Κoύλουμα με το Οσκαρικό «Amarcord»

22:10:02,03/04/2019
Federico Fellini-Bruno Zanin. By Shantimar - Own work, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=19023015

Οι Federico Fellini και Bruno Zanin, στα γυρίσματα του «Amarcord» (1973). Φωτογραφία: By Shantimar – Own work, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=19023015

Το φαντασιακό και το πραγματικό συνδέονται στη γνωστή βραβευμένη ταινία  του Federico Fellini «Amarcord» (έγχρωμο ,Ιταλία –Γαλλία 1973,διάρκεια 123´), την  οποία  προβάλλουν η κινηματογραφική λέσχη των εργαζομένων της Ε.Ρ.Τ. –3 και το Κ.Ε.Μ.Ε.Σ. στις  9 το βράδυ της Καθαράς  Δευτέρας 11 Μαρτίου 2019 στο σινεμά «Βακούρα 1» στη Θεσσαλονίκη.

Το φιλμ προβάλλεται στο πλαίσιο του αφιερώματος με τίτλο «Στον ίλιγγο των επιλογών», ενώ το 1975 απέσπασε το Oscar καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας.  Προτάθηκε, δε, για τα Oscar σκηνοθεσίας και σεναρίου, το οποίο συνέγραψαν ο σκηνοθέτης και ο Tonino Guerra.

Την προβολή θα προλογίσει ο δημοσιογράφος – συγγραφέας – κριτικός κινηματογράφου  Αλέξης Δερμεντζόγλου. Στο κοινό θα διανεμηθεί έντυπη κριτική ανάλυση από το cine.gr.  Μετά από την προβολή θα ακολουθήσει συζήτηση με θέμα: «Το σύμπαν του Fellini»

Στο τέλος της ταινίας  θα μιλήσει η σκηνοθέτιδα Νίκη Βελισσαροπούλου, η οποία  θα αναλύσει τη σκηνοθετική ματιά του Federico Fellini.

Στο φιλμ έλαβαν μέρος πολλοί stars. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται οι Magali Noël, Bruno Zanin, Pupella Maggio, Ciccio Ingrassia και Alvaro Vitali.

Ουσιαστικά, το όλο έργο  αποτελεί μια καθαρά αυτοβιογραφική ταινία (με αναφορά στο Rimini, γενέτειρα του Federico Fellini) με διάφορες ιστορίες που συμβαίνουν  σ’ ένα μικρό μέρος της Βόρειας Ιταλίας  κατά το τέλος της δεκαετίας του 1930 στην εποχή του φασισμού.

Κωμικά και άλλα στοιχεία μαζί με σαφείς πολιτικές αναφορές αναμειγνύονται  σ’  ένα στυλ ταυτόχρονα ανάλαφρο, καθώς και πικρό.

Η εξαιρετική μουσική του Nino Rota και η θαυμάσια  φωτογραφία του  Giuseppe Rotunno συνέβαλαν στη δημιουργία μια εξαίσιας ψυχαγωγικής, καθώς και διεισδυτικής τοιχογραφίας εποχής.

 «Γυρισμένη το 1973, το Amarcord –που στα ιταλικά σημαίνει θυμάμαι – είναι η πέμπτη έγχρωμη μεγάλου μήκους ταινία του Fellini. Ο μεγάλος ποιητής του κινηματογράφου καταθέτει την ψυχή του, στο πανί για να δημιουργήσει μια λυρική αυτοβιογραφία και ταυτόχρονα έναν σχολιασμό, όχι καυστικό ούτε κατακριτικό, αλλά ιδωμένο με συμπάθεια, στην ιταλική κοινωνία, καθώς ανδρώνεται κατά τις δεκαετίες του φασισμού.

Η βαθιά ονειρική ατμόσφαιρα, ο κόσμος του φανταστικού, όπως έχει ξεμείνει στο μυαλό του Fellini, το πραγματικό στο οποίο αποτίνει φόρο τιμής για τα αθώα του, χρόνια συνθέτουν ένα παραμύθι, το προσωπικό νεορεαλιστικό παραμύθι του Fellini, κυρίως αλλά και του παγκόσμιου κινηματογράφου.

Η ατμοσφαιρική αναδρομή που σε μεγάλο βαθμό οφείλεται και στον Giuseppe Rotunno ομολογώ ότι με έφερε σε δίλημμα. Διότι, αν μια ταινία του Fellini έπρεπε να είναι γυρισμένη στις αποχρώσεις του μαύρου, το Amarcord είναι αυτή.

Κι αυτό επειδή, αν και το χρώμα συντείνει στη μυθοπλασία του έργου του, το παιδικό παρελθόν είναι μια ανάμνηση παλαιά, σκονισμένη, θολή. Και ως εκ τούτου το ασπρόμαυρο θα μπορούσε να αποτελέσει λειτουργικό μέρος της ταινίας, ένα μόνιμο φίλτρο να μας θυμίζει τα χαμένα χρόνια.

Η παιδική ηλικία του Fellini έχει όλα τα θέματα που εμφανίζονται στις ταινίες του.

Οι εφηβικές ανησυχίες, ο ερωτισμός, οι γυναίκες (και πάλι ως μητέρες και ως πόρνες), η εκπαίδευση, η πολιτική, ο φασισμός, η οικογένεια, η καθολική θρησκεία, το θέαμα.

 Σε μια αποσπασματική δομή, όπως ταιριάζει σε αναμνήσεις, ο Ιταλός maestro θυμάται, αλλά και παρατηρεί με χιούμορ, συνήθως με κατανόηση, σπάνια με κρίση.

Oh Yeah! : Η ταινία δεν είναι ιστορικό ντοκουμέντο, είναι ένα μάθημα σε όλους μας , και ιδίως στους μεγαλύτερους να ζούμε, να ζούμε,όπως θέλουμε, με φαντασία, ευρηματικότητα, πάθος, να γευτούμε τα πάντα. Last but not least η μουσική επένδυση του Nino Rota, ζεστή, μελωδική, τρυφερή. Oh No! : Μα τι λέτε;», αναφέρεται στην έντυπη κριτική ανάλυση του cine.gr.

Ταινίες που εμφανίζουν την ίδια προβληματική και το στυλ του δημιουργού είναι οι εξής:

«Ρόμα», «Βιτελόνι», «8 ½» και «Γλυκειά ζωή» του Federico Fellini

«Είμασταν τόσο αγαπημένοι» και «Ταράτσα» του Ettore Scola.

«Τα τετρακόσια χτυπήματα» και «Αμερικάνικη νύχτα» του  Francois Truffaut

«Υπόθεση Ματέϊ»  του Francesco Rosi.

Η  επόμενη ταινία θα προβληθεί την  Δευτέρα 18 Μαρτίου 2019 και θα  είναι το οσκαρικό αριστούργημα του  Woody Allen «Νευρικός εραστής» (ο αγγλικός τίτλος είναι «Annie Hall»).

Για οποιαδήποτε επικαιροποιημένη πληροφορία ή πρόσθετα θέματα, που αφορούν στα προβαλλόμενα φιλμ μπορούν οι σινεφίλ ν’ ανατρέχουν  στο χρονολόγιο  kemes facebook  ή στην ιστοσελίδα kemes.wordpress.com.

©Typologos.com 2019

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

5 − 2 =

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.