Και εμείς φάγαμε ξύλο, τι πάθαμε;

Οι σκέψεις της Μαρίας

Της Μαρίας Σκαμπαρδώνη

Δημοσιογράφου

02:59:05,10/08/2019
Παιδί- Φωτογραφία από Ulrike Mai από το Pixabay

Η δημοσιογράφος Μαρία Σκαμπαρδώνη τονίζει πως η βία δεν αποτελεί τρόπο διαπαιδαγώγησης.Φωτογραφία από Ulrike Mai από το Pixabay

Και εμείς φάγαμε ξύλο, τι πάθαμε; Ακούμε συχνά αυτή τη φράση από ανθρώπους παλαιότερων εποχών, ως μία προσπάθεια εξιλέωσης της σωματικής βίας προς ένα παιδί με σκοπό το συμβιβασμό με τη βία.

Ναι, τι πάθανε οι άνθρωποι που δέχτηκαν βία, αλήθεια;

Που έμαθαν πως ο σεβασμός είναι κάτι που δεν το κερδίζεις, αλλά το εκβιάζεις με τη βία και χρησιμοποιώντας τη σωματική υπεροχή σου;

Που έμαθαν να ασκούν βία και να έχουν το ύφος του «θα σου δείξω ποιος είμαι εγώ ρε!’», αντί να οπλίσουν την προσωπικότητά τους με αρετές, καθώς και με επιχειρήματα;

Που διδάχτηκαν πως το να σηκώνεις χέρι σε ένα οποιοδήποτε πρόσωπο είναι μία θεμιτή πράξη, η οποία δικαιολογείται σε ορισμένες περιπτώσεις και χρησιμοποιείται εκδικητικά;

Που περάστηκε μέσα στο DNA τους, πως είναι κάτι απόλυτα φυσιολογική η τυφλή υπακοή στην αυθεντία, στη δύναμη του γονιού και του δασκάλου; Αντί να υπάρχει η διαπαιδαγώγηση με το παράδειγμα και τον ορθό λόγο;

Που έμαθαν και εκείνοι να σηκώνουν χέρι στις δικές τους, σχέσεις;

Όχι, η βία δεν είναι φυσιολογική. Όχι, δε δικαιολογείται να σηκώνεις το χέρι σου,  και χτυπάς κάποιον, αλλά να τον νουθετείς με το δικό σου, παράδειγμα.

Η κοινωνία μας, αλλάζει με το να εκπαιδευτείς να σέβεσαι κάθε άνθρωπο και όχι να είσαι ένας αιμοβόρος νταής.

©Typologos.com 2019

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.