«η Θυσία» της Στέλλας Μαρή

Του Νίκου Μόσχοβου

16:31:04,06/03/2018

Η Στέλλα Μαρή μέσα από την ποιητική συλλογή «η Θυσία» μας δείχνει και πως ζει η ίδια την κάθε στιγμή και το πως νιώθει τον πόνο, καθώς και τον κοινωνικό περίγυρο της

Η ποίηση πολλές φορές «γεννά» ξωτικά κι ανθρώπους, με μια ιδιαίτερη αίσθηση του λόγου. Ένας από αυτούς είναι η ηθοποιός και σκηνοθέτιδα Στέλλα Μαρή, η οποία μας αποκαλύπτεται μέσα από την ποιητική  συλλογή με τίτλο  «η Θυσία», που «κυκλοφορεί»  από τις εκδόσεις «Κουίντα».

Κωδικοποιημένες λέξεις και φράσεις, κύκλοι, σχηματοποιημένες  ή αυτοσχεδιαζόμενες παραστάσεις  προτάσεων μας «οδηγούν» στο φως, στο σκοτάδι, στο χάος και στην έννοια της ίδιας της ζωής.

Λόγια φιλοτεχνημένα σαν θεατρικοί μονόλογοι, που  αντιπροσωπεύουν τα βιώματα της ίδιας της Στέλλας Μαρή ως δημιουργού και τα οποία φιλοτεχνούν εικόνες  του θεάτρου της ζωής, της σκιάς και των πληγών της.

Ποιητικές εκφράσεις, που λες  ότι έρχονται από το υπερπέραν, αλλά είναι τόσο γήινες και κατανοητές, αλλά και βαθύτατα φιλοσοφικές. Η Στέλλα Μαρή δεν επιχειρεί με τον ποιητικό λόγο της, να «χαϊδέψει  τα αυτιά των αναγνωστών» για να τους κερδίσει.

Αντιθέτως,  ο κάθε αναγνώστης θα πρέπει να εισέλθει στα «βαθιά» και να αποκωδικοποιήσει τα νοήματα. Να αισθανθεί το μεγαλείο και τη μοναδικότητα της κάθε ύπαρξης, όπως τη νιώθει η ποιήτρια.

Το χρονικό σύμπαν της Στέλλας Μαρή εξερευνά τις πολλές διαστάσεις της ανθρώπινης επικοινωνίας και ουσιαστικά μας αναφέρει πως η κάθε προσωπικότητα φωνάζει τη μοναδικότητα  της ύπαρξής της, αλλά κανείς δε την καταλαβαίνει.

«εφύσηξε σκοτάδι, πάλι δε με άκουσες», αναφέρει η ποιήτρια για να τονίσει την έλλειψη της επικοινωνίας στις ανθρώπινες  διαπροσωπικές σκέψεις. Λέξη με λέξη, γράμμα με γράμμα μας «βυθίζει» η δημιουργός στον κόσμο της σκέψης.

Ένα κόσμο,  ο  οποίος εμπεριέχει το σκοτάδι, το φως, την παραπλάνηση, το όνειρο, τις πτυχώσεις των  διάφανων ψυχών, τις πληγές, το μέτρο και τα βήματα του κάθε ανθρώπου στα σοκάκια της ζωής.

Η Στέλλα Μαρή μέσα από την ποιητική συλλογή «η Θυσία» μας δείχνει  και πως ζει η ίδια την κάθε στιγμή και το πως νιώθει τον πόνο, καθώς και τον κοινωνικό περίγυρο της.

Σαν ποιητικό ξωτικό, που είναι η ίδια, «αφήνει» τον κάθε αναγνώστη να διαβεί το δικό του μονοπάτι, ακολουθώντας πιστά τη ρήση του  σκηνοθέτη Αντρέι Ταρκόφσκι :

«Η τέχνη είναι μετα – γλώσσα με την  οποία οι άνθρωποι προσπαθούν να επικοινωνήσουν, να μεταδώσουν πληροφορίες για τον εαυτό τους και να αφομοιώσουν την εμπειρία των άλλων – στοιχεία  που δεν έχουν σχέση με πρακτικά οφέλη, παρά με τη συνειδητοποίηση της ιδέας  της αγάπης που το νόημά της έγκειται στη θυσία, στο άκρο αντίθετο του προγραμματισμού».

Ένας ποιητικός λόγος που αρνείται να ενδώσει και ο οποίος πραγματικά μπορεί να συναρπάσει. Αυτό είναι το σύμπαν, που μας περιγράφει  και μας προσφέρει η Στέλλα Μαρή…

©Typologos.com 2018

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.