« Η ιδιωτική μου ζωή» με την Brigitte Bardot

Aπό την Κινηματογραφική  Λέσχη των εργαζομένων της Ε.Ρ.Τ -3 και το K.E.M.E.Σ.

17:56:54,05/01/2019
Brigitte Bardot. Φωτογραφία: By Michel Bernanau (grand père de Oolong06400 ref) - Own work, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=3551260

Η ηθοποιός Brigitte Bardot το 1968. Φωτογραφία: By Michel Bernanau (grand père de Oolong06400 ref) – Own work, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=3551260

Την εμβληματική-βιωματική ταινία του Louis Malle « Η ιδιωτική μου ζωή» (έγχρωμο Γαλλία- Ιταλία 1962, διάρκεια 103´) με τους Brigitte Bardot και Μarcello Mastroianni θα προβάλουν η κινηματογραφική λέσχη των εργαζομένων της Ε.Ρ.Τ. –3 και το Κέντρο Μελετών και Ερευνών για το Σινεμά (Κ.Ε.Μ.Ε.Σ.)  στα 9 το  βράδυ της Δευτέρας  6 Μαΐου 2019 στο σινεμά ΒΑΚΟΥΡΑ1 στη Θεσσαλονίκη. Με την ταινία αυτή ολοκληρώνεται το αφιέρωμα «Στον ίλιγγο των επιλογών».

Το φιλμ θα προλογίσει ο δημοσιογράφος –  συγγραφέας –  κριτικός κινηματογράφου Αλέξης Δερμεντζόγλου, του οποίου σύντομη έντυπη κριτική παρουσίαση  θα διανεμηθεί στο κοινό.

Στο έργο «αποτυπώνεται» η αφοπλιστική και σκληρή αυτοβιογραφία της Brigitte Bardot, η οποία ενσαρκώνει το ρόλο  μιας σταρ, ,η    οποία  γίνεται διάσημη  και  χάνει την ιδιωτική ζωή της. Όσο  κι  αν προσπαθεί να την προστατεύσει ο πρώην εραστής της, εξελίσσονται αρνητικά τα πράγματα.

Πρόκειται για ένα σπουδαίο και σχετικά άγνωστο αριστούργημα του Louis Malle, ο οποίος σχολιάζει πολλαπλά  την κοινωνία του θεάματος, την άνοδο και την πτώση.Πέραν των σπουδαίων ρόλων  αξίζει να αναφερθούν οι υψηλές κατασκευαστικές αξίες στη φωτογραφία( Henri Decaë),μουσική και ντεκόρ που όλα συγκλίνουν  στο να αναδείξουν μια αλληγορία.

 «Η Ζιλ ( Brigitte Bardot), από τότε που γίνεται διάσημη σταρ, χάνει την ιδιωτική της ζωή, με δεκάδες θαυμαστές να μην την αφήνουν σε χλωρό κλαρί. Ο πρώην εραστής της μητέρας της επιχειρεί να την προστατεύσει, αλλά τα πράγματα μπλέκονται και χειροτερεύουν. Ακολουθούν δραματικές εξελίξεις.

Σπουδαίο και παραγνωρισμένο φιλμ του μεγάλου στυλίστα της  vouvelle vague  Louis Malle, που πετυχαίνει ταυτόχρονα πολλά πράγματα: Να σχολιάσει την κοινωνία του θεάματος (cinema on cinema), να προχωρήσει σε μια αλληγορία για τη σχέση «παράδεισος – κόλαση», να αναφερθεί στην άνοδο και την πτώση (και κυριολεκτικά) και να σχολιάσει την ίδια τη Μπαρντό.

Τέτοιο θέμα απαιτεί και ειδική κινηματογράφηση. Έτσι, ο διάσημος Henri Decaë  αξιοποιεί τα χρώματα του ροζ και του κίτρινου (τεχνητό γκλάμουρ, αλλά και μίσος). Η μουσική του Fiorenzo Carpi, σημειώνει μελωδικά τις επιταχύνσεις, ενώ τα ντεκόρ του Bernard Evein είναι «αφράτα», εκκεντρικά, υποδηλώνουν ψεύδος.

Ο  Malle αφηγείται με «νευρικό» τρόπο, συνεχείς «γκαζιές» και ιλιγγιώδεις κινήσεις της κάμερας. Μια ζωή σπαταλημένη ως άψυχο σελιλόιντ, που η «εμψύχωσή» του,  φανερώνει το εφιαλτικό υλικό των ονείρων».

Ταινίες που πλησιάζουν την προβληματική  του φιλμ « Η ιδιωτική μου ζωή» «είναι τα εξής:

«Γυμνό μοντέλο» του Robert Louis Fosse (Bob Fosse)

«Behind the cadelubra» του Steven Andrew Soderbergh.

 «Η κρυφή ζωή ενός μανεκέν» του Jerry Schatzberg.

 « Φεντόρα» και «Η λεωφόρος της Δύσεως» του Billy Wilder.

Την επομένη Δευτέρα 13 Μαΐου 2019  ξεκινάει το πολύ ενδιαφέρον  αφιέρωμα «Μειδιάματα» με διακριτικές (υψηλού επιπέδου)  ποιοτικές  κωμωδίες H  αρχή γίνεται  με το «Playtime»,   το αριστούργημα του  Jacques Tati.

Για  περισσότερες πληροφορίες  για τις προβαλλόμενες ταινίες μπορούν οι σινεφίλ ν’ ανατρέχουν  στο kemes facebook  ή στο  kemes.wordpress.com.

©Typologos.com 2019

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

ten + πέντε =

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.