Hugo Claus «Ζιλ και η Νύχτα» σε σκηνοθεσία -ερμηνεία του Νίκου Χατζηπαπά στο Θέατρο Αμαλία

23:44:29,01/15/2020
Ζυλ και η Νύχτα - Θέατρο Αμαλία-Φωτογραφία: Ράνια Παπαδοπούλου

O «απόλυτος υποκριτικός άθλος». Φωτογραφία: Ράνια Παπαδοπούλου

Ως  ο «απόλυτος υποκριτικός άθλος» έχει χαρακτηριστεί η ερμηνεία του σκηνοθέτη – ηθοποιού Νίκου Χατζηπαπά, στο εμβληματικό έργο του Hugo Claus, «Ζιλ και η νύχτα», που θα μπορέσουν να δουν οι Θεσσαλονικείς φιλότεχνοι στις 9 το βράδυ της Παρασκευής 31 Ιανουαρίου, του Σαββάτου  1  και της Κυριακής  2 Φεβρουαρίου 2020 στο Θέατρο Αμαλία (Αμαλίας 71)

Βρισκόμαστε το 1440 στη Νάντη της Γαλλίας. Ο Ζιλ ντε Ραι απολογείται στο δικαστήριο της Ιεράς Εξέτασης για τα ειδεχθή εγκλήματα που διέπραξε   και καταδικάζεται με απαγχονισμό, καθώς  και πυρά. Ο επιφανής στρατάρχης της Γαλλίας και συμπολεμιστής της Ιωάννας της Λωραίνης κατηγορείται για σοδομισμό, ανθρωποκτονία και μαύρη μαγεία. Η δημόσια εξομολόγηση  του ίδιου  για το ταξίδι του,  στη σκοτεινή πλευρά συγκλονίζει μέχρι και σήμερα ως ένα ανελέητο κατηγορώ, που τον οδηγεί στην έσχατη ταπείνωση, καθώς και το βίαιο εκμηδενισμό.

Ο αββάς Bossard, βιογράφος του  Ζιλ ντε Ραι γράφει για τη δίκη: «Προς όλα ήταν το αντίθετο από τη δίκη της Ζαν Ντ’ Αρκ… και οι δύο αποτελούν τις σημαντικότερες δικαστικές υποθέσεις, όχι μόνο του Μεσαίωνα, αλλά και των νεότερων χρόνων».

Ο Φλαμανδός συγγραφέας Hugo Claus καταπιάστηκε με το θέμα της δίκης του Ζιλ ντε Ραι  μέσω των πρακτικών  αυτής, που έχουν σωθεί στο ακέραιο και έχουν μεταφερθεί από τα λατινικά στα γαλλικά από το  Pierre Klossowski.

«Ο  Claus  δεν έπαψε ποτέ να προκαλεί, να ασκεί από πολύ νωρίς κριτική στην καθολική εκκλησία και να κατακρίνει τον ψευδή λόγο  της εξουσίας στην πατρίδα του», επισημαίνει και η μεταφράστρια του έργου «Ο Ζιλ και η Νύχτα», Μαρία Ευσταθιάδη.

Το έργο του Φλαμανδού συγγραφέα  χαρακτηρίζεται από ρεαλισμό, ωμότητα, σατιρικά στοιχεία,  αναπάντεχες καταστάσεις, τρέλα, σεξουαλικές παρεκτροπές και μία βαθιά γνώση της ανθρώπινης πολυπλοκότητας.

Ζιλ και Η Νύχτα -Νίκος Χατζηπαπάς- Φωτογραφία -Ράνια Παπαδοπούλου

“Εγώ που ήθελα να γίνω τα πάντα υπεράνθρωπος, είμαι ένας υπάνθρωπος, ένας απάνθρωπος άνθρωπος. Τίποτα”. Φωτογραφία -Ράνια Παπαδοπούλου

Ο θεαματικός θάνατος ενός εκ των μεγαλύτερων serial killers όλων των εποχών

 Από την πρώτη στιγμή της σύλληψης  έως και  το θάνατο  θα γινόταν ο Ζιλ ντε Ραι ένα θέαμα για τον όχλο. Στην αρχή όλοι του φέρθηκαν με σεβασμό λόγω της θέσης , που κατείχε και  του  παραχώρησαν μία κάμαρα ψηλά στον πύργο, καθώς  και δεν τον έκλεισαν σε κάποιο μπουντρούμι.

Ένας από τους μεγαλύτερους φόβους του Ζιλ ήταν  ο αφορισμός. Για να γλιτώσει από την πιο ταπεινωτική ποινή  εκείνης της εποχής  μέσω  της παράνοιας που διακατείχε την απολογία του, μπόρεσε   να μετατρέψει την καταστροφή του, σε ένα φαντασμαγορικό πυροτέχνημα. Οδυρόμενος εγκατέλειψε την αλαζονική και υβριστική στάση, που είχε στην αρχή της δίκης  και  ζήτησε τη συγχώρεση, ομολογώντας τα εγκλήματά του.

Οι ομολογίες που έκριναν την τύχη του Ζιλ ντε Ραι ξεκίνησαν στις 21 Οκτωβρίου του 1440 κι ήταν  η  ημέρα που οι δικαστές αποφάσισαν να τον υποβάλουν σε βασανιστήρια.

Ζητώντας χρόνο για να σκεφτεί κατάφερε να αποφύγει τα βασανιστήρια και να τον ανακρίνει ο πρόεδρος του πολιτικού δικαστηρίου υπό την  παρουσία του επισκόπου ντε Σαιν- Μπριέκ και όχι οι εκκλησιαστικοί δικαστές.  Μία ημέρα μετά ο Ζιλ ντε Ραι αποκάλυψε όλα τα εγκλήματά του,  με κάθε λεπτομέρεια στους εκκλησιαστικούς δικαστές, καταδεικνύοντας  τους συνενόχους του.

Το πιο συγκλονιστικό στο θάνατο του Ζιλ ντε Ραι ήταν το ότι κατάφερε να προκαλέσει τον οίκτο του ακροατηρίου του. Ο Ζιλ ντε Ραι ονειρεύτηκε ένα ταξίδι δίχως τέλος που θα τον έσωζε. Αρκέστηκε όμως στην πρόθεση. Ακόμα και κατά τις τελευταίες ελεύθερες μέρες του συνέχιζε να αποκεφαλίζει παιδιά.

Το πιο συγκλονιστικό στο θάνατο του Ζιλ ντε Ραι ήταν το ότι κατάφερε να προκαλέσει τον οίκτο του ακροατηρίου του. Ο Ζιλ ντε Ραι ονειρεύτηκε ένα ταξίδι δίχως τέλος που θα τον έσωζε. Αρκέστηκε, όμως,  στην πρόθεση. Ακόμα και κατά τις τελευταίες ελεύθερες μέρες του, συνέχιζε να αποκεφαλίζει παιδιά.

Το έργο «Ζιλ και η νύχτα» έχει πολλαπλό ενδιαφέρον. Δικαστικό, θρησκευτικό, κυρίως ψυχογραφικό. Όλοι οι μελετητές του φαινομένου Ζιλ ντε Ραι αναρωτιούνται πώς ένας άνθρωπος σαν τον Ζιλ Ντε Ραι, από αυτό που ήταν, ένας θεοσεβούμενος, πιστός στο Χριστό και στην Ιωάννα, ένθερμος πατριώτης, που πολέμησε για την απελευθέρωση της Γαλλίας και έγινε Στρατάρχης, έφτασε στο αντίθετο απώτατο άκρο.

 «…Ο Ζιλ ντε Ραι έγκλειστος σε ένα κόσμο στο μεταίχμιο της αγιότητας και του πιο σκοτεινού και ειδεχθούς εγκλήματος, με μόνη διέξοδο τον πιο ταπεινωτικό και φρικτό θάνατο. Η ειλικρινής μεταμέλεια του Ζιλ ντε Ραι τον απαλλάσσει από τον αφορισμό , που τον έτρεμε, αλλά τον οδηγεί στη θεαματική και λυτρωτική διαφυγή στο θάνατο με πυρά και αγχόνη. Τα αποτρόπαια, εκλεπτυσμένα και ειδεχθή εγκλήματα του Ζιλ ντε Ραι τον κατατάσσουν σ’ ένα εκ των πλέον σκοτεινών και αποτρόπαιων κατά συρροή δολοφόνων όλων των εποχών.

Η ψυχογραφική ή και ψυχιατρική παράμετρος είναι από τα πιο ενδιαφέροντα στοιχεία του έργου , που μεταφράζονται και ως θεατρικό και ερμηνευτικό ενδιαφέρον. Το έργο «Ζιλ και η Νύχτα» είναι σύγχρονο και το θέμα του, διαχρονικό: Η αιώνια πάλη του καλού και του κακού των δημιουργικών και καταστροφικών δυνάμεων της ανθρώπινης νόησης.

Πρόκειται για ένα πολύ σκληρό και ακραία τολμηρό έργο, στοιχείο που χαρακτηρίζει, εξάλλου, το συνολικό έργο του Ούγκο Κλάους, που δεν στερείται – ωστόσο – το χιούμορ, τις απροσδόκητες διακυμάνσεις και ακραίες μεταπτώσεις.

Η πολιτική, κοινωνική πλευρά  βρίσκεται στον πυρήνα του κειμένου. Ο ολοκληρωτισμός, η βία, ο πόλεμος και η θυσία της πιο αγνής και παιδικής αθώας ύπαρξης, στον βωμό του χρήματος και της κατάχρησης εξουσίας αποτελούν δομικό συστατικό στοιχείο του έργου», σημειώνει ο σκηνοθέτης- ηθοποιός Νίκος Χατζηπαπάς.

Ζιλ και Η Νύχτα -Νίκος Χατζηπαπάς- Φωτογραφία -Ράνια Παπαδοπούλου

«Πριν μπορέσεις να δεις το φως, πρέπε να αντιμετωπίσεις το σκοτάδι» Φωτογραφία -Ράνια Παπαδοπούλου

Η Ταυτότητα της Παράστασης

Ζιλ και η νύχτα -Θεατρικός μονόλογος

Η παράσταση  είναι κατάλληλη για παρακολούθηση από άτομα ηλικίας άνω των 18 ετών.

Συντελεστές

Συγγραφέας είναι ο  Hugo Claus.

Το έργο μετέφρασε η Μαρία Ευσταθιάδη.

Τη σκηνοθετική «μπαγκέτα» έχει ο  Νίκος Χατζηπαπάς, που ενσαρκώνει το ρόλο.

Συμμετοχή έχει ο Πάνος Λαμπρίδης.

Το γλυπτό φιλοτέχνησε ο  Κωστής Παπαδόπουλος.

Τη μουσική επιμελήθηκε η  Ελίζα Χατζηπαπά

Το σκηνοθέτη βοήθησε η Νέλη Αλκάδη.

Την παράσταση φωτογράφισε η Ράνια Παπαδοπούλου.

Τα κουστούμια εκτέλεσε η Λίτσα Κυρίτση.

Τις δημόσιες σχέσεις υλοποιεί η Ράνια Παπαδοπούλου.

Η παράσταση αποτελεί παραγωγή των Labillusions – Helix Theatre.

Πληροφορίες- Παραστάσεις

Οι παραστάσεις θα δοθούν την  Παρασκευή 31 Ιανουαρίου, το Σάββατο 1 και την Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2020 με ώρα έναρξης στις 9 το βράδυ  στο Θέατρο Αμαλία (Αμαλίας 71) στη Θεσσαλονίκη.

Τιμές εισιτηρίων

Οι τιμές των εισιτηρίων διαμορφώθηκαν στα 13 ευρώ  (κανονικό) και στα  10 ευρώ (μειωμένο)

Η προπώληση των εισιτηρίων γίνεται από την ιστοσελίδα  ticketplus.gr και το ταμείο του θεάτρου (τηλέφωνο με αριθμό κλήσης: 2310 -84.25.09).

Ζιλ και Νύχτα- Φωτογραφία: Ράνια Παπαδοπούλου

«Για να ανέβεις στον Παράδεισο πρέπει να πάρεις φόρα από την Κόλαση» Νίκος Καζαντζάκης.Φωτογραφία: Ράνια Παπαδοπούλου

Έγραψαν για την παράσταση

«…Η σκηνοθεσία του Χατζηπαπά συλλαμβάνει την πολυπρισματικότητα του έργου και το αναδεικνύει σε όλα τα επίπεδα, το ψυχαναλυτικό το υπαρξιακό και, επάνω από όλα το πολιτικό που δεσπόζει. Ο Χατζηπαπάς ως ηθοποιός είναι έξοχος, δίνει τραγικά το ρόλο από τα μύχια, φωτίζοντας τον, ώς την απεγνωσμένη κραυγή του ανθρώπου, πιασμένου στην παγίδα που έστησε ο ίδιος για να πιάσει με τη λογική του το άλογο, με τη σκέψη του το άσκεπτο, με τη νόηση το αδιανόητο…», Λέανδρος Πολενάκης, κριτικός θεάτρου, Εφημερίδα «Η Αυγή».

«Μία ερμηνεία για βραβείο (κι όχι μόνον ελληνικό): Νίκος Χατζηπαπάς στο ρόλο του Ζιλ ντε Ραι…  Ο απόλυτος υποκριτικός άθλος. Μία ερμηνεία για διεθνή βραβεία. Πιστεύω ότι αν παίξει σε αλλόγλωσσο κοινό θα γίνει απόλυτα κατανοητός!!!…», Κωνσταντίνος Μπούρας, ποιητής -θεατρολόγος.

«…Ο Νίκος Χατζηπαπάς μας επιτρέπει με ένα δίωρο ρεσιτάλ ερμηνείας μία πολυεπίπεδη ανάγνωση του ήρωα: βλέπουμε την αμφιταλάντευση ενός ήρωα των πεδίων των μαχών ανάμεσα στην αλαζονεία, την αυτοταπείνωση και την αυτοκαταστροφή, τα πολιτικά και κοινωνικά αδιέξοδα στο ασφυκτικό περιβάλλον της παντοδύναμης Ιεράς Εξέτασης, τις ενοχές που σαν χιονοστιβάδα οδηγούν τον Ζιλ ντε Ραι στην ομολογία εγκλημάτων που ίσως και να μην διέπραξε…».Χρίστος Καλουντζόγλου, Περιοδικό Πρακτορείο

«…Ο Νίκος Χατζηπαπάς που σκηνοθετεί και υποδύεται το ρόλο του Ζιλ, προσέγγισε με ανατριχιαστική ωμότητα τον ήρωα και άγγιξε με την ερμηνεία του όλες τις πτυχές της προσωπικότητάς του. Ξετύλιξε περίτεχνα τις αλήθειες, ακόμα και τις πιο μύχιες σκέψεις του. Η μουσική και δη η εκκλησιαστική μουσική διά στόματος Πάνου Λαμπρίδη, έντυσε υπέροχα το έργο είτε κατευνάζοντας είτε συμπληρώνοντας τις εξάρσεις του ήρωα…», Στέλλα Κοκκινέλη, noisy.gr

«… Ο Νίκος Χατζηπαπάς ως Ζιλ, ενσαρκώνει με υπεράνθρωπη προσπάθεια πάνω στο σανίδι, σε ένα μονόλογο δυόμιση ωρών, την απελπισία και το συντριπτικό αίσθημα αδικίας που κατέλαβε τον ήρωα τις κρίσιμες εκείνες ώρες. Άλλοτε λιτός, εσωστρεφής, όμως στιγμές οδηγούμενος σε στιγμές ακραίας θλίψης, σχεδόν αυτομαστιγώμενος, αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στο απολογείν και στο κατηγορώ των ίδιων του των κατηγόρων…», Μάνος Δασκαλογιάννης, tetragwno.gr.

«…Ο ηθοποιός επιχειρεί έναν υποκριτικό άθλο. Ένα απίστευτο εγχείρημα που αφήνει το θεατή ανήμπορο να αντιδράσει. Σε συνεπαίρνει απόλυτα. Ο Νίκος Χατζηπαπάς δεν υποκρίνεται, μετουσιώνεται σε Ζιλ ντε Ρε και δημιουργεί μια ατμόσφαιρα που σπάνια έχουμε τη χαρά να βιώσουμε. Πρόκειται για μια θεατρική εμπειρία που όσοι τη βίωσαν δε θα την ξεχάσουν εύκολα…»Νατάσα Κωνσταντινίδη, texnes – plus.

« …Επωμιζόμενος τον άκρως απαιτητικό, μοναδικό ρόλο καθώς και τη σκηνοθεσία, με τη μαεστρία και την τόλμη της εμπειρίας του, με την εμβριθή γνώση και κατανόηση του υλικού του, ο Νίκος Χατζηπαπάς ανατέμνει με χειρουργική λεπτότητα και ακρίβεια τον εξαίσια “ιδιότροπο” λόγο του Κλάους, χαρίζοντάς μας, μια ερμηνεία σχεδόν εξωπραγματική, που κατορθώνει το σχεδόν ακατόρθωτο: για δυόμιση ολόκληρες ώρες, το κοινό παρακολουθεί καθηλωμένο, ασάλευτο στις θέσεις του. Ανάσα δεν ακούγεται. Ο χρόνος τρέχει σαν το νερό, με τα πέντε λεπτά του διαλείμματος να είναι εκείνα που φαντάζουν ατέλειωτα, ώσπου να επιστρέψουμε στην ποιητικά βίαιη μαγεία της παράστασης. Με απόλυτο έλεγχο της δυναμικής της, η υπέροχη φωνή του Νίκου Χατζηπαπά πλημμυρίζει την αίθουσα, σωματοποιώντας με την εκφραστική της ευελιξία και ζεστασιά το χειμαρρώδες αυτό παραλήρημα, το οποίο έχει θαυμάσια αποδοθεί στα Ελληνικά από τη Μαρία Ευσταθιάδη…» Μάριον Χωρεάνθη,  Fractalart.gr.

«…Όχι αδίκως, ερμηνευτικός άθλος, χαρακτηρίστηκε η ερμηνεία του Νίκου Χατζηπαπά, ο οποίος, για 2,5 ώρες, δίνει μαθήματα υποκριτικής. Σε μια παράσταση εξόχως δύσκολη και απαιτητική. Με ένα κείμενο ρεαλιστικά σκληρό, συγκλονιστικό, καθηλωτικό…»  Έλενα Χατζοπούλου, Sinwebradio.com

Links παράστασης

Η σελίδα της παράστασης στο Facebook:

https://www.facebook.com/zilkaiinychta/

Θέατρο Αμαλία

Διεύθυνση: Αμαλίας 71, Θεσσαλονίκη, Τ.Κ. 546 40

Τηλέφωνο: 2310- 84.25.09

©Typologos.com 2020

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.