Άρνηση – Άνοιξη

Του Σωτήρη Κουκουλά

10:29:32,04/22/2019
Δέντρο τη νύχτα- Φωτογραφία από Bessi από το Pixabay

θα αναπολείς τις στιγμές που μαζί ξεχάσαμε /και θα γελάς ειρωνικά για τις φορές που τις ξεγράψαμε. Φωτογραφία από Bessi από το Pixabay

Μα θα ξυπνάς

στον ύπνο σου,  με όσους τη νύχτα σου,  μοιράζεσαι

και θα με θυμάσαι

να στοιχειώνω την ανάγκη σου,  για προσοχή

και να χρωματίζω το αίσθημά  σου,  με μια κρύα  θαλπωρή

Θα φοβάσαι

στις αγκαλιές των άλλων, όταν κοιμάσαι να υπάρχεις

και σα ξημερώσει και αδιάφορα περάσει κι αυτή  η ημέρα

θα με σκέφτεσαι

και θα λυπάσαι

θα με σκέφτεσαι

και θα λυπάσαι

θα αναπολείς τις στιγμές που μαζί  ξεχάσαμε

και θα γελάς ειρωνικά για τις φορές που τις ξεγράψαμε

γιατί  έφυγαν μακριά

και στο γυρισμό  τις χάσαμε.

 

 

κι είναι οι βροχές μας,  γόνιμες στης αναισθησίας τον  κήπο

θερίζοντας τα νυχτολούλουδά μας,  για να μη δούνε τον ήλιο

μα προσπαθώντας να έλκομαι από  μια αυταπάτη

πείθω τον εαυτό μου,  πως δεν είναι οφθαλμαπάτη

Στηρίζομαι, κρατιέμαι και αναμένω σα βράχος

να λάμψω από  το φως που μου προσφέρουν οι στάχτες τους

Θα το αντέξω και θα το ανεχτώ

Έτσι,  όπως έλεγα καιρό

Να αντιμετωπίσω στα σκοτάδια με τα ίδια μου,  τα μάτια

ότι δε μπόρεσα στα όνειρά  μου,  ποτέ  να αγγίξω

και έτσι να υποβιβάζω ότι ήθελα να αποκτήσω.

 

 

Να εκμηδενίζω τις ελπίδες μου και να χτίζω εικονικές απάτες

Που καθώς τις εκπληρώνω να νομίζω πως είναι ευτυχίες…ανοησίες

Να νομίζω πως θα μοιάζουν οι προσευχές μου σαν μια άνοιξη

Να νιώθω ότι η αλλαγή  των εποχών δημιουργεί  παραπάνω άρνηση

Σαν μια άνοιξη

Σαν μια άρνηση

Που θα παρακαλώ  να μην αρχίσει

Γιατί  είναι κόλαση και όπου να ‘ ναι θα ξεκινήσει

Μα εγώ  πεισμώνω περισσότερο σε κάθε πίεση

Διόλου άρνηση

Μα διόλου κι άνοιξη.

©Typologos.com 2019

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.