Η εξομολόγηση

Από την  Ιωάννα   Βασιλειάδου

Αρθρογράφο

20:04:55,08/21/2019
Ιερή στιγμή- Φωτογραφία από Jeff Jacobs από Pixabay

Παραθέτω την εξομολόγηση μιας παραστρατημένης και πληγωμένης καρδιάς, που λόγω συνθηκών και ατυχίας βρήκε από το σωστό δρόμο της ηθικής και της λογικής. Φωτογραφία από Jeff Jacobs από Pixabay

Παραθέτω την εξομολόγηση μιας παραστρατημένης και πληγωμένης καρδιάς, που λόγω συνθηκών και ατυχίας βρήκε από το σωστό δρόμο της ηθικής και της λογικής, λοξοδρόμησε και θέλησε να το εκμυστηρευτεί,  γράφοντας του,  ένα γράμμα:

«Λυπάμαι πολύ! Ήλπιζα σε σένα! Θεώρησα ότι είσαι καλός! Πίστεψα ότι με αγαπάς! Ότι είσαι ερωτευμένος! Δε θα ξεχάσω πώς με κοίταζες,  όταν ερχόσουν να με δεις! Με λατρεία! Ούτε τις συναντήσεις μας.

Τις αγκαλιές την πρώτη φορά που ειλικρινά ταράχτηκα και τρόμαξα! Αλλά κυρίως το βλέμμα σου,  στη δεύτερη συνάντηση! Τη σημαντική.

Μόνο που δεν έπεσες στα πόδια μου! Πόσο ευτυχισμένος ήσουν και μου το έλεγες!

Μόνο που δεν έκλαιγες! Συγκινήθηκες! Δεν πίστευες ότι μ΄ έχεις  στην αγκαλιά σου! Και πώς με φιλούσες! Και παρόλο που ήθελα να με φιλήσεις, πάλι στην αρχή τρόμαξα λίγο! Κι όσο με φιλούσες με λατρεία και πάθος, η χημεία μας αυξάνονταν! Άρχισα να σ’ αγαπώ!

 Έπειτα ένιωσα ενοχές. Νόμιζα ότι όλοι το ήξεραν. Αλλά,  κάτι με τραβούσε κοντά σου! Δεν ξέρω τι ήταν αυτό! Υπέφερα! Κι εσύ άρχισες να αλλάζεις σιγά σιγά! Μια έτσι, μια αλλιώς. Έλεγες ότι είμαι η Πριγκίπισσα σου, και μετά ήσουν απόμακρος.

 Μια το κορίτσι σου,  που φιλούσες παθιασμένα και μια με ξεχνούσες. Μάλλον ήθελες να με απομακρύνεις. Ήθελα κι εγώ! Αλλά δεν  μπορούσα! Κι έτσι ο δεσμός προχωρούσε και σε πήγα στο σπίτι.

Ζαλισμένη από πολλά . Και να με φιλάς παντού. Να πονάω, γιατί ήμουν ασυνήθιστη. Τα προσέφερα όλα γιατί ήμουν αγνή! Ενώ εσύ τίποτα! Αγάπη, εκτίμηση, αγνότητα, βοήθεια παντού!  Ήμουν ο καλός σου άγγελος! Κι εσύ τι έκανες; Έκανες το καθετί,  για να με απογοητεύεις! Είμαι γυναίκα έντιμη! Θέλω ξεκάθαρες καταστάσεις! Έχω μεγάλη ταραχή και πιθανή εγκυμοσύνη! Θέλω να δω ποια θα είναι η αντίδρασή σου,  από εδώ και πέρα! Η δική μου, καρδιά, όμως,  άρχισε να ραγίζει! Πλέον δε θέλω εγώ!»

 Πονεμένη καρδιά!

©Typologos.com 2019

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.