«Όσα η καρδιά μου στην καταιγίδα» του Άκη Δήμου στο Μικρό Θέατρο της Μονής Λαζαριστών

20:42:48,01/10/2018
Τέσσερις άνθρωποι βάζουν αυτό το ερώτημα και προσπαθούν να το απαντήσουν. Ένας άνδρας, μια γυναίκα, μια μάνα, ένα παιδί. Δύο γυναίκες, δύο αγόρια. Δύο κορίτσια, δύο άνδρες. Τέσσερις άνθρωποι. Φωτογραφία: Τάσος Θώμογλου

 

Για την πρώτη αγάπη «μιλά»  το έργο  «Όσα η Καρδιά μου στην Καταιγίδα» του Άκη Δήμου, που παρουσιάζει το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος (K.Θ.Β.Ε.) σε σκηνοθεσία  του Πάνου Δεληνικόπουλου στις 9 το βράδυ του Σαββάτου 13 Ιανουαρίου 2018 στο Μικρό Θέατρο Μονής Λαζαριστών στη Θεσσαλονίκη.

Λίγα λόγια για το έργο

«Κρίμα. Κρίμα να πάει τόσο κορμί αταξίδευτο».Σ’ ένα ορεινό χωριό της Κρήτης στις αρχές του περασμένου αιώνα. Στην ηλικία που γεννιέται η επιθυμία. Που το κορμί ξυπνάει κι ανακαλύπτει την έκτασή του.  Ένα Αγόρι ερωτεύεται για πρώτη φορά. Όχι ένα κορίτσι, αλλά μια Γυναίκα. Ένας Άντρας και μια Μάνα κλείνουν τον κύκλο των σωμάτων που χορεύουν στην άκρη του γκρεμού. Των σωμάτων,  που απαγορεύεται να συναντηθούν. Με τη θάλασσα από κάτω τους να περιμένει.

Βασισμένος στην «Πρώτη Αγάπη» του Ιωάννη Κονδυλάκη, ο Άκης Δήμου  γράφει μια παραλλαγή του γνωστού διηγήματος, για την ιερή, την απελπισμένη Πρώτη Αγάπη. Σε μια γλώσσα ποιητική, που θα μιλήσει για όσα το σώμα δεν μπόρεσε.

Η απελπισμένη Πρώτη Αγάπη και το ερώτημα παραμένει: Τι είναι αυτό που μας ορίζει; Φωτογραφία: Τάσος Θώμογλου

«Η ιδέα της μεταγραφής της Πρώτης αγάπης για τη σκηνή –ακριβέστερα: η ιδέα της γραφής ενός θεατρικού έργου με αφορμή τη νουβέλα του Ιωάννη Κονδυλάκη– γεννήθηκε ξαφνικά, υποψιάζομαι ωστόσο ότι, όπως συμβαίνει με όλα όσα “γεννιούνται ξαφνικά”, επωαζόταν χρόνια.

Για να είμαι ειλικρινής, λίγο με απασχόλησε πώς θα τη γράψω. Περισσότερο με τριβέλιζε το γιατί: για ποιο λόγο έπρεπε να ξαναειπωθεί η ιστορία της ερωτικής αφύπνισης ενός νεαρού άντρα με τα σαρωτικά ξεσπάσματα, την υφέρπουσα απελπισία, τις καταθλιπτικές υφέσεις, τις δοξαστικές κορυφώσεις και τις εκκωφαντικές της αμφισημίες (κυρίως αυτές);

Έγραφα με το ερωτηματικό στον κρόταφο, κυνηγώντας την απάντηση-φάντασμα, που συνεχώς ξεγλιστρούσε κρυμμένη πίσω απ’ τις φυλλωσιές των λέξεων. Μέχρι που οι λέξεις έριξαν τα φύλλα τους. Και τότε –όταν το Όσα η καρδιά μου στην καταιγίδα είχε αποκτήσει πλέον σώμα– κατάλαβα ότι λέγοντας την ίδια ερωτική ιστορία ξανά και ξανά, τις δικές σου ομίχλες επιχειρείς να ξεδιαλύνεις.

Έτσι συνέβαινε το 1919, έτσι συμβαίνει το 2018, έτσι θα συμβαίνει πάντοτε. Γιατί, οι ερωτικές μας ιστορίες δεν έχουν να κάνουν με τους έρωτες που ζούμε, αλλά με τον τρόπο που τους αφηγούμαστε όταν τελειώσουν», σημειώνει ο συγγραφέας Άκης Δήμου.

«Τέσσερις άνθρωποι βάζουν αυτό το ερώτημα και προσπαθούν να το απαντήσουν. Ένας άνδρας, μια γυναίκα, μια μάνα, ένα παιδί. Δύο γυναίκες, δύο αγόρια. Δύο κορίτσια, δύο άνδρες. Τέσσερις άνθρωποι. Που παίζουν με τον έρωτα και γίνονται παιχνίδι του. Τον θυμούνται και τον ξεχνούν. Τον διεκδικούν και τον αρνούνται. Τους έλκει και τους απομακρύνει, τους εξυψώνει και τους καταστρέφει, χάνονται μέσα του και μέσα του ξαναγεννιούνται.

Τέσσερα σώματα κι η επαφή τους. Το άγγιγμά τους. Που το επιθυμούν, το ανιχνεύουν, το ξορκίζουν, το φοβούνται, το προκαλούν.

Ένα νεαρό παιδί λαχταράει να υπάρξει. Το κορμί ξεχειλίζει μέσα του. Χωρίς λύπη. Χωρίς περίσκεψη. Χωρίς αιδώ. Δεν ξέρει, δεν έχει μάθει ακόμα  να ντρέπεται γι’ αυτό που το κορμί του ζητάει. Ερωτεύεται για πρώτη φορά. Κι ερωτεύεται αυτονόητα. Τόσο φυσικά, όσο ανασαίνει. Γι’ αυτό κι εξίσου αυτονόητα ξυπνάει τριγύρω του υπνώττοντες έρωτες. Έρωτες ίσως αδιέξοδους, ίσως απαγορευμένους, ίσως ανεκπλήρωτους, ίσως θαμμένους. Ζωντανούς όμως κι απαιτητικούς. Γιατί το σώμα δεν μπορεί να ξεμάθει. Απλώς λησμονεί.

Κι εκεί έρχεται η αρρώστια. Γιατί εκτός από το θαλερό, το υγιές, το παλλόμενο, συμβαίνει και το άλλο σώμα. Το φθειρόμενο. Ή το σιωπηλό. Ή το αποσυρμένο. Για να υπενθυμίσει πως η παντοδυναμία της νεότητας είναι μια ψευδαίσθηση που είτε ο χρόνος είτε  το τυχαίο είτε η επιλογή,  θα καταλύσουν. Που φανερώνει την άλλη πλευρά του έρωτα. Την οδύνη. Την απελπισία. Την άρνηση.

Πάνω σ’ αυτό το οριακό σημείο της συνειδητοποίησης, θα ξεσπάσει η καταιγίδα που θα δέσει αυτούς τους τέσσερις ανθρώπους μεταξύ τους. Σ’ έναν παροξυσμικό χορό που θα παρασύρει τα πάντα: βεβαιότητες, συμβάσεις, ταυτότητες, επιθυμίες.

Αφήνοντας, αφού καταλαγιάσει, να εκκρεμεί ακόμα το ίδιο ερώτημα: Τι είναι ο έρωτας; Με την απάντηση συνεχώς να διαφεύγει. Όπως σ’ όλα τα ερωτήματα που έχουν πραγματικά σημασία. Σαν μια σφαίρα γύρω από την οποία εσαεί δορυφορούμαστε, καταδικασμένοι να βλέπουμε  πάντα μόνο τη μία όψη της, χωρίς ποτέ να μπορούμε να τη δούμε ολόκληρη.

Ένα ερώτημα, ωστόσο, που κανείς ποτέ δεν μπορεί να πάψει να ρωτά. Που στη δύναμή του δεν μπορεί να πάψει να ενδίδει. Γιατί αυτό το υπέροχο, το βασανιστικό, το αδηφάγο, ερώτημα –κι όχι η απάντησή του– μόνο που αρθρώνεται, εγείρεται ως αντίσταση στη λήθη. Τη λήθη του ίδιου του ζώντος σώματος που το διατυπώνει», λέει ο Πάνος Δεληνικόπουλος.

Εκκρεμεί ακόμα το ίδιο ερώτημα: Τι είναι ο έρωτας; Με την απάντηση συνεχώς να διαφεύγει. Φωτογραφία: Τάσος Θώμογλου

Την  85λεπτη παράσταση σκηνοθέτησε ο Πάνος Δεληνικόπουλος. Τα Σκηνικά – Κοστούμια φιλοτέχνησε η Φανή Σκουλικίδη Μπουκουβάλα. Τους φωτισμούς φρόντισε η Ελένη Χούμου. Την κίνηση επιμελήθηκε η Ειρήνη Καλογηρά. Το σκηνοθέτη βοήθησαν οι  Κατερίνα Λιάτσου, Μαρία Χριστοφίδου και Λυδία Ζαχαράκη. Την παράσταση φωτογράφισε ο Τάσος Θώμογλου και  την παραγωγή οργάνωσε η Marleen Verschureen.

Παίζουν οι ηθοποιοί: Μομώ Βλάχου (Βαγγελιώ), Γιώργος Κολοβός (Άντρας), Κωνσταντίνος Λιάρος (Γιώργης) και Μαρία Τσιμά (Μάνα).

Το έργο «ανεβαίνει» στις εξής ημέρες  και ώρες:  Τετάρτη 18:00, Πέμπτη-Παρασκευή-Σάββατο 21:00 και Κυριακή 19:00.

Οι τιμές των εισιτηρίων είναι οι κάτωθι:

ΤΕΤΑΡΤΗ-ΠΕΜΠΤΗ: Γενική είσοδος: 5 €

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ: Κανονικό εισιτήριο: 10 €, Εκπτωτικό εισιτήριο: 8 € (Φοιτητικό, Άτομα άνω των 65) κι Ομαδικό εισιτήριο: 7 € (για κρατήσεις άνω των 20 ατόμων).

ΣΑΒΒΑΤΟ & ΚΥΡΙΑΚΗ:  Κανονικό εισιτήριο: 13 €, Εκπτωτικό εισιτήριο: 8 € (Φοιτητικό, Άτομα άνω των 65), Ομαδικό εισιτήριο: 7 € (για κρατήσεις 20 ατόμων και άνω)

ΑΝΕΡΓΟΙ: (για όλες τις παραγωγές του ΚΘΒΕ) Δωρεάν- Παρασκευή, Σάββατο και  Κυριακή (για περιορισμένο αριθμό θέσεων)

ΑΤΕΛΕΙΕΣ: Εφόσον υπάρχουν διαθέσιμες θέσεις, ισχύουν ατέλειες Ε.Σ.Η.Ε.Μ.-Θ., Ε.Σ.Η.Ε.Α, Σ.Ε.Η., Τμημάτων Θεάτρου, Δραματικών Σχολών και Σκηνοθετών.

Α.ΜΕ.Α.: Δωρεάν, Πολύτεκνοι: 5€ και Δάσκαλοι-Καθηγητές: 10€.

©Typologos.com 2018

ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

4 + four =