H Γοητεία δυο πανέμορφων σταρ στη «Διαβολική χήρα»

0
31
Mια ταινία αμφίσημη και κοινωνικών συμβολισμών είναι η "Διαβολική Χήρα"

H  Γοητεία  δυο πανέμορφων σταρ στη «Διαβολική χήρα»

15:01:17,08/02/2018
Mία ταινία αμφίσημη και κοινωνικών συμβολισμών είναι η “Διαβολική Χήρα”

Με την προβολή του νεονουάρ «Διαβολική χήρα» (Black Widow  έγχρωμο, ΗΠΑ  ,1987 διάρκεια 102΄) στις 9.30 το βράδυ της Δευτέρας 6 Αυγούστου 2018 – του Αγίου Σωτήρος – στο  θερινό κινηματογράφο «Απόλλων» (τηλέφωνο με αριθμό κλήσης: 2310 –  82.86.42) «κλείνει»  το δίπτυχο αφιέρωμα «Συμφωνία σε μαύρο» της Κινηματογραφικής Λέσχης των εργαζομένων της Ε.Ρ.Τ. –3 και του Κέντρου Μελετών και Ερευνών για το Σινεμά (Κ.Ε.ΜΕ.Σ.).

Την ταινία θα προλογίσει  ο δημοσιογράφος – κριτικός κινηματογράφου,  Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου. Επίσης,  θα διανεμηθεί  έντυπη κριτική  του σκηνοθέτη και κριτικού κινηματογράφου Θόδωρου Σούμα, ενώ στο τέλος της  ταινίας θα ακολουθήσει κουβέντα με το κοινό.

Το προς συζήτηση θέμα  θα είναι «Ο αμφίσημος κόσμος του αμερικανικού νεονουάρ».

Στην «Διαβολική χήρα» πρωταγωνιστούν  οι Ντέμπρα  Γουίντζερ ,Τερέζα Ράσελ, Σάμ Φρές  και η υπόθεση έχει ως εξής: Μια κυρία  δολοφονεί τους συζύγους της,  και την καταδιώκει μια ντετέκτιβ. Γνωρίζονται και αποκτούν μεταξύ τους,  ισχυρότατες σχέσεις έλξης και εξάρτησης.

Ο  έμπειρος Μπόμπ  Ράφελσον  ,με σπουδαία σκηνοθεσία , δημιουργεί  μια υπόγεια ένταση και ένα αμφίσημο σύστημα σχέσεων.

«Μεταξύ των σημερινών Αμερικανών σκηνοθετών, προς το κλασικό είδος του νουάρ ξεχωρίζει o Mπομπ Pάφελσον. O Pάφελσον, ταλαντούχος σκηνοθέτης, τοποθετημένος έξω από τα πλαίσια του Χόλυγουντ, αποφάσισε κάποτε να εργαστεί για τις μεγάλες εταιρείες. Έτσι γύρισε και τη «Διαβολική χήρα» (Black Widow, 1987).

H Διαβολική χήρα αποτελεί την αντιστροφή των κλασικών δεδομένων, μια εικονοκλαστική παραλλαγή του είδους: στην ταινία δεν πρωταγωνιστεί το ζευγάρι της (μοιραίας) γυναίκας και του άντρα, αλλά ένα ζευγάρι γυναικών.

Το ρόλο του ντετέκτιβ, του ερευνητή της αλήθειας, αναλαμβάνει η μία γυναίκα, ενώ «μοιραία γυναίκα» είναι η καταδιωκόμενη ένοχη. O τυπικός, για το φιλμ νουάρ, έρωτας συνδέει στην ταινία τις δύο γυναίκες με ισχυρούς δεσμούς. Χαρακτηριστική είναι  η ένταση του αισθησιασμού των προσώπων, η έκταση και η ψυχολογική εμβάθυνση του ερωτικού περιεχομένου της μυθοπλασίας.

Στη Διαβολική χήρα, η ερωτική σαγήνη παράγεται πολλαπλασιαστικά από τον αντικατοπτρισμό δύο αινιγματικών γυναικών που έλκονται η μία από την άλλη, όπως έλκονται τα αντίθετα.

 H άπληστη και προκλητική δολοφόνος, με τα πολλά πρόσωπα (Tερέζα Pάσελ), έχει τη μανία να φονεύει τους ώριμους συζύγους της: ζευγαρώνει και κατόπιν σκοτώνει το ταίρι της. Το κάνει ίσως όχι τόσο για τα λεφτά, όσο λόγω του μίσους και της ψυχρότητάς της, προς τους άντρες.

H διώκτριά της (Nτέμπρα Γουίνγκερ), ομοσπονδιακός πράκτωρ γραφείου και αναλύτρια στοιχείων στο κομπιούτερ, είναι κλειστό άτομο, δίχως προσωπική ζωή, που συγχρονίζεται άσχημα με τους άντρες.

H αναζήτηση της ενόχου τής γίνεται έμμονη ιδέα. Κατορθώνει να γίνει η σκιά της , και να δώσει έτσι ένα νόημα στην απονεκρωμένη ζωή της. Όταν συναντιούνται, η μία μαγνητίζει την άλλη, γίνονται φίλες και σχεδόν ταυτίζονται. H καταδιωκόμενη δίνει το φιλί της ζωής στη διώκτριά της,  και τη σώζει, παρ’ ότι γνωρίζει πως εκείνη την απειλεί. Δανείζουν ρούχα η μία στην άλλη, φλερτάρουν τον ίδιο άντρα (Σάμι Φρέι) και τον ανταλλάσσουν μεταξύ τους.

O Pάφελσον στήνει ανάμεσά τους αισθησιακά τετ α τετ. Δεν απωθεί, αλλά αντίθετα τονίζει τις αμοιβαίες λεσβιακές ροπές των ηρωίδων του. Τελικά, θα έρθουν αναπόφευκτα σε σύγκρουση, εξ αιτίας των ρόλων τους, και θα παλέψουν η καθεμιά για τη δική της,  νίκη.

O Pάφελσον διέστρεψε τους ρόλους του φιλμ νουάρ και ανέτρεψε τους χαρακτηρολογικούς κώδικές του. Δημιούργησε ένα ατμοσφαιρικό, ψυχολογικό νουάρ, που χρωστά πολλά στη χρήση των «πρώτων υλών» του: πρώτα – πρώτα στις δύο αισθησιακές ηθοποιούς, σε κατοπτρική αντανάκλαση.

Επίσης, στη μουσική χρήση των στοιχείων της φύσης: του χρώματος και του φωτός, τα οποία διαχέονται από το φυσικό ντεκόρ, από το βυθό, από τα κύματα της θάλασσας και το νερό της πισίνας, όπου κολυμπούν τα ημίγυμνα κορμιά. O Pάφελσον χρησιμοποιεί τη φύση (π.χ. το ηφαίστειο σε δράση), όπως θα χρησιμοποιούσε το υλικό της παλέτας,  του ένας ζωγράφος, με ηδυπάθεια και δύναμη… όλα είναι λουσμένα στην αχλή του μυστηρίου τους», αναφέρει ο Θόδωρος Σούμας στην κριτική του.

Ταινίες που μοιάζουν με τη «Διαβολική χήρα»,  είναι οι εξής :

«Οι σκληροί του Μαϊάμ» του Μάικλ Μάν, «Ο πληροφοριοδότης» του Μάρτιν Σκορσέζε , «Το στίγμα της προδοσίας» του Κώστα Γαβρά, «Στη σκιά του δολοφόνου» του Φίλιπ Κάουφμαν, «Η εξαφάνιση»  του ΄Αλαν Τζ. Πακούλα, «Βασικό ένστικτο»   του Πώλ  Φερχόφεν, «Η δύναμη της σάρκας» του Νίκολας Ραίγκ, «΄Εξαψη βίας και Νύχτες με τον εχθρό μου» του  Τζότζεφ Ρούμπεν, «Η τελευταία  αποπλάνηση»  και «Σκότωσέ με»  ξανά του Τζών Ντάλ , «Το ρετιρέ του εγκλήματος» του Νιούναλυ Τζόνσον, «Σκλάβος του εγκλήματος» του Ρόμπερτ Γουάιζ , καθώς κι «Ένα φιλί πριν πεθάνεις του Μπαζίλ Ντήρντεν.

Η πρώτη ταινία  του νέου αφιερώματος με τίτλο «Τα γεγονότα της ζωής»  και είναι το φιλμ  «Σε ζηλεύω»  του Κλώντ Σαμπρόλ και το οποίο θα προβληθεί στις 10 το βράδυ της Δευτέρας 13 Αυγούστου 2018.

Στις 9 το βράδυ της ίδιας ημέρας θα προηγηθεί  ωριαία εκδήλωση με εμπνευστή και οργανωτή  τον Αλέξανδρο Τριανταφύλλου.

©Typologos.com 2018

NO COMMENTS

LEAVE A REPLY

five × four =

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.