Δημοσίευση αποσπάσματος μυθιστορήματος «Δολοφονία στο Νεκροταφείο»

10:45:17,01/26/2019

Δολοφονία στο νεκροταφείο- εξώφυλλο

Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα του Ισίδωρου Καρδερίνη

Στη δημοσίευση αποσπάσματος του μυθιστορήματος «Δολοφονία στο Νεκροταφείο» του Ισίδωρου Καρδερίνη (εκδόσεις «Μέθεξις» www.metheksis.gr) «προχωρά» σήμερα ο «Τυπολόγος», ώστε οι αναγνώστριες – αναγνώστριες να γνωρίσουν καλύτερα το συγγραφέα. Η δημοσίευση γίνεται με την άδεια του  κ.Καρδερίνη, τον οποίο ευχαριστούμε θερμά. Το απόσπασμα έχει ως εξής:

Το νεκροταφείο του Κόκκινου Μύλου βρίσκεται στη Νέα Φιλαδέλφεια, που είναι ένα όμορφο προάστιο στη βόρεια πλευρά της Αθήνας. Εκείνο το παγωμένο, μελαγχολικό και καταθλιπτικό απομεσήμερο της Τρίτης 15 Φεβρουαρίου υπήρχαν ελάχιστοι άνθρωποι ανάμεσα στα διάσπαρτα κατάλευκα μνήματα. Ο πανύψηλος πέτρινος μαντρότοιχος που το περιτριγύριζε, διαχώριζε τον σιωπηλό και ατάραχο κόσμο των νεκρών από τον πολύβουο, φασαριόζικο και μάταιο κόσμο. Ο θυμωμένος αγέρας με τη βουερή του πνοή λύγιζε τα θεόρατα σπαθωτά κυπαρίσσια. Τα λουλούδια, τα αγριόχορτα κι οι θάμνοι βολόδερναν στα άγρια αγγίγματά του. Τα γκριζόμαυρα σύννεφα πύκνωναν στον μουντό ουρανό και προμήνυαν καταιγίδα. Τα κατάμαυρα κοράκια σκορπούσαν αδιάκοπα τις πνιχτές κραυγές τους.

Δύο εργάτες του νεκροταφείου μαζί με έναν αδύνατο νεαρό βάδιζαν με γρήγορα βήματα προς ένα μακρινό απομονωμένο μνήμα, κοντά στον γκριζωπό μαντρότοιχο. Στα χέρια τους κρατούσαν βαριοπούλες, τσάπες και φτυάρια. Επρόκειτο να βγάλουν από τον τάφο τον πατέρα του νεαρού, που είχε πεθάνει από μια σπάνια ανίατη ασθένεια πριν από τρία χρόνια.

Σε μερικά λεπτά έφτασαν στο μνήμα και ξεκίνησαν το μακάβριο έργο τους. Πρώτα έσπασαν τα πάλλευκα μάρμαρα κι έπειτα άρχισαν να σκάβουν. Σε λίγο φάνηκε η μαύρη σαπισμένη κάσα και το μισολιωμένο σώμα του νεκρού. Το κεφάλι είχε μετατραπεί σε κρανίο, τα πόδια είχαν λιώσει από τα γόνατα και κάτω, αλλά το υπόλοιπο σώμα ήταν άλιωτο και πρησμένο.

-Έπαιρνε φάρμακα; ρώτησε ο ένας εργάτης.

-Ναι, πολλά, απάντησε με δακρυσμένα μάτια ο νεαρός.

-Πρέπει να τον θάψουμε σε άλλον κατάλληλο χώρο για ένα χρόνο, παρενέβη ο δεύτερος εργάτης.

Όταν ολοκλήρωσαν την εκταφή, έβαλαν τα μαυρισμένα κόκκαλα σε ένα αργυρόχρωμο μεταλλικό κουτί, φόρτωσαν εν συνεχεία το άλιωτο σώμα σε ένα ειδικό καρότσι και ξεκίνησαν για τον νέο χώρο ταφής. Δεν είχαν προχωρήσει περισσότερο από είκοσι μέτρα, όταν ο πρώτος εργάτης κραύγασε:

-Ένα πτώμα!

Πλησίασαν γρήγορα και είδαν ότι το πτώμα ήταν μπρούμυτα πεσμένο πάνω στην οριζόντια πλάκα ενός μνήματος, που είχε κατακοκκινίσει από το αίμα. Ο δεύτερος εργάτης έσκυψε και το αναποδογύρισε.

-Ο δικαστής Λαϊνόπουλος!…, φώναξε δυνατά ο νεαρός.

Μέσα σε ελάχιστα λεπτά έφτασε στο μνήμα ο αστυνόμος του τμήματος Ανθρωποκτονιών της Ελληνικής Αστυνομίας Γιώργος Σερίφης μαζί με τον υπαστυνόμο Δημήτρη Κεράνη, που έτυχε να βρίσκονται στη γύρω περιοχή για κάποια έρευνα. Ο υπαστυνόμος Κεράνης έβγαλε από τη δεξιά τσέπη του σακακιού του μια μικρή φωτογραφική μηχανή και άρχισε να φωτογραφίζει το πτώμα και τον τόπο της δολοφονίας.

-Δημήτρη, να ειδοποιήσεις αμέσως τον εισαγγελέα, τον ιατροδικαστή, τη Σήμανση κι ένα ασθενοφόρο για να παραλάβει το πτώμα, πρόσταξε μετά από λίγο ο αστυνόμος Σερίφης.

-Μάλιστα, κύριε αστυνόμε.

Η θλιβερή είδηση της δολοφονίας του προέδρου Εφετών Αθηνών και εκλεγμένου αρεοπαγίτη Άγγελου Λαϊνόπουλου συγκλόνισε τη χώρα και έκανε ως πρώτο θέμα τον γύρο όλων των μέσων μαζικής ενημέρωσης. Η σύζυγός του, Σοφία, μόλις πληροφορήθηκε το τραγικό γεγονός, έσπευσε συντετριμμένη στο νεκροτομείο Αθηνών, όπου είχε μεταφερθεί η σωρός του.

-Αχ, Άγγελέ μου, σε σκότωσαν!…, ξεφώνιζε απαρηγόρητα μες στα αναφιλητά της, ενώ έσκυψε και τον φίλησε στο παγωμένο, κάτωχρο και πληγιασμένο μέτωπό του.

Η νεκροψία πραγματοποιήθηκε από τον πιο έμπειρο ιατροδικαστή του Σώματος, ο οποίος εξήγαγε το συμπέρασμα ότι ο Λαϊνόπουλος πυροβολήθηκε στις τέσσερις το απόγευμα περίπου, πισώπλατα, με ένα πιστόλι Walther P22, που είχε ενσωματωμένο σιγαστήρα, από απόσταση περίπου τεσσάρων μέτρων, και χωρίς βέβαια να δει τον δολοφόνο. Διαπίστωσε, συγχρόνως, ότι το πτώμα έφερε τρία τραύματα, ένα διαμπερές στην κοιλιακή χώρα, ένα διαμπερές στη θωρακική χώρα και ένα στο κεφάλι που ήταν και το μοιραίο.

Τη μεθεπόμενη μέρα, Πέμπτη 17 Φεβρουαρίου, στις τρεις και μισή το απόγευμα, ήταν προγραμματισμένη η κηδεία του αδικοχαμένου εξηνταντριάχρονου δικαστή στο ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στη Γλυφάδα. Ο ναός ήταν ιδιαίτερα πλούσια στολισμένος. Οι ιερείς φορούσαν τα χρυσά τους ράσα και έψελναν επικήδεια τροπάρια μπροστά στο ιερό. Ο κόσμος είχε πλημμυρίσει το σεπτό εσωτερικό του μεγαλοπρεπούς ναού. Οι τεράστιοι κρυστάλλινοι πολυέλαιοι λαμποκοπούσαν. Τα κατάλευκα άνθη μοσχοβολούσαν.

Αντίκρυ από το μαύρο εβένινο φέρετρο κάθονταν περίλυποι: η σύζυγος του δολοφονηθέντος δικαστή, ο γιος και οι στενοί συγγενείς. Στις πρώτες θέσεις, απέναντι από το ιερό, στέκονταν οι επίσημοι.

Όταν τελείωσαν οι ψαλμοί, ακολούθησαν οι επικήδειοι λόγοι. Πρώτα εκφώνησε επικήδειο λόγο ο πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Ντίνος Πορφύρης, ο οποίος είπε:

Αγαπητέ συνάδελφε Άγγελε Λαϊνόπουλε, σε όλη την επαγγελματική σου ζωή υπήρξες έντιμος, δίκαιος, αδέκαστος και ακέραιος. Υπήρξες άνθρωπος οξυδερκής και ευφυής, με απαράμιλλη ψυχική ευγένεια, ευθυκρισία, βαθιά πνευματική καλλιέργεια και υψηλή αίσθηση του δικαστικού καθήκοντος. Είχες, παράλληλα, μεγάλη νομική κατάρτιση, η οποία βασιζόταν στις πτυχιακές, μεταπτυχιακές και διδακτορικές σου σπουδές στη Νομική Σχολή του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και στην περίφημη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Χούμπολτ του Βερολίνου καθώς και στη μεγάλη σου πείρα. Λάμπρυνες κυριολεκτικά με την παρουσία σου τον χώρο της Δικαιοσύνης και αποτελείς φωτεινό παράδειγμα προς μίμηση για όλους τους δικαστές της χώρας. Έφτασες μέχρι την ανώτατη βαθμίδα μιας δικαστικής σταδιοδρομίας και εκλέχθηκες, πριν μερικές μέρες, αρεοπαγίτης. Δυστυχώς, όμως, ένα τρισάθλιο δολοφονικό χέρι σού αφαίρεσε απροσδόκητα και με τόσο βίαιο και φρικτό τρόπο τη ζωή και δεν σε άφησε να προσφέρεις τις πολύτιμες υπηρεσίες σου ως μέλος του Ανώτατου Ακυρωτικού Δικαστηρίου της πολιτικής και της ποινικής δικαιοσύνης της χώρας μας. Εμείς, οι συνάδελφοί σου δικαστικοί, σου αποτίουμε σήμερα φόρο τιμής. Καλό σου ταξίδι. Αιωνία σου η μνήμη!

Κατόπιν, εκφώνησε επικήδειο λόγο ο πρώην συμφοιτητής, πρώην κομματικός συναγωνιστής του Άγγελου Λαϊνόπουλου, πολύ στενός φίλος και κουμπάρος του, δικηγόρος και νυν βουλευτής Λάρισας του Ανανεωτικού Λαϊκού Εργατικού Κόμματος (Α.Λ.Ε.Κ) Φώτιος Ρήγας, ο οποίος με διάχυτη συγκίνηση είπε:

Αγαπητέ συναγωνιστή και πολύτιμε φίλε Άγγελε Λαϊνόπουλε, βρίσκομαι σήμερα στην εξαιρετικά δυσάρεστη θέση να αποχαιρετήσω και εσένα ύστερα από την πρόσφατη φυγή του κοινού μας φίλου και συναγωνιστή Αγησίλαου Χρονά. Ο πόνος της απρόσμενης και βίαιης απώλειάς σου είναι πολύ μεγάλος. Δώσαμε μαζί κατά τα φοιτητικά μας χρόνια μεγάλες μάχες για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων του φοιτητικού κόσμου. Περάσαμε ατελείωτες ώρες σε συνεδριάσεις και σε συνελεύσεις. Δουλέψαμε ανιδιοτελώς, ακαταπόνητα και μεθοδικά. Συμμετείχαμε στην ηρωική εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο εναντίον της Δικτατορίας και ήμασταν πάντα στην πρώτη γραμμή στις διαδηλώσεις και στις πορείες του φοιτητικού κινήματος. Ήσουν αγνός ιδεολόγος και μαχητικός υπερασπιστής των πεποιθήσεων και των ιδανικών σου. Ήσουν, όμως, και εγκάρδιος φίλος σε όλο τον δρόμο της ζωής. Ήσουν άνθρωπος γλυκομίλητος, μεγαλόψυχος και καλόκαρδος. Ζήσαμε μαζί ευτυχισμένες οικογενειακές στιγμές ο ένας του άλλου. Γελάσαμε μαζί τις ξέγνοιαστες και εύθυμες ώρες της διασκέδασης. Συζητήσαμε μαζί επί ώρες για ποικίλα θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Σκύβω με απερίγραπτη οδύνη στο φέρετρό σου. Αγαπητέ μου Άγγελε, καλό σου ταξίδι. Αιωνία σου η μνήμη!

Τέλος, με κόκκινα μάτια δακρυσμένα, εκφώνησε επικήδειο λόγο ο γιος του, Αλέξης, ο οποίος είπε:

Πολυαγαπημένε μου πατέρα, η τραγική είδηση της δολοφονίας σου μαύρισε μονομιάς την ψυχή τη δική μου και της μητέρας μου. Το πένθος που μας σκεπάζει είναι πολύ βαρύ. Η ξαφνική απώλειά σου με αυτόν τον άγριο και φρικώδη τρόπο από έναν άγνωστο κτηνώδη δολοφόνο αποτελεί μια βαθιά μαχαιριά που θα μας ακολουθεί μέχρι το τέλος της ζωής μας.  Ήσουν άνθρωπος με υψηλό ήθος, αρχές, αξιοπρέπεια, κύρος και πλούσιο συναισθηματικό κόσμο. Η καρδιά σου ήταν ένας πανέμορφος κήπος που άνθιζαν καλοσυνάτα λουλούδια. Υπήρξες σε όλη σου τη ζωή εξαίρετος σύζυγος, στοργικός πατέρας και άοκνος συμπαραστάτης σε κάθε μου βήμα. Μου μεταλαμπάδευσες τις ηθικές σου αξίες και τα σπουδαία ιδανικά σου. Μου δίδαξες να είμαι τίμιος και γενναιόψυχος. Αγάπησες τη μητέρα μου πολύ και σε αγάπησε και εκείνη το ίδιο. Σε ευχαριστούμε κι οι δυο από τα βάθη της καρδιάς μας για όσα μας πρόσφερες. Καλό σου ταξίδι. Αιωνία σου η μνήμη!

Όταν τελείωσαν οι επικήδειοι λόγοι, ο κόσμος ξεχύθηκε σαν μελίσσι έξω από την πέτρινη μπεζ εκκλησία με τον επιβλητικό κεντρικό τρούλο και τους τέσσερις μικρούς τρούλους ανάμεσα στα κωδωνοστάσια. Το στιλπνό εβένινο φέρετρο μεταφέρθηκε από τέσσερις κουστουμαρισμένους άνδρες με παπιγιόν στην πολυτελή νεκροφόρα, που περίμενε με υπομονή στο προαύλιο, κι αμέσως ξεκίνησε ένα μεγάλο κομβόι αυτοκινήτων για το Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.

Όταν έφτασαν εκεί, οι εργάτες της ταφής κατέβασαν το φέρετρο με σκοινιά στον φρεσκοσκαμμένο λάκκο κι από τα πένθιμα χέρια σκόρπισαν λευκά και κόκκινα άνθη.

©Typologos.com 2019. H δημοσίευση γίνεται με την άδεια του συγγραφέα

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

3 × 1 =

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.