Η ομοφοβία μας προσβάλλει ως ανθρώπους..

Οι σκέψεις της Μαρίας

Της Μαρίας Σκαμπαρδώνη

Δημοσιογράφου

00:55:00,05/31/2019
Αγάπη- Φωτογραφία από Ylanite Koppens από το Pixabay

Η δημοσιογράφος Μαρία Σκαμπαρδώνη γράφει για την ομοφοβία.Φωτογραφία από Ylanite Koppens από το Pixabay

Η ομοφοβία μεταφράζεται ως το μίσος, η μη ανοχή για οποιονδήποτε άνθρωπο έχει διαφορετική σεξουαλικότητα από την ετεροφυλοφιλική. Οφείλεται σε διάφορες αιτίες, όπως είναι το μορφωτικό επίπεδο, οι κοινωνικές αντιλήψεις, τα θρησκευτικά πιστεύω κα η έλλειψη συναναστροφής με ανθρώπους όλων των σεξουαλικών προσανατολισμών.

Μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τη διαφορετική σεξουαλικότητα ως μία παθολογική κατάσταση:  Ακόμα και αν η Επιστημονική έρευνα έχει αποδείξει το αντίθετο, ότι είναι απλώς ένα μέρος της σεξουαλικής ποικιλομορφίας στη φύση η οποία απλώς δεν είναι στατιστικά τόσο συχνή στον πληθυσμό (όπως είναι  οι αριστερόχειρες).

Η άρση των διακρίσεων στην κοινωνία μας, βοήθησε τον κάθε άνθρωπο να αποκτήσει θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, φέρνοντας στο προσκήνιο μία διαχρονικά  καταπιεσμένη ομάδα  ανθρώπων, η οποία δέχεται τόσο μίσος, απλά και μόνο επειδή διεκδικεί το αυτονόητο δικαίωμά της,  στη συντροφικότητα.

Ας δούμε τις κυριότερες απόψεις που κυριαρχούν για τη διαφορετική σεξουαλικότητα:

Ένας άνδρας και μία γυναίκα χρειάζονται για να δημιουργηθούν παιδιά: Ίσως να είναι και ο λόγος για τον οποίο οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν αισθήματα φόβου απέναντι στη διαφορετική σεξουαλικότητα. Όμως δε θα έπρεπε, διότι με αυτή τη λογική, η σεξουαλική δραστηριότητα στην εμμηνόπαυση, η χρήση προφυλακτικών ή η αυτοϊκανοποίηση δε  θα έπρεπε να υφίστανται. Η σεξουαλική πράξη των περισσότερων ανθρώπων (ακόμα και αυτών που φωνάζουν για την απόκτηση παιδιών), δεν αποσκοπεί στην αναπαραγωγή τις περισσότερες φορές,  αλλά στην σεξουαλική ευχαρίστηση. Εκατομμύρια άνθρωποι,επίσης, δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν  «φυσιολογικά»,  καταφεύγοντας σε επιστημονικές μεθόδους. Ο φόβος απέναντι στη διαφορετική σεξουαλικότητα απορρέει από την πίστη «πως ένας άνθρωπος θα  πρέπει να κάνει παιδιά προκειμένου να είναι χρήσιμος». Πάρα πολλοί  άνθρωποι, ανάμεσα σε αυτούς και προσωπικότητες,  που προσέφεραν στην ανθρωπότητα (από το Λεονάρντο Ντα Βίντσι μέχρι  και το Γεώργιο Παπανικολάου), εξακολουθούν να θεωρούνται σημαντικοί ακόμα και αν δεν απέκτησαν ποτέ δικά τους ,παιδιά. Η αναπαραγωγή είναι σημαντικό κομμάτι για έναν έμβιο οργανισμό, όντως:  Όμως, δεν είναι το μοναδικό.

Δεν μπορούν τα lgbt άτομα να αποκτήσουν οικογένεια: Ο κάθε άνθρωπος που έχει αστείρευτα αποθέματα αγάπης μπορεί να δημιουργήσει οικογένεια. Δεν υπάρχει επιστημονική έρευνα, η οποία να έχει αποδείξει πως ο σεξουαλικός προσανατολισμός από μόνος του, αρκεί για να μην είναι ένας άνθρωπος καλός γονιός.  Με αυτή τη λογική, οι μονογονεϊκές οικογένειες δε θα έπρεπε να υφίστανται διότι δεν υπάρχει εξίσου το «μητρικό»  και  το «πατρικό» πρότυπο. Στην πραγματικότητα, οι ετερόφυλοι και οι ομοφυλόφιλοι άνθρωποι που θέλουν να υιοθετήσουν  παιδιά, είναι σπουδαίοι και το κυριότερο: είναι άνθρωποι που δεν τους «έτυχε»  μία εγκυμοσύνη,  αλλά αποφάσισαν μετά από ώριμη σκέψη να μεταγγίσουν αγάπη σε ένα παιδί, ζυγίζοντας τις δυσκολίες που επιφέρει μία τέτοια απόφαση. Κανένα παιδί δε θα υιοθετήσει τη σεξουαλικότητα του γονιού του, διότι και τα lgbt άτομα σε ετερόφυλο περιβάλλον μεγάλωσαν. Αυτό που κάνει μία οικογένεια ευτυχισμένη είναι το πόση αγάπη υπάρχει μέσα σε αυτή: Είτε την αποτελούν μαμά και μπαμπάς, είτε μία μαμά μόνη, είτε ένας μπαμπάς μόνος, είτε δύο μπαμπάδες, είτε ένας παππούς και μία γιαγιά.

Οι θρησκευτικές αντιλήψεις μου, είναι αντίθετες: Η θρησκευτική πίστη είναι ξεκάθαρα ένα προσωπικό θέμα του καθενός, το οποίο δεν πρέπει να υποκινεί σε μίσος ή να επηρεάζει τη ζωή άλλων ανθρώπων. Η θρησκευτική πίστη δε ρυθμίζει τους νόμους του Κράτους,  αλλά ούτε και τις σχέσεις των πολιτών μέσα σε αυτή. Για την εκκλησία, αμαρτία είναι εξίσου να κάνει κάποιος προγαμιαίο σεξ, να παίρνει διαζύγιο, να κάνει πολιτικό γάμο  ή να μη νηστεύει, αλλά όλοι γνωρίζουμε πως πλέον το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού δε ζει με βάση αυτούς τους κανόνες. Άρα μην κρίνεις κάποιον επειδή «αμαρτάνει» με διαφορετικό τρόπο από ότι εσύ. Οι θρησκευτικοί κανόνες αφορούν στον άνθρωπο που τις ακολουθεί και δεν επιβάλλονται σε άλλους .Εμείς κρατάμε τα σπουδαία διδάγματα της πίστης που είναι το «μην κρίνεις για να μην κριθείς», «αγαπάτε αλλήλους» και «ειρηνεύετε με όλους τους ανθρώπους».

Για ποιο λόγο γίνονται τα Gay pride: Οι άνθρωποι δεν είναι υπερήφανοι για το σεξουαλικό προσανατολισμό τους, λογικά, διότι δεν είναι επίτευγμα. Σε μία κοινωνία, όμως, που κάποιος μπορεί να απολυθεί, βιώνει μίσος, διώκεται από την οικογένειά του, δέχεται τις κατάρες των θρησκευτικών ηγετών και  δεν έχει δικαιώματα στο γάμο και την υιοθεσία, αισθάνεται την ανάγκη να δηλώσει περήφανος σε μία κοινωνία που το διώκει για αυτό που είναι. Οι ετερόφυλοι δεν έχουν κανένα λόγο να κάνουν pride, διότι παντρεύονται, όποτε θέλουν, μιλάνε και χαίρονται ελεύθερα τη συντροφικότητα, αποκτούν παιδιά, όποτε θελήσουν, έχουν δικαίωμα στη σύνταξη και στο να μπορούν να συνοδεύσουν το αγαπημένο πρόσωπό τους, στο νοσοκομείο όταν νοσήσει. Ένας lgbt άνθρωπος δεν έχει αυτό το δικαίωμα:  Όμως, δέχεται μομφές και επικρίσεις ακόμα και για την απλή βιολογική έκφραση της αγάπης, το φιλί. Για αυτό πριν ρωτήσεις για ποιο λόγο δε γίνονται «straight pride», να πεις ευχαριστώ που δε χρειάζεται να συμμετέχεις σε κάποιο.

Αν καταφέρουμε να ζήσουμε σε μία κοινωνία, όπου όλοι οι άνθρωποι θα απολαμβάνουν τη συντροφικότητα και θα κρίνονται από το περιεχόμενο του χαρακτήρα τους, και όχι για το ποιον αγαπούν, τότε ο κόσμος μας, θα γνωρίσει καλύτερες ημέρες.

©Typologos.com 2019

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.