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.