Ανατροφή Παιδιών/ Διάσπαση Προσοχής-Υπερκινητικότητα

 Ανατροφή   Παιδιών/  Διάσπαση  Προσοχής-Υπερκινητικότητα

Της Μαριάννας Πουλημά, σύμβουλου Ψυχικής Υγείας

11:19:29,02/06/2018

Όσο περισσότερα ερεθίσματα παίρνει το παιδί από το περιβάλλον του τόσο πιο προσαρμόσιμο θα είναι στη ζωή του

1.Ανατροφή παιδιών

Η ανάπτυξη του παιδιού έχει διάφορα στάδια, τα οποία χαρακτηρίζονται από συναισθηματικές αντιδράσεις. Σημαντικό είναι το γεγονός πως τα παιδιά είναι πιο ευερέθιστα ως επί το πλείστον πριν από την λαμβάνουσα καινούργια δεξιότητα ή την εξέλιξη αυτής (Φάρος και Κοφινάς, 1986).

Η ζωή μπορεί να είναι για το παιδί μια πολύ αντιφατική εμπειρία, διότι είναι γεμάτη από εκπλήξεις και ανακαλύψεις, χαρούμενες στιγμές και άσχημες, αλλά παράλληλα από προκλήσεις και δυσκολίες προσαρμοστικότητας . Μέσα από όλα αυτά το παιδί διδάσκεται και μαθαίνει να αναπτύσσει τις έξι του αισθήσεις.

Όσο περισσότερα ερεθίσματα παίρνει το παιδί  από το περιβάλλον του τόσο πιο προσαρμόσιμο θα είναι στη ζωή του. Συγκεκριμένα,  η ποικιλία παιχνιδιών και ομαδικών δραστηριοτήτων, η ανταλλαγή συναισθημάτων συμβάλουν,  ώστε να γίνουν γνώριμα  στο παιδί λέξεις, εκφράσεις και να μπορέσει να τα μοιραστεί μετέπειτα με άλλους. Όλα αυτά θα είναι βιωματικές εμπειρίες .

Το παιδί σιγά-σιγά μαθαίνει τη σημασία των απαιτήσεων των άλλων, μαθαίνει τα δικαιώματα τους και ότι όταν όλοι είναι δοτικοί της προσφοράς, της συμμετοχής και της συνεργασίας με ομαλότητα στο παιχνίδι παρατηρεί ότι είναι όλοι ικανοποιημένοι . Μέσα από το παιχνίδι το παιδί μαθαίνει ότι η κάθε του κίνηση θα επιφέρει στην ομάδα απομόνωση ή αυξημένη αναγνώριση. Με αυτό τον τρόπο γίνεται πιο προσγειωμένο, διότι αντιλαμβάνεται το συμφέρον της ομάδας.  Αποκτά αυτοπεποίθηση και αναπτύσσεται η κοινωνική ισορροπία (Φάρος και Κοφινάς, 1986).

Σύμφωνα με τα παραπάνω το παιδί,  εκπαιδεύει τον εαυτό του και κατανοεί το γεγονός πως η συμπεριφορά που έχει ανταμείβεται από τους άλλους και ενθαρρύνεται ή σε αντίθετη περίπτωση τιμωρείται (Φάρος και Κοφινάς, 1986).

Είναι καλό οι γονείς να δίνουν χρόνο στα παιδιά τους, έτσι ώστε τα παιδιά να μην αισθάνονται παραμέληση, διότι διαφορετικά τα παιδιά θα αποκτήσουν μεγαλώνοντας συναισθηματική και πνευματική απομόνωση  (Φάρος και Κοφινάς, 1986) .

Υπάρχουν οικογένειες που έχουν αποκτήσει παιδιά με ειδικές ανάγκες (κωφά, παράλυτα , επιληπτικά κτλ), θα ήταν καλό να στηρίζουν τα παιδιά τους και να τα βοηθούν να αναπτύξουν τις ελάχιστες δυνατότητες που διαθέτουν.

Κάθε γονέας βοηθά το παιδί του να γίνει αποδεκτό μέλος της κοινωνίας. Διδάσκει στο παιδί του με τον καιρό μέτρα ασφαλείας, νόμους, τρόπους, συνήθειες για να αποκτήσει πλέον το παιδί ηθικά, αλλά παράλληλα και κοινωνικά εφόδια.

Οι γονείς  τελικά θα πρέπει να ενθαρρύνουν με μέτρο πάντα το παιδί και να αντιμετωπίσουν την αποτυχία κάποιες φορές με κατανόηση και όχι επικρίνοντας,  έτσι ώστε να πάρει το έναυσμα το παιδί για να ξαναπροσπαθήσει. Ο ενήλικας γονέας με τη γλώσσα του σκοπό έχει να μεταδώσει διάφορους τρόπους σκέψης. Θα αναφέρουμε πως οι λέξεις και οι γνώσεις του γονέα προς το παιδί είναι μέρος αντικειμενικών σκέψεων και συνδέονται με την γνώση και από την άλλη η γλώσσα μεταδίδει διαταγές ή επιθυμίες,  οπότε συμβάλει στο να επικρίνουμε το παιδί. Οπότε ως συμπέρασμα οι λέξεις αποκτούν υποχρεωτικά συγκεκριμένες σημασίες με αποτέλεσμα να είναι κατανοητές (Πιαζέ, 1999).

Σημαντικό γεγονός που πρέπει  να επισημάνουμε είναι πως όταν το παιδί οι γονείς το υποτιμούν, το υποβαθμίζουν, το ειρωνεύονται, το χλευάζουν, το επικρίνουν τότε το παιδί θα πάψει να τους εμπιστεύεται  (Gottman, 2000).

Σύμφωνα με τα παραπάνω χωρίς εμπιστοσύνη η οικειότητα χάνεται οπότε δεν ακούει το παιδί τους γονείς, ούτε τους προσέχει και είναι δύσκολο πλέον η επίλυση των θεμάτων του. Το παιδί θέλει ενδυνάμωση δίνοντας του επιλογές.  αλλά και σεβόμενοι τις επιθυμίες του  (Gottman, 2000).

2.Διάσπαση Προσοχής- Υπερκινητικότητα

Oι γονείς πρέπει να αποδεχτούν το γεγονός ότι όταν τα παιδιά φτάσουν στην εφηβεία απομακρύνονται κάπως από τους γονείς

Η διαταραχή ελλειμματικής προσοχής θεωρείται ότι αποτελεί ένα σταθερό τρόπο συμπεριφοράς που μεταγενέστερα εξελίσσεται ( αφορά στη μικρή ηλικία του παιδιού ) και εμπερικλείει την υπερκινητικότητα, την παρορμητικότητα ,τη μη συγκέντρωση προσοχής. Ποιο συγκεκριμένα θα αναφέρουμε πως υπάρχουν τρεις τύποι ΔΕΠ/Υ που είναι οι εξής: α) υπερκινητικότητα /παρορμητικότητα, β) μη συγκέντρωση προσοχής, γ) συνδυασμένος τύπος.

-Στην υπερκινητικότητα /παρορμητικότητα κατατάσσονται τα παιδιά εκείνα που είναι αποτέλεσμα της υπερκινητικής και παρορμητικής τους συμπεριφοράς,  η οποία δεν έχει να κάνει με την απροσεξία.

-Στη μη συγκέντρωση προσοχής εντάσσονται τα παιδιά που δυσκολεύονται να εστιάσουν την προσοχή τους, να επικεντρωθούν,  αλλά παρόλα αυτά έχουν φυσιολογικά επίπεδα κινητικότητας.

-Στο συνδυασμένο τύπο συγκαταλέγονται τα παιδιά και των δύο κατηγοριών που αναφέραμε παραπάνω. Στόχος των γονέων προς αυτά τα παιδιά είναι: α) να κατανοήσει το παιδί την καλή συμπεριφορά, β) αν βλέπουμε άσχημες συμπεριφορές, εξηγούμε στο παιδί τι κάνει και τι πρέπει να αλλάξει στον τρόπο που λειτουργεί , γ) συνήθως τα παιδιά που είναι ανήσυχα ή φωνάζουν πολύ πιθανόν να θέλουν να καλύψουν μια ανάγκη,  αλλά δεν γνωρίζουν τον τρόπο.

Εν κατακλείδι θα αναφέρουμε πως οι γονείς πρέπει να αποδεχτούν το γεγονός ότι όταν τα παιδιά φτάσουν στην εφηβεία απομακρύνονται κάπως από τους γονείς. Είναι πολύ σημαντικό η ενθάρρυνση της αυτονομίας του ακόμη και αν οι πρωτοβουλίες ή οι αποφάσεις που παίρνουν να μην είναι σωστές (χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι ασφαλής).

Αυτό θα τους βοηθήσει να μάθουν μέσα από τα σφάλματα που κάνουν. Ο γονέας πάντα θα είναι δίπλα στο παιδί και θα το στηρίζει.  Ακόμη και αν έσφαλε κάπου χωρίς να είναι ειρωνικός και επικριτικός απέναντι του. Άλλωστε μέσα από τις αποτυχίες του βρίσκει το παιδί τρόπου,  ώστε να βελτιωθεί στο μέλλον.

Σημαντικό είναι οι έφηβοι να κατανοούν και να αποδέχονται τα συναισθήματα τους, διότι έτσι ωριμάζουν και θα είναι ικανοί να μπορούν να αντιμετωπίζουν δικά τους προβλήματα,  αλλά ίσως και των άλλων. Όταν το παιδί έχει ανάγκη να μιλήσει στον γονέα, ο γονέας το ακούει προσεκτικά χωρίς να το μαλώσει για τον τρόπο σκέψης του ή να τον επικρίνει, ενεργεί ως σύμμαχος του. Μπορεί  όλα αυτά να φαίνονται εύκολα για πολλούς αλλά στην πράξη ίσως να μην είναι έτσι.

 Όλα αυτά συγκροτούν τα θεμέλια της συναισθηματικής στήριξης, μεταξύ των γονέων και των παιδιών, ομαλής ανατροφής, συγκέντρωση προσοχής και υγιείς σχέσης μεταξύ των παιδιών και των γονέων τους καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους (Gottman, 2000).

                                                                 Βιβλιογραφία

Φάρος, Φ. & Κοφινάς , Σ. (1986). Γονείς και παιδιά. Αθήνα: Εκδόσεις Αρμός.

Πιαζέ, Ζ. (1999). Η γλώσσα και η σκέψη του παιδιού. Αθήνα : Εκδόσεις Καστανιώτη.

Gottman, J. (2000). Η συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών. Αθήνα : Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.

©Τypologos.com 2018

5 Σχόλια

  1. Ο/Η Anka λέει:

    Συγχαρητηρια Μαριαννα. Ωραιο αρθρο!!!

  2. Ο/Η Ελένη λέει:

    Μαριαννακι μου ευχαριστουμε για το ενημερωτικο σου αρθρο και ειναι πολυ κατατοπιστικο σε σχεση με την ανατροφη και τη διασπαση προσοχης, υπερκινητικοτητας. Ειναι ενα τοσο επικαιρο θεμα που πραγματικα χριζει σημαντικης και ξεχωριστης αξιας στη σημερινη κοινωνια, ειδικα τωρα που εχουν αυξηθει σημαντικα τα φαινομενα αυτα! Συνεχισε Μαριαννακι μου να μας διαφωτιζεις! Εξαιρετικο αρθρο!

  3. Ο/Η ΧΑΡΑ ΝΙΚΑ λέει:

    Εξαιρετικό Αρθρο!!! Συγχαρητήρια!

  4. Ο/Η john.p2017 λέει:

    Πολύ Ωραίο και κατατοπιστικό άρθρο και ειδικά που αναφέρεται στα χαρισματικά παιδιά που ο εγκέφαλος τους επεξεργάζεται τις πληροφορίες με μεγαλύτερη ταχύτητα με αποτέλεσμα τα παιδιά αυτά να είναι ποιο παραγωγικά ποιο δημιουργικά, και με αυξημένη επινοητικότητα και τόλμη.Οπότε χρήζουν από όλους γύρω τους και ειδικά από τους Γονείς ,τους Δασκάλους και τους Καθηγητές τους ιδιαίτερης προσοχής και φυσικά παρότρυνσης ώστε να αυξήσουν την αυτοπεποίθησή τους

  5. Ο/Η ELENI λέει:

    Συγχαρητήρια Μαριάννα πάρα πολυ κατατοπιστικό άρθρο!!!

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.